Ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία εντός ενός 24ώρου, όπως προεκλογικά είχε πει ο Πρόεδρος Τραμπ, είναι κάτι ανέφικτο. Όμως όλα δείχνουν ότι θα επιτευχθεί εντός ολίγου χρόνου, καθώς το σχέδιο υπάρχει στην Ουάσιγκτον, ενώ στην Μόσχα ήδη ομιλούν για παράθυρο ευκαιρίας προκειμένου να αρχίσουν διαπραγματεύσεις.
Εφημερίδα «Εστία»
Όσο για τον Βολόντιμιρ Ζελένσκι, αφού κατέπεσε ο παράλογος ενθουσιασμός τον οποίο του καλλιέργησαν όταν προ τριετίας άρχιζε ο πόλεμος, οι υστερόβουλοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, φαίνεται πλέον συμβιβασμένος με την ιδέα να συνθηκολογήσει.
Η εξέλιξις αυτή, αφήνει εκτεθειμένη την ελληνική Κυβέρνηση που συντάχθηκε ανεπιφυλάκτως με την Ουκρανία. Αφήνει εκτεθειμένο τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος έσπευσε να συνταχθεί με αυτό το οποίο ονόμασε «σωστή πλευρά της ιστορίας» και να παράσχει πλήρη στήριξη στον Πρόεδρο της Ουκρανίας, χωρίς μάλιστα να εξασφαλίσει το παραμικρό αντάλλαγμα υπέρ των εθνικών μας θεμάτων.
Και τώρα είναι υποχρεωμένος να αλλάξει και εδώ πορεία όπως έπραξε και αναγνωρίζοντας την βιολογική πραγματικότητα των δύο μόνον φύλων στην βάση που την έθεσε ο Αμερικανός Πρόεδρος.
Στον πόλεμο της Ουκρανίας, πέρα από το πολεμικό υλικό που παραχωρήσαμε η χρήσις κυρίως της Αλεξανδρουπόλεως για την μεταφορά βοηθείας, ήταν καθοριστική για την διατήρηση της δυνατότητας του Κιέβου να συνεχίζει τον πόλεμο. Και δεν εξασφαλίσθηκε σε αντάλλαγμα, ούτε εγγύησις ασφαλείας για το Αιγαίο, ούτε για την Κύπρο. Δεν πήραμε τίποτε.
Και φαίνεται πως όλη αυτή η πολιτική μας, η οποία μας έχει κοστίσει την ομαλότητα των σχέσεών μας με την Ρωσία (με ανυπολόγιστο πολιτικό και οικονομικό κόστος) έχει γίνει τελικώς για το τίποτε.
Το σχέδιο Τραμπ είναι έτοιμο να συζητηθεί. Οι λεπτομέρειές του δεν έχουν αποκαλυφθεί δημοσίως, αλλά όπως φαίνεται προβλέπουν την αναγνώριση της πραγματικότητος που έχει διαμορφωθεί επί του πεδίου, δηλαδή την οριστική παραχώρηση του 20% του εδάφους της Ουκρανίας στην Ρωσία. Επιπροσθέτως αναμένεται να υπάρξει και επαναβεβαίωση ενός βασικού ζητήματος που υπήρχε στην συμφωνία του Μινσκ του 2015, ότι δηλαδή η Ουκρανία δεν θα εντασσόταν στο ΝΑΤΟ.
Και επειδή οι συμφωνίες στις οποίες εμπλέκονται μεγάλες δυνάμεις δεν είναι ποτέ μονοδιάστατες, πρέπει να θεωρούμε βέβαιον ότι ΗΠΑ και Ρωσία θα συζητήσουν και ίσως θα συμφωνήσουν διευθετήσεις και επί άλλων διεθνών ζητημάτων.
Ας μας επιτραπεί εδώ να κάνουμε την πρόβλεψη ότι ότι οι ΗΠΑ θα βάλλουν και το Ιράν στην διαπραγμάτευση, ζητώντας από την Ρωσία να σταματήσει να στηρίζει το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης με την επίκληση της ανάγκης για σταθερότητα και στην Μέση Ανατολή.
Η Ελλάς εν τέλει επέλεξε να είναι με την πλευρά των ηττημένων αυτού του πολέμου, αφού απέφυγε να τηρήσει τις διπλωματικές ισορροπίες που θα μπορούσε, καταστρέφοντας παραδοσιακές σχέσεις με σημαντικές χώρες της περιοχής.
Αυτό δεν δημιουργεί το «μεγάλο διπλωματικό αποτύπωμα» στο οποίο ακόμη και χθες ανεφέρθη ο κ. Γεραπετρίτης κατά την κοπή της πίτας του υπουργείου Εξωτερικών. Δικαιολόγησε βεβαίως την τοποθέτησή του με αναφορά στο γεγονός ότι η χώρα μας μετέχει από την αρχή του έτους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αναμφιβόλως είναι μια τιμητική θέσις, η οποία όμως δεν έχει ουσιαστικό αντίκρυσμα στην διεθνή πολιτική. Ή για την ακρίβεια το αντίκρυσμά της είναι τόσο, όση ήταν και η συμμετοχή του ΟΗΕ στην ειρήνευση στην Ουκρανία. Ή και στην Γάζα.
Κοττακη,δικος σου ειναι ο ανικανος γονος που τα σκατωσε και μας ξεφτιλιζει παντοιοτροπως.’Η μηπως ξεσκιστηκες να ξεβρακωνεις τον Μητσοτακη και τα λαμογια του και δεν το πηραμε χαμπαρι;Τοσο καιρο εκανες την παπια,αν και εμπειρος και γνωστης,μην μας πουλας φιλοσοφιες τωρα!