Η συνέντευξη του πρωθυπουργού αποτελεί κατά βάση προσωπική υπερασπιστική γραμμή για το ενδεχόμενο τυχόν μελλοντικών ποινικών του περιπετειών

Μανώλης Κοττάκης

Η κυβίστηση Μητσοτάκη για τα Τέμπη ήταν η τρίτη κατά σειρά μετά την εκλογή του προέδρου Τραμπ στην εξουσία: η πρώτη ήταν η αλλαγή στάσης του απέναντι στο κίνημα του δικαιωματισμού και των μειονοτήτων, το οποίο έκανε σημαία του στην Ελλάδα τον «κεντρώο» γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Χθες τους δόξαζε, σήμερα δεν θέλει να ξέρει ούτε τον… Πατέλη.

Η δεύτερη ήταν η εγκατάλειψη της πράσινης περιβαλλοντικής ατζέντας και η υιοθέτηση της εξόρυξης υδρογονανθράκων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Χθες το πετρέλαιο ήταν «ξεπερασμένο» καύσιμο και έδιωχνε Total και Chevron από την Ελλάδα, σήμερα τους κάνει τεμενάδες. Η τρίτη ήταν τα Τέμπη. Χθες η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε παράνομο φορτίο, σήμερα «αυτά μας έλεγαν, αυτά λέγαμε».

Πολλοί προσεγγίζουν τη νέα «κωλοτούμπα» του πρωθυπουργού με αμιγώς πολιτικά κριτήρια. Ότι έγινε για λόγους επικοινωνιακούς μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις για τα Τέμπη. Έγινε και γι’ αυτό, αλλά όχι μόνο γι’ αυτό. Αν μελετήσει κάνεις προσεκτικά, με νομική πονηρία, τη συνέντευξη του κυρίου πρωθυπουργού, θα διαπιστώσει έκπληκτος ότι, όπως
έκανε με τις υποκλοπές, έτσι και τώρα η συνέντευξη αυτή αποτελεί κατά βάση προσωπική υπερασπιστική γραμμή για το ενδεχόμενο τυχόν μελλοντικών ποινικών του περιπετειών. Αυτές δεν φαίνονται στον ορίζοντα σήμερα, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τίποτα για το μέλλον. Όπως είπε και ο ίδιος για άλλο θέμα, «το απίθανο σενάριο μπορεί να γίνει πιθανό». Θυμηθείτε πώς «χοροπήδησε» και ποια γεγονότα ακολούθησαν, που είχαν ως συνέπεια την καρατόμηση δύο υπουργών προ έτους μετά τα δημοσιεύματα μεγάλης κυριακάτικης εφημερίδας για το… μοντάζ.

Γι’ αυτό είμαστε βέβαιοι ότι οι διατυπώσεις που έκανε ο πρωθυπουργός για το ποιος έχει τη νομική ευθύνη για το μπάζωμα, για το ποιος έχει την ευθύνη που σβήστηκαν τα αρχεία από τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας, για το ποιος έχει την ευθύνη για το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας είναι κατά βάθος προϊόν συνεργασίας του με τους νομικούς του συμβούλους. Αν πρέπει να σωθεί, θα τους ρίξει όλους σαβούρα στη θάλασσα χωρίς δισταγμό, όπως έκανε με οικείους του για τις υποκλοπές.

Η στρατηγική

Γι’ αυτό και αυτό που κάνει μοιάζει πάρα πολύ και με τη στρατηγική του προέδρου Νίξον. Προτιμότερο ανίδεος, παρά συνένοχος. Στην αντίληψη του Κυριάκου ο αρχηγός δεν είναι η μάνα του λόχου.

Ωστόσο, πέρα από το νομικό σκέλος της, η συνέντευξη του πρωθυπουργού, ο οποίος προφανώς ήθελε να διαμορφώσει και πολιτική υπερασπιστική γραμμή εν όψει της συζήτησης που θα γίνει στο Κοινοβούλιο για τα Τέμπη, αυτό που προκύπτει από τη μεταχείριση που είχε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης είναι η εξασθένηση της επιρροής του μέσα στο σύστημα. Και αυτό, αν συνεχιστεί, θα έχει αργά ή γρήγορα συνέπειες και στην ατμόσφαιρα που επικρατεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας ∆ημοκρατίας, όπου μένει να φανεί να δούμε ποιοι βουλευτές θα του μείνουν έως το τέλος πιστοί. Ο επιθετικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ο δημοσιογράφος Αντώνης Σρόιτερ τον πρωθυπουργό και η αυστηρή κριτική που του άσκησε το σύνολο των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών απηχούν την αλλαγή ατμόσφαιρας που επικρατεί στο μιντιακό τοπίο μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις.

Ας πάμε με αφορμή αυτή την παρατήρηση λοιπόν από το ειδικό στο γενικό: Αίφνης η κυβέρνηση διαπιστώνει ισχυρότατους τριγμούς στις σχέσεις της με το μιντιακό σύστημα ενημέρωσης που τη στήριξε όλα τα προηγούμενα χρόνια με το αζημίωτο Πέτσα και αποσιωπούσε τις καταγγελίες για τα Τέμπη. Εμείς από αυτήν εδώ τη θέση κάναμε χθες ένα βήμα πίσω στην κριτική για να δούμε ποιοι θα κάνουν ένα βήμα μπροστά. Για να δούμε
ποιοι ακριβώς απουσίαζαν από τις αποκαλύψεις για τα Τέμπη και είδαν το φως το αληθινό. Όσο διαρκούσε η κυριαρχία Μητσοτάκη, έχουν συμβεί φρικτά πράγματα. Τηλεοπτικοί σταθμοί στους οποίους αποτάθηκε η Μαρία Καρυστιανού, όχι αυτός όπου έδωσε τη συνέντευξη ο πρωθυπουργός, για να μεταδώσουν το ηχητικό με τις οιμωγές των παιδιών ότι πεθαίνουν από την έλλειψη οξυγόνου αρνήθηκαν να το μεταδώσουν! Τηλεοπτικοί σταθμοί στους οποίους δόθηκαν πληροφορίες για δημόσια έγγραφα για τις νομικές ευθύνες κορυφαίων αξιωματούχων της κυβέρνησης για τα Τέμπη αρνήθηκαν να τα παραλάβουν. Όλον αυτόν τον καιρό που εμείς μοναχικά απ’ αυτήν εδώ τη θέση μαζί με ακόμα δύο εφημερίδες αναδεικνύαμε με σταθερότητα και συνέπεια όλες τις μεθοδεύσεις που γίνονται στο παρασκήνιο για να διαγραφεί η αλήθεια για τα Τέμπη όλοι οι υπόλοιποι «πετούσαν χαρταετό». Και έπρεπε να βγει 1 εκατομμύριο κόσμος στους δρόμους για να ανακαλύψουν, όπως είπαμε, το φως το αληθινόν. Τα ικριώματα όμως άρχισαν να τρίζουν. Συνέβη αυτό που αποκαλούμε «πύκνωση της Ιστορίας». Για πολύ καιρό επικρατεί (εξαγορασμένη) επικοινωνιακή κυριαρχία, αλλά κάποια στιγμή φεύγει ξαφνικά το έδαφος κάτω από τα πόδια εκείνων που την εξαγόρασαν. Και όσοι τους στήριζαν, εκτεθειμένοι όντες, σπεύδουν να κάνουν κωλοτούμπες μαζί με τους «ευεργέτες» τους για να μην απαξιωθούν εντελώς από τους πολίτες οι επιχειρήσεις τους. Είμαστε ακόμη στην αρχή του κύματος. Ας μην υπάρχει βιασύνη.

Χουλιγκανισμός

Το Μέγαρο Μαξίμου θα αναδιπλωθεί και στη συζήτηση που θα διεξαχθεί στη Βουλή θα επιχειρήσει με προσφυγή στον πολιτικό χουλιγκανισμό και στην πόλωση να παίξει το επιχείρημα της αποσταθεροποίησης της χώρας. Για την οποία όμως είναι κατεξοχήν υπεύθυνο το ίδιο. Όποιος αποσταθεροποιεί τους θεσμούς, όποιος πλήττει την ελευθεροτυπία, τη ∆ικαιοσύνη, την ελευθερία έκφρασης, το κράτος δικαίου είναι ο βασικός υπεύθυνος για την αποσταθεροποίηση. Αυτός θέτει σε δοκιμασία τις θυσίες του λαού. Κατά συνέπεια, ψυχραιμία.

Έχουμε μερικούς σταθμούς ακόμα μπροστά μας μέχρι να καταλήξουν στο τέλος του 2025 τα πράγματα εκεί που συνήθως καταλήγουν σε αυτές τις περιπτώσεις. Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός βρίσκονται πλέον ανοιχτά σε κρίση στρατηγικής. Χάνουν τα στηρίγματά τους τόσο στο εξωτερικό (κυβέρνηση ∆ημοκρατικών, φιλική Κομισιόν, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με τις οποίες έκανε deal), χάνουν και τα στηρίγματά τους στο εσωτερικό (διαπλοκή, ρήγμα στα δεξιά της, με συνέπεια τα κόμματα να φτάνουν το 23%).

∆εν χρειάζεται να κάνει κανείς κάτι για να ρίξει τον πρωθυπουργό, όπως διαδίδουν οι εναπομείναντες παπαγάλοι του στο διαδίκτυο. Σκοντάφτει και οδηγεί σε πτώση το σχήμα του κάθε μέρα μόνος του. Σε κάθε περίπτωση, φόβος επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία δεν υπάρχει. Αυτό πρέπει να καταστεί σαφές. Η παράταξη είναι η μοναδική εναλλακτική για τον τόπο. Η παράταξη.