«Τα συνθήματα χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές συνειδητά, για την ανύψωση του ηθικού των στρατιωτών, και ειδικά στους καταδρομείς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας που διαμορφώνεται στο σώμα».
Του Ανδρέα Καψαμπέλη, εφημερίδα «δημοκρατία»
Η δήλωση αυτή έρχεται από το παρελθόν, αλλά γίνεται επίκαιρη ύστερα από τον θόρυβο που δημιουργήθηκε για το σύνθημα που φώναξαν υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού στην παρέλαση για την εθνική επέτειο.
Ήταν Μάρτιος του 2007 όταν έκανε αυτή τη δήλωση ο υποστράτηγος εν αποστρατεία Νίκος Τόσκας. Μιλώντας στην εφημερίδα «Τα Νέα», είχε παραδεχτεί πως, όταν ήταν διοικητής στρατιωτικής μονάδας στον Έβρο, προέτρεπε τους στρατιώτες του να τραγουδούν παρόμοιους στίχους. Ο Ν. Τόσκας ήταν τότε στέλεχος του Τομέα Άμυνας του ΠΑΣΟΚ και του ΙΣΤΑΜΕ, και εν συνεχεία, το 2009, διευθυντής του πολιτικού γραφείου του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας Π. Μπεγλίτη. Μαζί με τον Ν. Κοτζιά αποχώρησαν, και εκείνος έγινε βουλευτής, υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και υπουργός Προστασίας του Πολίτη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
«Να δούμε σε άλλες χώρες πώς το βλέπουν το θέμα; Εγώ δεν συμφωνώ με τα τραγούδια που λένε, ότι εμείς θα πάρουμε την Πόλη. Παρά ταύτα, όμως, καθένας έχει έναν ρόλο. Θέλουμε να έχουμε καταδρομείς οι οποίοι θα έχουν ένα λουλουδάκι και τη δύσκολη ώρα θα τους λέμε “πού είστε;”; Πραγματικά δεν χρειάζεται να υπάρχει αυτό το κλίμα. Τα συνθήματα αυτών των μονάδων θα είναι συνθήματα θάρρους. Εμείς τι θέλουμε; Λευκό χαρτί; Ούτε συνθήματα ούτε Ιστορία ούτε θρησκεία; Άρα, αυτά τα θέματα θέλουν ψυχραιμία!»
Αυτή η -εκ των πραγμάτων εξίσου επίκαιρη- δήλωση από ποιον έχει γίνει; Από τον Γιάννη Πανούση, ο οποίος διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη στην πρώτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από τον Ν. Τόσκα, στις αρχές του 2015. Και τα είχε πει τέτοιες ακριβώς ημέρες εκείνη τη χρονιά σε συνέντευξή του, υπό τον χαρακτηριστικό μάλιστα τίτλο «Θέλουμε καταδρομείς με λουλουδάκια;» για τα συνθήματα των ΟΥΚάδων που είχαν ακουστεί στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου.
Και την ώρα που απειλούνται με καρατομήσεις τα μέλη του αγήματος της ΣΜΥΝ, ποιο είναι το τραγούδι των τουρκικών ειδικών δυνάμεων, που ακούγεται –χωρίς να βγάζει «κιχ» το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών– στις δικές τους παρελάσεις;
«Εφόσον υπάρχει στον κόσμο ο πρόστυχος ο Ελληνας, μα τον Αλλάχ, δεν μου φεύγει αυτό το μίσος. Οσο στέκομαι και τον βλέπω απέναντί μου σαν σκυλί, μα τον Αλλάχ, δεν μου φεύγει αυτό το μίσος. Χίλια κεφάλια γκιαούρηδες δεν μπορούν να ξεπλύνουν αυτό το μίσος. Να έλιωνα με πέτρες τα κεφάλια 30.000 απ’ αυτούς. Να ξερίζωνα με τανάλια τα δόντια 10.000 απ’ αυτούς. Να πετούσα 100.000 πτώματα απ’ αυτούς στο ποτάμι!»