Σε ηλικία 79 ετών έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος κύπριος ηθοποιός Σπύρος Σταυρινίδης. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες η υγεία του επιδεινώθηκε και νοσηλευόταν στη ΜΕΘ, αλλά υπέκυψε νωρίς το πρωί της Κυριακής 13 Απριλίου 2025 από ανακοπή. «Η εκδημία του Σπύρου Σταυρινίδη συνιστά μεγάλη απώλεια για το κυπριακό Θέατρο και γενικότερα για τον χώρο των Τεχνών στη χώρα μας», ανέφερε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, σε γραπτή δήλωσή του.
Από τους κορυφαίους ερμηνευτές, μέλος της χρυσής γενιάς που έθεσε τις βάσεις σ’ αυτό που είναι σήμερα το κυπριακό θέατρο, ακαταπόνητος και ενεργός μέχρι και λίγους μήνες πριν τον θανατό του, ο Σπύρος Σταυρινίδης απεβίωσε το πρωί της 13ης Απριλίου, όπως ανακοίνωσε η Ένωση Ηθοποιών Κύπρου.
Υπήρξε μια εμβληματική και γενναιόδωρη φυσιογνωμία, με μια λαμπρή πορεία που εκτείνεται σε πάνω από πέντε δεκαετίες. Υπηρέτησε το θέατρο με ζήλο, τόλμη και αφοσίωση, επανεφευρίσκοντας διαρκώς τον εαυτό του και τη θέση του πάνω στη σκηνή. Τα τελευταία χρόνια εμφανιζόταν συνεχώς σε παραστάσεις, εκφράζοντας έμπρακτα τη στήριξη και την πίστη του στη νέα του γενιά του κυπριακού θεάτρου. Μέχρι και τις τελευταίες του στιγμές, έγνοια του ήταν το θέατρο και δεν θα ήταν υπερβολή να πει κάποιος ότι πέθανε επί των επάλξεων.
«Είναι μια δίψα που δεν σβήνει. Δεν μπορώ να ησυχάσω όταν έχω έναν ρόλο. Ιδίως όταν πρόκειται για τέτοια σπουδαία έργα και τέτοιους ογκώδεις ρόλους. Χωρίς κίνητρο δεν μπορείς ν’ αντέξεις ούτε ένα λεπτό στο σανίδι. Εγώ το διατηρώ. Πολλοί με προτρέπουν να σκηνοθετήσω. Μα δεν θέλω να σκηνοθετήσω, δεν είμαι σκηνοθέτης. Εγώ θέλω να παίζω. Και θα παίζω όσο με κρατούν τα πόδια μου κι όσο δουλεύει ο νους μου. Μέχρι τελικής πτώσης» έλεγε ο ίδιος σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο».
«Η αφοσίωσή του στην τέχνη, η ευαισθησία και η αστείρευτη ενέργειά του επί σκηνής άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά του σε αμέτρητες παραστάσεις, εμπνέοντας συναδέλφους και θεατές. Η συμβολή του στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και στο ευρύτερο θεατρικό τοπίο της χώρας υπήρξε ανεκτίμητη, ενώ η ανθρωπιά και το ήθος του θα παραμείνουν πρότυπο για όλους μας» αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΗΚ.
«Ο Σπύρος Σταυρινίδης υπήρξε μοναδικός και πληθωρικός δημιουργός, πηγή έμπνευσης για κάθε ηθοποιό, αλλά και δάσκαλος με ιδιαίτερη αγάπη για τη νεότερη γενιά ηθοποιών» αναφέρει ανακοίνωση του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου.
Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1946. Τέλειωσε την Τεχνική Σχολή γιατί είχε σκοπό να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, δηλαδή να γίνει ηλεκτρολόγος. Λόγω του αδελφού του Τάκη (1942-2001), ο οποίος ήταν ηθοποιός, συναναστρεφόταν με καλλιτέχνες όπως ο Νίκος Χαραλάμπους, ο Στέλιος Καυκαρίδης, η Τζένη Γαϊτανοπούλου, ο Ανδρέας Μουσουλιώτης και πολλοί άλλοι μεγάλοι ηθοποιοί, από τους οποίους επηρεάστηκε ως προς την αλλαγή της απόφασής του.
Τελειώνοντας τη θητεία του στον στρατό, άρχισε να εργάζεται στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών και ταυτόχρονα έκανε μαθήματα θεάτρου στη σχολή του Εύη Γαβριηλίδη. Αργότερα πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, όπου και εργάστηκε επίσης ως ηθοποιός. Επιστρέφοντας στην Κύπρο, εργάστηκε στο Θέατρο ΡΙΚ κατά την περίοδο της λειτουργίας του (1969-1971) και από το 1972 και εξής, εργάστηκε στον ΘΟΚ του οποίου από το 1990 αποτέλεσε βασικό στέλεχος.
Ερμήνευσε με επιτυχία πλήθος ρόλων σε έργα του κυπριακού, ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου, κλασικού και σύγχρονου. Στον κινηματογράφο διακρίθηκε με το Κρατικό Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του Βαγγέλη Σεϊτανίδη «Αιώνιος Φοιτητής» (2001), ενώ το 2021 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο ΘΟΚ για την υπερπεντηκονταετή προσφορά του στο κυπριακό θέατρο.
Το διάρκειας αρκετών λεπτών standing ovation για τον τιμώμενο Σπύρο Σταυρινίδη αποτέλεσε την πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς της τελετής απονομής των Βραβείων Θεάτρου ΘΟΚ, το βράδυ της Δευτέρας 28 Μαρτίου 2022. «Θα ήθελα να πω στους συναδέλφους μου ότι κάνουμε το καλύτερο επάγγελμα του κόσμου» σημείωσε τότε: «Οι ηθοποιοί γευόμαστε τις λέξεις, δίνουμε ζωή στις λέξεις, ζωντανεύουμε τα οράματα των συγγραφέων. Είμαστε υπέροχοι». Αυτά ανέφερε ο Σπύρος Σταυρινίδης στην αντιφώνησή του μετά την απονομή του Μεγάλου Βραβείου Θεάτρου ΘΟΚ, το 2022.
Μια ιστορική ερμηνεία
Το όνομα του Σπύρου Σταυρινίδη θα είχε αποτυπωθεί ανεξίτηλα στην Ιστορία του ΘΟΚ ακόμη κι αν είχε παίξει έναν μόνο ρόλο: του Αγγελιοφόρου στις θρυλικές Ικέτιδες του Χαραλάμπους. Όπως έχει εξομολογηθεί στον «Φιλελεύθερο», εμπνεύστηκε την ερμηνεία από τραυματίες πολέμου του 1974 που αφηγούνταν τις εμπειρίες τους μιλώντας σχεδόν μηχανικά, αλλοπαρμένα και με βλέμμα άδειο. Αυτή η ευθεία μεταποίηση της σκληρής και πρόσφατης προσωπικής εμπειρίας ήταν που απέφερε το συγκλονιστικό αποτέλεσμα που άλλαξε τον ρου του κυπριακού θεάτρου.
Ο Αγγελιοφόρος τον καταξίωσε ακόμη και στα μάτια του «δύσκολου» δασκάλου του, Κάρολου Κουν, όμως δεκάδες ήταν οι χαρακτήρες που ενσάρκωσε στον ΘΟΚ, σε μια μυθική πορεία κυρίως με βάση μια δική του χαρακτηριστική προσέγγιση: Τρέπλιεφ στον Γλάρο του Χατζίσκου (1972)· Καρίωνας στον Πλούτο (1980)· Τροφίμοφ στον «Βυσσινόκηπο» (1980)· Παιδαγωγός στην Ηλέκτρα του Κακογιάννη (1983)· Αγγελιοφόρος στη Μήδεια του Χρονόπουλου (1984)· Πάνας στον Δύσκολο του Μενάνδρου (1985)· δικαστής Αδάμ στη «Σπασμένη Στάμνα» του Φον Κλάιστ (1986)· Τειρεσίας στον Οιδίποδα Τύραννο του Χαραλάμπους (1986)· Παιδαγωγός στις Φοίνισσες (1990)· θείος Τζακ στο «Χορεύοντας στη Λουνάσα» (1994)· Ντον Ντάμπροου στον «Αμερικάνικο Βούβαλο» του Μάμετ (1995)· Ευριπίδης στις Θεσμοφοριάζουσες του Τσιάνου με Μνησίλοχο τον Σωτήρη Μουστάκα (1996) και Πόλεμος στην Ειρήνη του Χρονόπουλου με τον Μουστάκα Τρυγαίο (1998)· Βλέπυρος στις Εκκλησιάζουσες του Μουαΐμη (2006). Και φυσικά Παρμένων στη μενανδρική Σαμία του Γαβριηλίδη, σε όλες τις εκδοχές της (1994 & 2012-13).
Η ανθηρή πορεία του στο σανίδι συνεχίστηκε σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του. Τελευταία του εμφάνιση ήταν στην παραγωγή της Open Arts «Celebration» τον περασμένο Οκτώβριο, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Κάσιου.
«Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του. Η σκέψη μας είναι μαζί τους σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Καλό σου ταξίδι, Σπύρο μας. Η κληρονομιά σου θα ζει για πάντα στις καρδιές μας και στο θέατρο που τόσο αγάπησες» αναφέρει η ανακοίνωση της ΕΗΚ.
Ο ΘΟΚ εξέφρασε συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του αναφέροντας έφυγε από τη ζωή μια εμβληματική φυσιογνωμία του κυπριακού θεάτρου «ο αγαπητός Σπύρος Σταυρινίδης, χαρισματικός, πνευματώδης και αστείρευτος, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην υποκριτική τέχνη».
Σύσσωμος ο ΘΟΚ, το ΔΣ και το προσωπικό, εκφράζει τη βαθιά του θλίψη «για τη δυσαναπλήρωτη απώλεια ενός από τους στυλοβάτες του κρατικού θεάτρου, το όνομα του οποίου έχει αποτυπωθεί ανεξίτηλα στο κυπριακό θέατρο. Διένυσε ένα πλούσιο και πολυδιάστατο θεατρικό ταξίδι συμμετέχοντας σε αμέτρητες παραγωγές αρχαίου δράματος, κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου τόσο στο ΘΟΚ, όσο και στο ελεύθερο θέατρο» αναφέρεται.
Γραπτή δήλωση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη για τον θάνατο του Σπύρου Σταυρινίδη
«Η εκδημία του Σπύρου Σταυρινίδη συνιστά μεγάλη απώλεια για το κυπριακό Θέατρο και γενικότερα για τον χώρο των Τεχνών στη χώρα μας.
Ο εκλιπών υπήρξε κορυφαίος ηθοποιός, μέλος της παλιάς φρουράς του Θεάτρου, το οποίο υπηρέτησε με συνέπεια, αφοσίωση και σεμνότητα για πέντε δεκαετίες, κυρίως μέσα από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου.
Το έντονο αποτύπωμα του Σπύρου Σταυρινίδη στο θεατρικό σανίδι θα κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του και θα είναι πηγή έμπνευσης για τους νεότερους υπηρέτες του Θεάτρου. Εκ μέρους της Πολιτείας εκφράζω ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συνεργάτες του. Τον αποχαιρετούμε με εκτίμηση και σεβασμό».