Ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ κάνει πάλι ορατά ζητήματα που η τυραννία της πολιτικής ορθότητας είχε κάνει… αόρατα. Η συμπεριφορά του, στη συνάντηση που είχε στο Οβάλ Γραφείο με τον πρόεδρο της Νότιας Αφρικής Σίριλ Ραμαφόσα, ήταν η ενδεδειγμένη.
Δεν ήταν «ενέδρα» ή επίδειξη έλλειψης τρόπων σε κάποιον ομόλογό του. Ο κ. Ραμαφόσα οφείλει πολλές εξηγήσεις για τον τρόπο που πολιτεύονται και ο ίδιος αλλά και πολλά όργανα, θεσμοί και υπηρεσίες του κράτους το οποίο εκπροσωπεί. Είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι στη Νότια Αφρική, όπου κάποτε γίνονταν διακρίσεις σε βάρος των μαύρων, τώρα γίνονται εναντίον των λευκών.
Πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες καλούν σε σφαγή των λευκών, ενώ γίνονται δολοφονίες λευκών αγροτών. Πραγματοποιούνται κατασχέσεις ακινήτων περιουσιών λευκών καλλιεργητών γης χωρίς να καταβληθούν αποζημιώσεις και διαπράττονται ένα σωρό άλλες παρανομίες σε βάρος τους. Μπορεί όλα τα στοιχεία που επικαλέστηκε ο κ. Τραμπ να μην ήταν 100% ακριβή, αλλά η ζοφερή πραγματικότητα στη Νότια Αφρική δεν είναι ζήτημα λεπτομερειών. Ο ρατσισμός σε βάρος φιλήσυχων πολιτών, που έκαναν το «έγκλημα» να γεννηθούν λευκοί, δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από μια φωτογραφία που εσφαλμένα χρησιμοποίησε ο απρόβλεπτος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει κανέναν δισταγμό να μιλήσει και για άλλα ζητήματα που θεωρούνται ταμπού από εκείνους που επί δεκαετίες όριζαν ή επεδίωκαν να ορίζουν στις δυτικές κοινωνίες τι είναι καλό και τι κακό. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ μίλησε για τους διωγμούς, τις διακρίσεις και τις σφαγές που γίνονται σε βάρος των χριστιανών σε ολόκληρο τον πλανήτη – κυρίως από ισλαμιστές. Μέχρι την εκλογή του επιτρεπόταν η συζήτηση μόνο για την (θεσμικά και νομικά ανύπαρκτη) «ισλαμοφοβία», όχι για τα πογκρόμ σε βάρος χριστιανών.
Επίσης, ο πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε και έπληξε καίρια την παράνοια του δικαιωματισμού, ακυρώνοντας μια σειρά από νομικά ατού «θετικών διακρίσεων» που είχαν χορηγηθεί αφειδώς σε άτομα που δήλωναν γκέι, τρανσέξουαλ ή ανήκοντα σε κάποιο από τα… δεκάδες φύλα που «ανακάλυψαν» οι δικαιωματιστές.
Στο επίκεντρο της προσοχής του κ. Τραμπ βρέθηκε, φυσικά, και το θέμα της Ουκρανίας και του καθεστώτος Ζελένσκι, που λαμβάνει χρήματα και σκορπά χωρίς να δίνει λογαριασμό. Επίσης, ο Ντόναλντ Τραμπ ασχολήθηκε με την εγκληματικότητα των παράνομων μεταναστών. Οι «πολιτικά ορθοί» αντίπαλοί του επέμεναν ότι όχι μόνο δεν συνδέονται η εγκληματικότητα με τη λαθρομετανάστευση, αλλά δεν θα έπρεπε καν να συζητούνται ως σχετιζόμενα μεταξύ τους θέματα.
Μέσα σε λίγους μήνες, όλα αυτά τα ταμπού έγιναν αντικείμενα σχολιασμού, ανάλυσης και αντιμετωπίστηκαν δυναμικά από τη νέα αμερικανική διοίκηση. Το παράδειγμα που έχει θέσει ο Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί μπούσουλα και για τους Ευρωπαίους πολιτικούς, που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο κι έχουν κοινές αξίες με εκείνον.