Νίκος Μωραΐτης: Δεν κατεβαίνω για βουλευτής για να ψαρεύω like για μελλοντικές ψήφους

Παιδιά, κάπου δε συνεννοηθήκαμε σωστά.
Δεν κατεβαίνω για βουλευτής για να ψαρεύω like για μελλοντικές ψήφους.
Λέω αυτό που πιστεύω, ακόμα και αν είναι αντιδημοφιλές.

Πιστεύω λοιπόν ότι κάπου χάθηκε η μπάλα.
Πιστεύω ότι μόλις είδαν 2 εκατομμύρια ανθρώπους στον δρόμο, κάποιοι έπεσαν πάνω από τα Τέμπη σαν αρπακτικά.

Πιστεύω ότι δικηγόροι με ακραίες θέσεις παίζουν δικά τους παιχνίδια στην πλάτη οικογενειών.
Πιστεύω ότι κόμματα μπήκαν στη νομική διαδικασία και την επηρέασαν προς το χειρότερο, έτσι ώστε τελικά να διχάσουν συγγενείς και όχι να ενώσουν.

Διότι την ώρα που κάποιοι συγγενείς ζητούσαν παραπομπή για «εσχάτη προδοσία», άλλοι συγγενείς φώναζαν «μη γίνει τώρα πρόταση για προανακριτική, θα τελειώσουν τα Τέμπη».
Οι δεύτερες οικογένειες δεν έχασαν λιγότερο τα παιδιά τους από τις πρώτες, είναι όμως λιγότερο δημοφιλείς από τις πρώτες.

Κι επίσης ζητούν κάτι που δεν είναι εντυπωσιακό για να τραφεί το πλήθος. Τους ακούσαμε αυτούς τους ανθρώπους; Όχι. Δεν ξέρω αν έχουν δίκιο. Πάντως ΔΕΝ τους ακούσαμε.
Όμως «συγγενείς» είναι και οι 57 οικογένειες, όχι δύο ή τρεις.

Ο αδελφός θύματος, Βαγγέλης Βλάχος, γράφει: «Ο προοδευτικός χώρος έχει καταρρεύσει από τη στιγμή που έδωσε χώρο στα άκρα να εισβάλλουν σε μια ιερή υπόθεση όπως τα Τέμπη».
Τον ακούσαμε; Όχι.
Άρα δεν κάνουμε «ό,τι πουν οι συγγενείς», μην κοροϊδευόμαστε. Κάνουμε ό,τι μας γαργαλάει τ’ αυτιά από ό,τι λένε οι συγγενείς.

Πιστεύω επίσης ότι κάποιοι από τους πολιτικούς που νομίζετε ότι νοιάζονται για τα Τέμπη, δε δίνουν δεκάρα. Δεκάρα τσακιστή.
Οι περισσότεροι θέλουν να περιφέρουν τους συγγενείς σαν τρόπαια, για να αυξήσουν τα ποσοστά τους.

Πιστεύω, εν ολίγοις, ότι απέναντι σε έναν πρωθυπουργό με κρίση μεγαλείου ο οποίος τέλειωσε τη χώρα θεσμικά και ηθικά, έχουμε μία άθλια αντιπολίτευση. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις.

Η χώρα χρειάζεται μία νέα σελίδα.
Και δεν υπάρχει ο άνθρωπος να τη γυρίσει.
Αυτό είναι το δράμα μας.