Τελικά είναι πρόβατα οι βουλευτές;

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Γιατί δεν αντιδρούν οι βουλευτές όταν έρχονται στο φως φαινόμενα κακοδιαχείρισης από υπουργούς, πρώην ή νυν, του κόμματός τους;

Ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ είχε πει «το πρόβατο που φεύγει από το μαντρί, το τρώει ο λύκος». Με απλά λόγια, οι βουλευτές ή τα μέλη των κομμάτων είναι σαν τα πρόβατα, τα συμπαθέστατα αυτά ζώα, που δεν έχουν βούληση, άποψη, που ο τσοπάνης (αρχηγός κόμματος) τον κάνει ό,τι θέλει! Τον κουρεύει, τον αρμέγει, τον σφάζει όταν πλέον δεν του είναι χρήσιμος.

Πειθήνια όργανα είναι οι βουλευτές των κομμάτων στις προσταγές του αφέντη – αρχηγού. Για να μη ξεφύγει κάποιο πρόβατο σε κρίσιμες περιόδους, έχουν χρησιμοποιηθεί στη στάνη, χρωματιστά ψηφοδέλτια, αριθμημένες κάλπες. Και κανένα πρόβατο δεν αντέδρασε σε αυτή την διαδικασία που καταπατούσε κάθε έννοια της μυστικής ψηφοφορίας και κυρίως, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Είναι γεγονός, πως τα σοβαρά γεγονότα που έχουν συγκλονίσει τη χώρα (Τέμπη – ΟΠΕΚΕΠΕ) θα έπρεπε να έχουν δημιουργήσει σοβαρές αντιδράσεις και διαφοροποιήσεις από τους βουλευτές των κομμάτων. Όμως δυστυχώς, οι πολίτες παρακολουθούν βλακώδεις αντιπαραθέσεις στα τηλεοπτικά τραπέζια ή στη Βουλή, που μοναδικό σκοπό έχουν, την παραπλάνηση των ψηφοφόρων, την διατήρηση της κομματικής πελατείας.

Όργανα συνοδείας για την καλύτερη και πιο εύπεπτης προσφερόμενης τροφής (σανό το λένε πολλοί) αποτελούν δημοσιογράφοι που δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν προκαλέσει με την απροκάλυπτη προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Σαν παράδειγμα αναφέρω το γεγονός, ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δημοσιογράφος, ΚΑΝΕΝΑΣ τηλεοπτικός σταθμός, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν κάλεσαν την καθαιρεμένη προϊσταμένη της Διεύθυνσης Εσωτερικού Ελέγχου του αμαρτωλού οργανισμού, εκείνη που έφερε στο φως τα σκάνδαλα που αποκαλύφθηκαν (κι αναφέρομαι στην κυρία Παρασκευή Τυχεροπούλου) προκειμένου από πρώτο χέρι να μάθουν οι πολίτες την αλήθεια. Απεναντίας, προσκαλούν πάντα εκείνους που απλά θα προσπαθήσουν είτε να καλύψουν τα σκάνδαλα, να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες (κάποιοι κυβερνητικοί βουλευτές αντί να μιλούν για το σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε ρίχνουν τη μπάλα στην εξέδρα μιλώντας για έργα που έχουν γίνει) ή με γενικόλογες τοποθετήσεις, να αυξήσουν την κομματική τους δύναμη. Για πόσο βλάκες περνάνε τον κόσμο…

Όμως, η εξουσία έχει τη δύναμη να καθορίζει το γήπεδο, τον διαιτητή, τους παίκτες και να προσφέρουν μια όμορφα «στημένη» παράσταση – αγώνα για τους οπαδούς που θα παρακολουθήσουν την αναμέτρηση.

Σε όλους εκείνους που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι αγωνίζονται για δικαιοσύνη, δημοκρατία, το καλό της χώρας και των πολιτών τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις είναι σαφή και… απλά.

α) Γιατί δεν έχουν καταργήσει τον επαίσχυντο νόμο περί ασυλίας των υπουργών (Ν. 3126/2003);
β) Γιατί «κλείνουν» τα μάτια σε κατάφορες καταστρατηγήσεις του ποινικού κώδικα από την δικαιοσύνη; (π.χ. προανακριτική διαδικασία και ανοχή στο μπάζωμα του χώρου στο δυστύχημα των Τεμπών)
γ) Γιατί επιτρέπεται το όργιο των απευθείας αναθέσεων και ειδικότερα την σκανδαλώδη εύνοια συγκεκριμένων επιχειρήσεων;
δ) Γιατί δεν έχει αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά η εγκληματικότητα;
ε) Γιατί αποφασίζουν για μισθούς και συντάξεις πείνας των πολιτών, ενώ εξασφαλίζουν για τον εαυτό τους παροχές που δεν τις αξίζουν σύμφωνα με τα όσα προσφέρουν στη χώρα;

Πολλά ερωτήματα θα μπορούσαν να τεθούν όμως δεν αξίζει.

Για το μόνο που ευθέως θα πρέπει να απαντήσουν οι βουλευτές ΟΛΩΝ των κομμάτων είναι:

– Είστε πρόβατα που φοβάστε να βγείτε από το μαντρί (κόμμα) για να μη σας διαγράψει ο τσοπάνης (αρχηγός);
Η απάντηση των βουλευτών στην ερώτηση έχει μικρή σημασία. Μέγιστη σημασία έχει η στάση, η συμπεριφορά των πολιτικών μπροστά στα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά θέματα, γιατί αυτή τα λέει όλα. Κι αυτό είναι που πολίτες πρέπει όχι μόνο να παρακολουθούν αλλά και να αξιολογούν και να λαμβάνουν τις σωστές αποφάσεις. Και γι’ αυτούς, και για τα παιδιά τους, και για τη χώρα…