Θα το πω ωμά και κυνικά.
Η Ελλάδα, η χώρα μας, χάνει συνέχεια πόντους αλλά και διεθνή αξιοπιστία με τον τρόπο που ( δεν ) ασκείται η εξωτερικη πολιτική απο την κυβέρνηση Μητσοτακη.
Κι εξηγούμαι: Αφού “απέτυχε” ο ανεπαρκής χαζόχαρούμενος ΥπΕξ Γεραπετριτης να μεταπείσει και τις δύο πλευρές στη Λιβύη επισφραγίζεται η περικύκλωση της χώρας μας ασφυκτικά από την Τουρκία και τους συμμάχους της στην περιοχή. Τι χαιρετουρες, τι εναγκαλισμοι με στρατάρχες κι άλλους ντόπιους φυλαρχους. Τι αναφορές στο ” διεθνές δίκαιο” και σε “παραδοσιακές σχέσεις” ( μπουρδολογια!) η αλήθεια είναι μία: Η Λιβύη με επίσημα έγγραφα δεν αναγνώριζει κανένα δικαίωμα στο μεγαλύτερο νησί μας. Την Κρήτη. Ο τι ακριβώς κάνει η Τουρκία με μικρότερα στο Αιγαίο.
Ότι αυτό αποτελεί διαχρονικές θέσεις της Λιβύης όπως διατείνονται οι ανώνυμες διπλωματικές πηγές του ελληνικού ΥπΕξ αποτελεί απλά ομολογία ανεπάρκειας κι ανικανότητας από την πλευρά μας. Και μάλιστα διαχρονικής. Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Καραγιάννης στην Καθημερινή η Ελλάδα — με πρωθυπουργό Μητσοτάκη — είχε αποκλεισθεί από δύο διεθνείς διασκέψεις για τη Λιβύη πριν από χρόνια. Και κανείς δε νοιάστηκε. Θεωρούσαν ίσως τη Λιβύη αμελητέα ποσότητα για το μεγαλείο του. wannabe Λουδοβίκου στο Μαξίμου.
Και τώρα πληρώνουμε με καθυστέρηση τον λογαριασμό.
Η ανικανότητα κι αδιαφορία αυτής της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού είναι εγκληματικές. Προδίδουν τα εθνικά συμφέροντα. Κι επειδή με τον αποκλεισμό του από τα διεθνή τεκταινόμενα δεν έχει πια, όπως νόμιζε, διεθνείς μοχλούς πιέσεις, η χώρα οδηγείται σε αδιέξοδο. Εγκλωβισμένη στα 6 μίλια που ο Γεραπετριτης πριν καιρό θεωρούσε απολύτως φυσικά και χωρίς ΑΟΖ. Όσοι αιθεροβαμονες ελπίζουν ότι θα μας σώσει η Chevron μάλλον τους εαυτούς τους κοροϊδεύουν.
Η λύση είναι μία: Απαλλαγή από αυτή την κυβέρνηση της λοβιτουρας της συγκάλυψης και του ψεύδους. Που δεν διστάζει να θυσιάσει ακόμη και κυριαρχικα δικαιωμάτα παραπληροφορωντας τους Έλληνες εν μέσω θέρους ότι δεν συμβαίνει στα και κάτι σημαντικό προκειμένου να παρατείνει το αγκάλιασμα της με την εξουσία.
Οι τέσσερις πρώην κοινοβουλευτικοι πρωθυπουργοί εν ζωή — ο Κώστας Καραμανλής κι ο Αντώνης Σαμαράς από τη Νέα Δημοκρατία, ο Γιώργος Παπανδρεου από το ΠΑΣΟΚ κι ο Αλέξης Τσίπρας από τον ΣΥΡΙΖΑ — πρέπει να συνεννοηθούν. Με κοινή σύντομη δήλωση πρέπει να επιστήσουν τους κινδύνους για τη χώρα και να καλέσουν τον Μητσοτάκη να κάνει πίσω και να παραδώσει τη διακυβέρνηση σε υπεύθυνα χερια. Είναι το μίνιμουμ κοινής δράσης που μπορούν να προσφέρουν στη χώρα.