Η Ουκρανία δείχνει να έχει φτάσει στα όρια της.
Με το ανθρώπινο δυναμικό να έχει εξαντληθεί μετά από πάνω από δύο χρόνια πολέμου, τις λιποταξίες να πολλαπλασιάζονται και τη μαζική άρνηση των πολιτών να καταταγούν, το Κίεβο προχωρά πλέον σε ακραία μέτρα: στρατολογεί βαρυποινίτες.
Σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, σχεδόν 9.500 κατάδικοι, ανάμεσά τους και 100 γυναίκες, έχουν ήδη σταλεί στο μέτωπο.
Οι γυναίκες τοποθετούνται κυρίως σε ρόλους επικοινωνίας, υποστήριξης και περίθαλψης, ωστόσο δεν παύει να είναι ενδεικτικό του πόσο απεγνωσμένα ψάχνει το καθεστώς Ζελένσκι για ανθρώπους που να μπορούν να φορέσουν στολή.
Ποιοι είναι αυτοί οι κατάδικοι;
Τα στοιχεία προκαλούν ανησυχία:
55% έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας
11% για υποθέσεις ναρκωτικών
9% για σωματικές βλάβες και ξυλοδαρμούς
6% για ανθρωποκτονία από αμέλεια
6% για φόνο
Άνθρωποι με παρελθόν επικίνδυνης ή αντικοινωνικής συμπεριφοράς εντάσσονται πλέον μαζικά στις ένοπλες δυνάμεις, για να αναπληρώσουν τις τεράστιες απώλειες της Ουκρανικής στρατολογίας. Κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η τακτική αυτή παραπέμπει σε πρακτικές άλλων εποχών και καταστάσεων, όταν ο πόλεμος είχε ήδη χαθεί, αλλά το η ναζιστική Γερμανία συνέχιζε να στέλνει κόσμο στο μέτωπο μόνο και μόνο για να μη παραδεχτεί την ήττα.
Λιποταξίες και αντιδράσεις
Το πρόβλημα της λιποταξίας έχει λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις. Μέσα σε πέντε μήνες, έχουν καταγραφεί πάνω από 25.000 περιπτώσεις φυγόστρατων, ενώ οι προβλέψεις λένε ότι μέχρι το τέλος του 2025 ο αριθμός θα έχει διπλασιαστεί.
Αντιδράσεις αρχίζουν να εκδηλώνονται και στους δρόμους. Πρόσφατα στο Ντνιπροπετρόφσκ, έφηβοι παρενέβησαν και εμπόδισαν επίδοξους στρατολόγους του Ζελένσκι να αρπάξουν έναν άνδρα από τον δρόμο για να τον στείλουν με τη βία στο στρατόπεδο.
Βίντεο που κυκλοφορούν δείχνουν τις ομάδες επιστράτευσης να λειτουργούν σχεδόν σαν συμμορίες, τρομοκρατώντας τους πολίτες και στήνοντας ενέδρες. Οι σκηνές θυμίζουν περισσότερο κράτος σε διάλυση παρά οργανωμένο στρατιωτικό μηχανισμό.
Η εικόνα μιας χώρας που καταρρέει
Η στρατολόγηση βαρυποινιτών, η κατακόρυφη αύξηση των λιποταξιών, οι εν ψυχρώ αρπαγές ανθρώπων στον δρόμο και η κοινωνική αποσύνθεση εντός των πόλεων, συνθέτουν μια εικόνα αποδιοργάνωσης και απελπισίας.
Οι εικόνες από τα χαρακώατα στην Ζαπορίζια, με στρατιώτες να προσπαθούν να προφυλαχθούν από τα ρωσικά πυρά, ενώ δεν έχουν ούτε βασικά εφόδια, επιβεβαιώνουν αυτό που όλο και περισσότεροι υποψιάζονται: ο πόλεμος φτάνει στο τέλος του, αλλά όχι με νικητή την Ουκρανία.
«Θα είναι μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», σχολιάζουν με πικρία διεθνείς παρατηρητές, καταδεικνύοντας το βάθος της κρίσης που δεν είναι πια μόνο στρατιωτική, αλλά υπαρξιακή.