Ένα think tank που χρηματοδοτείται από την τουρκική κυβέρνηση και συνδέεται στενά με τον Ταγίπ Ερντογάν προέτρεψε σε έκθεση του την Τουρκια να ενισχύσει γρήγορα την αεροπορία της για να αντιμετωπίσει αυτό που αποκαλεί «ταυτόχρονες απειλές» από το Ισραήλ και την Ελλάδα.
Η Τουρκία «πρέπει να αποκτήσει επαρκείς ποσοτικές και ποιοτικές αεροπορικές, αεραμυντικές και διαστημικές δυνατότητες έναντι δύο ταυτόχρονων απειλών με εξωτερική υποστήριξη, το Ισραήλ και την Ελλάδα», σύμφωνα με νέα έκθεση που δημοσίευσε το Ίδρυμα SETA, το οποίο έχει δεσμούς με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.
Η έκθεση, που συντάχθηκε από τον αμυντικό αναλυτή Μουράτ Ασλάν, σκιαγραφεί μια σκληρή εικόνα των τρεχουσών δυνατοτήτων της αεροπορικής δύναμης της Τουρκίας, προειδοποιώντας ότι η χώρα κινδυνεύει να μείνει πίσωαπό τους περιφερειακούς αντιπάλους της, εάν δεν εκσυγχρονίσει και δεν επεκτείνει τον στόλο των μαχητικών αεροσκαφών της.
Η έκθεση υποστηρίζει ότι το Ισραήλ και η Ελλάδα, που υποστηρίζονται και οι δύο από «δυτικές αμυντικές συμμαχίες και προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία», έχουν αποκτήσει ένα «στρατηγικό πλεονέκτημα» που «θα μπορούσε να υπονομεύσει» τα συμφέροντα ασφαλείας της Τουρκίας.
Η ανάλυση του SETA τονίζει ότι ο τρέχων στόλος F-16 της Άγκυρας, η ραχοκοκαλιά της αεροπορίας της από τη δεκαετία του 1980, πλησιάζει στο τέλος της επιχειρησιακής του ζωής.
«Η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να βασίζεται σε παλαιωμένα συστήματα όταν αντιμετωπίζει αντιπάλους που διαθέτουν μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς και ολοκληρωμένα αμυντικά δίκτυα», αναφέρει η έκθεση.
Καλεί για την επείγουσα προμήθεια νέων μαχητικών αεροσκαφών μαζί με επενδύσεις σε εγχώρια προγράμματα για τη διατήρηση της αποτροπής και της στρατηγικής ανεξαρτησίας.
Δείτε την έκθεση της SETA:
Η έκθεση αυτή έρχεται μόλις μια εβδομάδα αφότου η Τουρκία υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία για την αγορά αεροσκαφών Eurofighter Typhoon.
Η συμφωνία θεωρείται κρίσιμο βήμα για την κάλυψη του κενού που άφησε η αποχώρηση της Τουρκίας από το κοινό πρόγραμμα μαχητικών αεροσκαφών F-35, μετά την αμφιλεγόμενη αγορά ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400.
Η απόκτηση των S-400 πυροδότησε κρίση με την Ουάσινγκτον και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, οι οποίοι υποστήριξαν ότι το ρωσικό σύστημα θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τις δυνατότητες stealth του F-35. Ως αποτέλεσμα, η Τουρκία αποβλήθηκε από το πρόγραμμα το 2019, παρά το γεγονός ότι είχε πληρώσει για ορισμένα από τα αεροσκάφη.
Η ανάλυση της SETA υποδηλώνει ότι η επανένταξη στο πρόγραμμα F-35 θα «αποκαταστήσει το ποιοτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας», αλλά αναγνωρίζει ότι η συμφωνία Eurofighter είναι ένα απαραίτητο «προσωρινό μέτρο».
Στην αξιολόγηση της περιφερειακής δυναμικής, το think tank ξεχωρίζει την Ελλάδα και το Ισραήλ ως βασικά σημεία αναφοράς για τις αεροπορικές δυνατότητες της Τουρκίας.
- Η Ελλάδα εκσυγχρονίζει τον στόλο των F-16 της στο προηγμένο πρότυπο F-16V, ενώ παράλληλα ενισχύει τους αμυντικούς δεσμούς με τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
- Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ διαθέτει ένα μείγμα μαχητικών αεροσκαφών F-15I και F-35I Adir, με περισσότερα από 36 stealth αεροσκάφη ήδη σε ενεργό υπηρεσία.
«Αυτά τα έθνη έχουν αξιοποιήσει τις δυτικές συμμαχίες για να δημιουργήσουν αεροπορικές δυνάμεις που μπορούν να προβάλλουν ισχύ με τρόπους που η Τουρκία πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει», προειδοποιεί η έκθεση.
Τονίζει ότι ο στόχος της Τουρκίας θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός στόλου «ικανού να διατηρεί επιχειρήσεις σε πολλαπλά μέτωπα» με «ελάχιστο απόθεμα 500 αεροσκαφών έτοιμων για μάχη».
Ο τρέχων στόλος της Τουρκίας αποτελείται από περίπου 235 αεροσκάφη F-16C/D Block 30/40/50+, πολλά από τα οποία έχουν εκσυγχρονιστεί στο πλαίσιο του προγράμματος OZGUR, το οποίο ενσωματώνει εγχώρια ανεπτυγμένα ραντάρ, αισθητήρες και πυρομαχικά αντιστάθμισης, παρατείνοντας την επιχειρησιακή διάρκεια ζωής των αεριωθούμενων.
Ωστόσο, η SETA τονίζει ότι ο εκσυγχρονισμός από μόνος του δεν θα επαρκέσει. «Ακόμα και με αναβαθμίσεις, η δομική διάρκεια ζωής πολλών F-16 είναι περιορισμένη. Πρέπει να αποκτηθεί μια νέα γενιά μαχητικών για να διατηρηθεί η αεροπορική υπεροχή», αναφέρει η έκθεση.
Ο Υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ επιβεβαίωσε πρόσφατα ότι η Τουρκία θα αγοράσει 40 νέα F-16 Block 70 Viper, αλλά θα παραιτηθεί από 79προηγουμένως προγραμματισμένα κιτ εκσυγχρονισμού, υποδεικνύοντας μια στροφή προς την απόκτηση νεότερων πλατφορμών αντί για την αναβάθμιση παλαιών ατράκτων.
Η έκθεση δίνει σημαντική έμφαση στο μαχητικό Eurofighter Typhoon, τονίζοντας την απόδοση σε μεγάλο υψόμετρο και τον ρόλο του στην αεροπορική υπεροχή.
«Εάν η προμήθεια του Eurofighter αποτύχει, η Τουρκία πρέπει να αναζητήσει ένα εναλλακτικό μαχητικό στην εμβέλεια των 40 έως 50 αεροσκαφών για να καλύψει επείγουσες μαχητικές ανάγκες», αναφέρει.
Η έκθεση υποδηλώνει επίσης ότι το εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος KAAN, το οποίο αναπτύσσεται από την Turkish Aerospace Industries, θα μπορούσε να διαδραματίσει μετασχηματιστικό ρόλο μετά την αναμενόμενη έναρξη λειτουργίας του από το 2028 και έπειτα.
Το KAAN πλασάρεται ως ένα μαχητικό πέμπτης γενιάς με μελλοντικές δυνατότητες που θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν ή να συμπληρώσουν το F-35, συμπεριλαμβανομένων χαρακτηριστικών stealth και ενσωμάτωσης με drones που κινούνται με τεχνητή νοημοσύνη, όπως το ANKA-3 και το Kizilelma.
Οι συστάσεις της SETA επεκτείνονται πέρα από την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών. Ζητά ολοκληρωμένες αναβαθμίσεις στα συστήματα αεράμυνας και ραντάρ της Τουρκίας, ιδίως για την αντιμετώπιση αεροσκαφών stealth.
Η ενσωμάτωση προηγμένου ραντάρ AESA, συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και εγχώριας ανάπτυξης πυρομαχικών περιγράφεται ως κρίσιμη για την επίτευξη αυτάρκειας και τη μείωση της εξάρτησης από ξένους προμηθευτές.
«Η Τουρκία πρέπει να είναι σε θέση να αμύνεται, να αποτρέπει την επιθετικότητα και, εάν χρειαστεί, να χτυπά τους αντιπάλους χωρίς να βασίζεται σε εξωτερικές άδειες ή να αντιμετωπίζει εμπάργκο», αναφέρει η έκθεση.
«Διπλή πρόκληση»
Η ανάλυση της SETA συνδέει αυτές τις στρατιωτικές ανάγκες άμεσα με τις γεωπολιτικές πραγματικότητες στην ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.
Επισημαίνει την αυξανόμενη αμυντική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως εξελίξεις που «θα μπορούσαν να απομονώσουν» την Τουρκία εάν δεν ελεγχθούν.
«Οι συνδυασμένες αεροπορικές δυνατότητες της Ελλάδας και του Ισραήλ, με την υποστήριξη των δυτικών δυνάμεων, παρουσιάζουν μια διπλή πρόκληση για την οποία η Τουρκία πρέπει να προετοιμαστεί», προειδοποιεί.
Η έκθεση υποστηρίζει ότι αυτή η διπλή πρόκληση απαιτεί μια «ολιστική προσέγγιση» που να συνδυάζει τις ξένες προμήθειες με την εγχώρια καινοτομία.
«Αγκάθι» τα F-35
Η προβληματική σχέση της Τουρκίας με το πρόγραμμα F-35 παραμένει κεντρικό θέμα. Η αποχώρηση της Άγκυρας από το πρόγραμμα όχι μόνο καθυστέρησε την πρόσβασή της στην τεχνολογία stealth πέμπτης γενιάς, αλλά και περιέπλεξε την ευρύτερη αμυντική της στρατηγική.
Η έκθεση σημειώνει ότι εάν επιλυθεί η διαμάχη με την Ουάσινγκτον, η παράδοση των ήδη πληρωμένων αεροσκαφών F-35 «θα παρέχει άμεσο ποιοτικό πλεονέκτημα». Μέχρι τότε, τα Eurofighters και τα εκσυγχρονισμένα F-16 θα πρέπει «να γεφυρώσουν» το χάσμα.
«Η στρατηγική αξία των F-35 δεν μπορεί να αγνοηθεί, αλλά η Τουρκία δεν πρέπει να παραμείνει εξαρτημένη από έναν μόνο προμηθευτή ή να είναι ευάλωτη σε πολιτικές συνθήκες», αναφέρει.
Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η αεροπορική υπεροχή είναι απαραίτητη για την Τουρκία, ώστε να διατηρήσει την περιφερειακή επιρροή της και να ανταποκριθεί σε κρίσεις.
Υπενθυμίζει προηγούμενες επιχειρήσεις, όπως η επέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη το 2019-2020, ως απόδειξη ότι οι αεροπορικές δυνατότητες μεγάλου βεληνεκούς και μεγάλου υψομέτρου είναι καθοριστικές στις σύγχρονες συγκρούσεις.
Χωρίς αυτές, προειδοποιεί η έκθεση, η Τουρκία «κινδυνεύει να χάσει την πρωτοβουλία σε πιθανές μελλοντικές αντιπαραθέσεις».
Οι συστάσεις της έκθεσης
Στο καταληκτικό της τμήμα, η SETA ζητά μια «πολύπλευρη προσέγγιση» στην αεροπορική ισχύ.
Συνιστά:
- την επιτάχυνση του προγράμματος KAAN,
- την απόκτηση Eurofighters ως προσωρινό μέτρο και
- την επένδυση μεγάλων ποσών σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τεχνολογίες stealth.
Η έκθεση επισημαίνει επίσης την ανάγκη «ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης» στις αεροπορικές επιχειρήσεις μάχης και επιτήρησης, υποδηλώνοντας ότι το μέλλον του πολέμου «θα εξαρτηθεί από δικτυωμένες πλατφόρμες» και «όχι από αυτόνομα αεροσκάφη».
Πηγή: Nordic Monitor