Ο ευρωβουλευτής, μέλος της Επιτροπής Ασφάλειας & Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προτείνει την επαναδραστηριοποίηση των τριμερών και τετραμερών που είχε ακολουθήσει η Ελλάδα στο παρελθόν με χώρες της Μεσογείου και της Βαλκανικής
«Η Λιβύη παραμένει μία χώρα από την οποία προέρχονται άμεσες απειλές για την ελληνική κυριαρχία, μέσω του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου. Η Ιταλία, εταίρος και σύμμαχος, ενισχύει πλέον τη συνεργασία της με την τουρκική αμυντική βιομηχανία, ενώ η χώρα μας αποκλείεται από πρωτοβουλίες που άπτονται ζωτικών εθνικών μας συμφερόντων»Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρωομάδας της Αριστεράς, μέλος της Επιτροπής Ασφάλειας & Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προτείνει την επαναδραστηριοποίηση και αναβίωση των τριμερών και τετραμερών που είχε ακολουθήσει η Ελλάδα στο παρελθόν με χώρες της Μεσογείου και της Βαλκανικής, εισηγείται με δηλώσεις του.
Σε δήλωσή του αναφέρει χαρακτηριστικά: «την περίοδο 2015-2019 η Ελλάδα ακολούθησε την μέθοδο των τριμερών και τετραμερών συνεργασιών για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων και την επίλυση ζητημάτων προλαμβάνοντας τετελεσμένα».
Όπως επισημαίνει, «σήμερα που κυοφορούνται σημαντικές εξελίξεις στη Μεσόγειο και απειλούνται ζωτικά συμφέροντα της χώρας μας (Τουρκο-λιβυκό σύμφωνο, συζητήσεις για οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Συρίας-Τουρκίας κλπ.), η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι απούσα από κρίσιμες περιφερειακές διεργασίες».
Σύμφωνα με τον Έλληνα ευρωβουλευτή «η φιλοξενία της τριμερούς συνόδου Κωνσταντινούπολης, μεταξύ Τουρκίας, Ιταλίας και της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης, συνιστά όχι μόνο ένα σημαντικό περιφερειακό γεγονός, αλλά και έναν ακόμη ηχηρό συναγερμό για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Τρεις χώρες που γεωγραφικά συνδέονται με την Ελλάδα, την αφήνουν εκτός από διαβουλεύσεις για ένα ευρύ φάσμα στρατηγικών θεμάτων που μας αφορούν και μας επηρεάζουν. Η τριμερής Τουρκίας-Ιταλίας-Λιβύης συνιστά στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας. Η Λιβύη παραμένει μία χώρα από την οποία προέρχονται άμεσες απειλές για την ελληνική κυριαρχία, μέσω του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου. Η Ιταλία, εταίρος και σύμμαχος, ενισχύει πλέον τη συνεργασία της με την τουρκική αμυντική βιομηχανία, ενώ η χώρα μας αποκλείεται από πρωτοβουλίες που άπτονται ζωτικών εθνικών μας συμφερόντων».
Ενόψει αυτών ο Νικόλας Φαραντούρης προτείνει «την άμεση επανάκαμψη της Ελλάδας με περιφερειακές πρωτοβουλίες, στη βάσει των σχημάτων περιφερειακής συνεργασίας της περιόδου 2015-2019, με τη συμμετοχή Ελλάδας και Κύπρου και άλλων ανά περίπτωση χωρών με στόχο την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, τη συλλογική αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων και την κατοχύρωση ενός πλαισίου διεθνούς νομιμότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία τέτοια πρωτοβουλία θα έπρεπε να περιλαμβάνει την Αίγυπτο και τη Λιβύη με πρωτοβουλία της Ελλάδας και σε ρόλο διαμεσολαβητή και ρυθμιστή εκ μέρους της ΕΕ για καταβολή των ευρωπαϊκών κονδυλίων, μεταναστευτικό και παράνομο Τουρκο-λιβυκό σύμφωνο».
Ο Νικόλας Φαραντούρης υπενθυμίζει επίσης «τον σημαντικό αντίκτυπο που είχαν στο παρελθόν περιφερειακές πρωτοβουλίες όπως η Διεθνής Διάσκεψη της Ρόδου για την Ασφάλεια και Σταθερότητα τον Σεπτέμβρη 2016 στην οποία συμμετείχαν 8 ευρωπαϊκά κράτη και 14 κράτη της Μεσογείου και του Κόλπου με στόχο την ανάπτυξη ενός συστήματος ασφάλειας για την Ανατολική Μεσόγειο και την εμπέδωση των εμπορικών δεσμών και των οικονομικών σχέσεων.»
«Σήμερα, η απουσία της χώρας μας από τις κρίσιμες περιφερειακές εξελίξεις στις οποίες συμμετέχουν όλοι οι υπόλοιποι γείτονές μας, συνιστά γεωπολιτική της υποβάθμιση λίγες μάλιστα μέρες μετά τις συναντήσεις Μητσοτάκη-Μελόνι στη Ρώμη και τις επισκέψεις Γεραπετρίτη στην Τρίπολη», καταλήγει ο Νικόλας Φαραντούρης.