Η Γαλλία, τους τελευταίους μήνες, έχει μετατραπεί σε πεδίο μάχης για φιλοπαλαιστινιακές οργανώσεις, οι οποίες διατηρούν αμφίβολες σχέσεις με βίαιες ισλαμιστικές φατρίες. Ωστόσο, οι γαλλικές Αρχές τον Σεπτέμβριο θα αναγνωρίσουν και επίσημα, σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του Εμανουέλ Μακρόν, το κράτος της Παλαιστίνης ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών, ακολουθώντας τα βήματα της Ισπανίας και της Ιρλανδίας.
Παρίσι, Μαρία Δεναξά
Ο Γάλλος πρόεδρος, που κάνει λόγο για «ηθικό καθήκον», έχει το τελευταίο διάστημα υιοθετήσει αυστηρότερη στάση απέναντι στο Ισραήλ, το οποίο κατηγορεί ότι διοργανώνει τον λιμό στη Λωρίδα της Γάζας, περιορίζοντας την πρόσβαση των κατοίκων στην ανθρωπιστική βοήθεια.
Και η Γαλλία δεν είναι η μόνη· σε όλη την Ευρώπη ακούγονται φωνές κατά της πολιτικής του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Πίσω, όμως, από αυτές τις διπλωματικές εντάσεις βρίσκεται η αδυναμία επίτευξης ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ, που ενοχλεί τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Ενας από τους λόγους είναι «επειδή στο παρασκήνιο εξελίσσεται μια ευρείας κλίμακας εκστρατεία lobbying, ενορχηστρωμένη από ένα ολόκληρο δίκτυο ΜΚΟ υπέρ της Παλαιστίνης, που δρα σε νομικό και θεσμικό επίπεδο, επιδιώκοντας παράλληλα να διαβρώσει τις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Ισραήλ» υποστηρίζουν Γάλλοι διεθνολόγοι.
Στις Βρυξέλλες, στους διαδρόμους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πάντως, διεξάγεται σφοδρή μάχη. Η συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ε.Ε. και του Ισραήλ, που ισχύει εδώ και είκοσι πέντε χρόνια, βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής. Τρεις ΜΚΟ, η Ευρωπαϊκή Συντονιστική Επιτροπή για την Παλαιστίνη, η Ekö και η WeMove Europe, υποστηριζόμενες από εκατοντάδες φιλοπαλαιστινιακές οργανώσεις, ηγούνται της προσπάθειας κι έχουν πετύχει την επανεξέταση της συμφωνίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Lobbying σε ευρωβουλευτές, μαζικές αποστολές ηλεκτρονικών μηνυμάτων σε χιλιάδες δημοσιογράφους, μαζικές διαδηλώσεις στο Βέλγιο και τη Γερμανία· τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους είναι αμέτρητα. Μεταξύ των γενναιόδωρων οικονομικών υποστηρικτών των ΜΚΟ Ekö και WeMove Europe είναι το Open Society Foundations, που ιδρύθηκε από τον Τζορτζ Σόρος και κάνει ιδιαίτερα σημαντικές δωρεές. Ο υποτιθέμενος φιλάνθρωπος, γνωστός για τις πολύ επικριτικές του θέσεις απέναντι στο Ισραήλ, χρηματοδοτεί με εκατομμύρια δολάρια δεκάδες διεθνείς και παλαιστινιακές ΜΚΟ.
Η χρηματοδότηση, όμως, δεν προέρχεται μόνο από ιδιωτικά κεφάλαια. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση χρηματοδοτεί εκστρατείες επικοινωνίας με στόχο την αναγνώριση της γενοκτονίας στη Γάζα. Πρόσφατα, οι οργανώσεις B’Tselem και Physicians for Human Rights δημοσίευσαν δύο εκθέσεις, που αναφέρουν την «πραγματικότητα» μιας «γενοκτονίας» που διαπράχθηκε από τον ισραηλινό στρατό στον παλαιστινιακό θύλακα. Μόνο αυτές οι δύο ΜΚΟ έχουν λάβει περισσότερα από 7 εκατομμύρια ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το 2014.
Παρόλο που το ευρωπαϊκό δίκαιο έχει γίνει το πεδίο δράσης έγκριτων νομικών και φιλοπαλαιστινιακών ΜΚΟ, το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Πολλές από αυτές τις οργανώσεις, υπό το πρόσχημα της θεσμικής αξιοπιστίας, έχουν σχέσεις με ένοπλες ομάδες, ιδίως με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), που έχει αναγνωριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ε.Ε. και που συμμετείχε ενεργά στις σφαγές της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Σύμφωνα με πληροφορίες στον γαλλικό Τύπο, τρεις ΜΚΟ, μέλη της σεβαστής Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (FIDH), διατηρούν στενές σχέσεις με προσωπικότητες που συνδέονται στενά με το PFLP. Ανάμεσά τους, ο διευθυντής Σαουάν Ζαμπαρίν, διευθυντής της οργάνωσης Al-Haq, είναι μέλος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ιδιαίτερα ενεργός στον νομικό αγώνα κατά του Ισραήλ, ο Ζαμπαρίν ήταν ένας από τους κύριους συμβούλους της Νότιας Αφρικής κατά τη διάρκεια της δίκης ενάντια στο εβραϊκό κράτος στη Χάγη, το 2024.
Μια άλλη οργάνωση, η Al Mezan, με επικεφαλής τον Ισάμ Γιουνίς, αγωνίζεται επίσης νομικά κατά του Ισραήλ και χρηματοδοτείται από το Open Society και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Al Mezan ανήκει στο δίκτυο ΜΚΟ που προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, με σκοπό την καταδίκη του εβραϊκού κράτους. Συχνά προσκεκλημένη σε συνέδρια του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, η Al Mezan συμμετείχε τον Μάρτιο του 2023 σε εκδήλωση της Χαμάς με τίτλο «Οι νομικοί αντιμέτωποι με τον κατακτητή».
Παρόμοια είναι και η περίπτωση του Παλαιστινιακού Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (PCHR), που λαμβάνει ευρωπαϊκές και γαλλικές χρηματοδοτήσεις κι έχει ιδιαίτερες σχέσεις με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, σε σημείο που ο πρόεδρός του Ραί Σουρανί τιμήθηκε δημόσια το 2014 από την τρομοκρατική οργάνωση για τον αντιισραηλινό ακτιβισμό του.
Η ιδιαίτερα επιεικής στάση της Γαλλίας και οι αντιδράσεις των υπόλοιπων χωρών
Στην Ευρώπη, η Γαλλία είναι ιδιαίτερα επιεικής με αυτές τις ΜΚΟ που συνδέονται με τις βίαιες παλαιστινιακές οργανώσεις και είναι μέλη της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (FIDH), η οποία έχει την έδρα της στο Παρίσι. Η Διεθνής Ομοσπονδία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (FIDH) έχει επίσης λάβει από την Ευρώπη περισσότερα από 7 εκατομμύρια ευρώ. Οσον αφορά τη Γαλλία, η Γαλλική Υπηρεσία Ανάπτυξης της κατέβαλε 6 εκατομμύρια ευρώ· χρήματα που θα μπορούσαν τελικά να χρηματοδοτήσουν τις οργανώσεις Al-Haq, PCHR ή Al Mezan.
Κατηγορούμενη για υποστήριξη της ένοπλης βίας, η Γερμανία διέκοψε κάθε δημόσια χρηματοδότηση προς τη ΜΚΟ Al-Haq. Στον πρόεδρό της Σαουάν Ζαμπαρίν έχει απαγορευτεί η είσοδος στην Ιορδανία. Στην Ελβετία, το Παλαιστινιακό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είδε επίσης να του κόβονται οι ομοσπονδιακές χρηματοδοτήσεις για «υποκίνηση βίας». Στη Γαλλία, ωστόσο, οι φιλοπαλαιστινιακές ΜΚΟ πολλαπλασιάζονται, συχνά με έξοδα των φορολογουμένων, υποστηριζόμενες από μια ιδιαίτερα χαλαρή πολιτική των γαλλικών Αρχών.
Η οργάνωση Samidoun, για παράδειγμα, που έχει αναγνωριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση στον Καναδά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Γερμανία και στις Κάτω Χώρες, δεν αντιμετωπίζει καμία νομική ενόχληση. Σε ολόκληρη την Ευρώπη υπάρχουν περισσότερες από 100 μη κυβερνητικές οργανώσεις αφιερωμένες στην υπεράσπιση της Παλαιστίνης, που δραστηριοποιούνται καθημερινά, επηρεάζοντας πολίτες και όσους λαμβάνουν σημαντικές πολιτικές αποφάσεις. Και κάθε μέρα που περνά, η ιστορική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή επεκτείνεται ολοένα περισσότερο στην ευρωπαϊκή ήπειρο.