Σήμερα, η Αχαία, η Χίος, η Πρέβεζα και άλλες περιοχές παραδίδονται στις φλόγες. Καίγονται δάση, βιομηχανίες, σπίτια, περιουσίες. Κινδυνεύουν και εκκενώνονται μέχρι και Κέντρα Υγείας! Καίγεται η ζωή.
Πού βρίσκεται το κράτος;
Γιατί κάθε καλοκαίρι τα ίδια;
Οι ήρωες πυροσβέστες (που δέρνει η κυβέρνηση τον χειμώνα), οι πιλότοι των εναέριων μέσων και οι εθελοντές έχουν αφεθεί μόνοι τους, χωρίς επαρκή υποστήριξη. Ένα κράτος που απουσιάζει. Ένα κράτος που ποτέ δεν επένδυσε στην πυροπροστασία και τα μέσα πυρόσβεσης. Ένα κράτος που απεντάσσει συνεχώς εναέρια μέσα πυρόσβεσης από το πρόγραμμα «Αιγίς».
Μοναδικό άρτιο εκτελεσμένο σχέδιό του είναι η εκκένωση.
Έφτασαν στο σημείο να στείλουν μήνυμα από το 112 σε μια κωμόπολη 7.700 κατοίκων — την Κάτω Αχαία — αφού η φωτιά έκαιγε για ώρες και έφτασε στα όρια της περιοχής!
Λεφτά για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις επιδότήσεις του «φραπέ» βρέθηκαν.
Λεφτά για μέσα προστασίας, για περισσότερα πυροσβεστικά, για εναέρια μέσα, για πρόληψη — όχι.
6 χρόνια κάθε καλοκαίρι ζούμε τα ίδια. Στην Αττική, στην Εύβοια, στη Χίο, στην Αχαία, στην Κρήτη.
Στις φλόγες, 112. Στους φραπέδες, επιδότηση.
Ντροπή. Η κυβέρνηση της «αριστείας», της «τάξης», της «ασφάλειας» έχει αποτύχει παντελώς και σε αυτό.
Αποτύχατε. Ήρθε η ώρα να φύγετε.
Φύγετε για να φτίαξουμε μια χώρα στην οποία ο πολίτης θα νιώθει ασφάλεια.
Για το περιβάλλον του, για την περιουσία του, για τη ζωή του.