Ανακοινώθηκε συνάντηση υψηλόβαθμης στέλεχος του Ελληνικού ΥΠΕΞ, με αντίστοιχο της Λιβύης με αντικείμενο την χάραξη ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών.
Όπως είναι όμως παγκοσμίως πλέον γνωστό, εδώ και πολύ καιρό η Λιβύη ολόκληρη σήμερα χειραγωγείται πλέον από την Τουρκία, και συνεπώς αυτή η συνάντηση θα έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί και το αποτέλεσμα αυτής να είχε συμφωνηθεί πριν ο Ερντογάν θέσει υπό την Σκέπη του και την μηδέποτε αναγνωρισθείσα Ανατολική του Χαφτάρ, έστω και ατύπως, πριν προλάβει ο Τούρκος να πατήσει πόδι και Ανατολικά της χώρας αυτής. Και έτσι σήμερα με τον Χαφτάρ αδέσμευτο και από εμάς δεσμευμένο από τους μη εμάς, τι να περιμένουμε;
Όλοι γνωρίζουμε πως μια επίσημη χάραξη μέσης γραμμής μεταξύ των δύο κρατών μας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, θα ακύρωνε αυτομάτως κάθε προσδοκία του «ορεξάτου» προς Ανατολάς Τούρκου.
Τώρα είναι πλέον αργά. Όμως επειδή ποτέ κανείς δεν ξέρει ας κρατήσουμε ένα τρία (συμβολικός ο αριθμός 3) τοις εκατό επιφύλαξη μήπως δεν είναι όπως πιο πάνω οι σημερινές καταστάσεις. Τέλος εάν η διαχωριστικά ενωμένη σημερινή Λιβύη προσέρχεται στην διαπραγμάτευση με στόχο να σφραγιστούν τα επεκτατικά της γαλάζιας πατρίδας του Τούρκου, πράγμα βέβαιο μετά την επίσκεψη Καλίν στον Χαφτάρ, κάθε ειρηνική και δίκαιη διευθέτηση ΑΟΖ, στην επικείμενη συνάντηση των αντιπροσωπιών Ελλάδας Λιβύης, στον …καιρό, αυτά τα θέματα δεν επιλύονται σε τέτοια επίπεδα.