Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέβαλε την παρουσίαση του 19ου πακέτου κυρώσεων κατά της Ρωσίας, ύστερα από πιεστικές απαιτήσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για αυστηρότερα μέτρα.
Το γεγονός αυτό, που αποκάλυψε το Bloomberg επικαλούμενο Ευρωπαίο διπλωμάτη, δείχνει για ακόμη μια φορά πόσο εξαρτημένη και φοβική εμφανίζεται η Ευρώπη απέναντι στις επιταγές της Ουάσιγκτον.
Οι απαιτήσεις Τραμπ
Η Κομισιόν επρόκειτο να παρουσιάσει τις νέες κυρώσεις σε συνεδρίαση των Ευρωπαίων διπλωματών την Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, την περασμένη Παρασκευή οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν πιέσεις προς τους εταίρους τους στο G7, ζητώντας να επιβληθούν δασμοί 100% στο ρωσικό πετρέλαιο που αγοράζουν Κίνα και Ινδία, καθώς και να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ώστε να εξαναγκαστεί ο Βλαντίμιρ Πούτιν να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το G7 εργάζεται ήδη πάνω σε νέο πακέτο κυρώσεων, με στόχο να οριστικοποιηθεί το κείμενο μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες.
Η ευρωπαϊκή καθυστέρηση
Η αναβολή δεν είναι η πρώτη. Ήδη είχε διαρρεύσει πως η παρουσίαση του 19ου πακέτου θα καθυστερούσε, με την ελπίδα να ολοκληρωθεί ως το τέλος της εβδομάδας. Όμως, οι απαιτήσεις Τραμπ ανέτρεψαν εκ νέου τον προγραμματισμό. Ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει σε «σοβαρές κυρώσεις» κατά της Μόσχας, μόνο όμως εφόσον το πράξουν όλα τα κράτη του ΝΑΤΟ και διακόψουν πλήρως τις αγορές ρωσικού πετρελαίου. Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον μεταθέτει το βάρος και την ευθύνη στην Ευρώπη.
Η Ευρώπη καθυστερεί την νέα δέσμη μέτρων κατά ρωσίας μετά απο εντολή τραμπ
Το αδιέξοδο με την Κίνα και την Ινδία
Η αμερικανική πρόταση δημιουργεί σοβαρό πονοκέφαλο στις Βρυξέλλες. Οι δασμοί που ζητούν οι ΗΠΑ θα έπλητταν την Κίνα και την Ινδία, δύο από τις μεγαλύτερες αγορές εξαγωγών για ευρωπαϊκές οικονομίες όπως η Γερμανία. Αυτό καθιστά την υιοθέτηση του μέτρου εξαιρετικά δύσκολη, αφού θα έπληττε τα ίδια τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Η αναβολή των κυρώσεων δεν αντανακλά μόνο δυσκολίες διαπραγματεύσεων, αλλά και την εικόνα μιας Ευρώπης που παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στις πιέσεις της Ουάσιγκτον και στις ίδιες της τις οικονομικές ανάγκες.