Αυτή η κυβέρνηση έχει μάθει να επιβιώνει, δυστυχώς, αφαιρώντας δικαιώματα από τους πολίτες και φιμώνοντάς τους.
Δεν ακούει τα ηθικά και ανθρώπινα αιτήματα των γονιών ενός σιδηροδρομικού εγκλήματος με μαζικούς θανάτους.
Δεν ακούει το ηθικό και δίκαιο αίτημα για αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης και επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ.
Δεν ακούει καν τον ΟΗΕ που λέει ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία.
Δεν ακούει καν τη δεξιά εκδοχή της Κομισιόν, που μιλάει έστω γι’ αυτές τις δειλές, τις ελλιπείς κυρώσεις προς το Ισραήλ.
Πόσο μικρή, πόσο ασήμαντη φαίνεται, δυστυχώς, σήμερα η χώρα σε διπλωματικό επίπεδο, σε θεσμικό επίπεδο; Πού έχει φτάσει πλέον αυτή η χώρα με την πολιτική σας; Πόσο πίσω από τα αιτήματα των καιρών, από όλα αυτά τα οποία συζητιούνται σε παγκόσμιο επίπεδο, βρίσκεται αυτή τη στιγμή η χώρα μας, από τις πολύ μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε;
Και το επιχείρημα που, δυστυχώς, επικαλείται ο κύριος Μητσοτάκης, και με πολύ χυδαίο τρόπο κάποιοι υπουργοί του περί δήθεν “εθνικού συμφέροντος”, είναι ένα κενό κέλυφος. Και η κυβέρνησή σας το ξέρει πολύ καλά αυτό.
Να το πω λοιπόν και εγώ πάρα πολύ καθαρά: Εθνικό συμφέρον σε μια περίοδο αποσταθεροποίησης, είναι το διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι το εθνικό μας συμφέρον. Αυτό είναι το συμφέρον της χώρας μας.
Και το Ισραήλ αυτό που κάνει είναι να ανατρέπει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να είμαστε με το Ισραήλ και πρέπει να είμαστε απέναντί του. Την ώρα που όλος ο κόσμος — η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, ο Καναδάς, η Αυστραλία — φτάσανε να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης, εμείς έχουμε καταντήσει εδώ να είμαστε οι τελευταίοι σύμμαχοι του καταζητούμενου Νετανιάχου. Εκεί έχουμε φτάσει.