Ο Τραμπ εντείνει την πίεση στη Ρωσία
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, εν μέσω της θριαμβευτικής του προσπάθειας τερματισμού του πολέμου στη Γάζα και της επιστροφής των Ισραηλινών ομήρων, εντείνει την πίεση στη Ρωσία.
Η κύρια απειλή, αλλά όχι η μόνη, είναι η απειλή παράδοσης πυραύλων Tomahawk στην Ουκρανία, οι οποίοι θα χρησιμοποιηθούν για την στόχευση περιουσιακών στοιχείων εντός της Ρωσίας, γράφει σε ανάλυσή του ο πρώην υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Στίβεν Μπράινεν.
Η Ρωσία ακόμη δεν έχει κερδίσει τον πόλεμο
Η Ρωσία δεν έχει κερδίσει τον πόλεμο επί του εδάφους στην Ουκρανία. Ακόμα και χωρίς τους Tomahawk, η Ρωσία θα υποστεί σοβαρές απώλειες από ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στοχεύουν τις ενεργειακές υποδομές και τις στρατιωτικές βιομηχανίες της Ρωσίας. Οι ουκρανικές επιδρομές στη Ρωσία συμβαίνουν σχεδόν κάθε βράδυ, όπως ακριβώς οι ρωσικές επιδρομές στην Ουκρανία φαίνονται αρκετά συνεχείς.
Η Ρωσία έχει περιορισμένη οικονομική δυνατότητα να αντικαταστήσει τις απώλειές της και οι διακοπές ρεύματος και οι απώλειες εξοπλισμού δεν είναι ευνοϊκές για τον ρωσικό λαό.
Στην πραγματικότητα, η Ουκρανία έχει αντιδράσει αρκετά αποτελεσματικά (με τη συνδρομή της Δύσης) για τις σφοδρές ρωσικές επιδρομές σε κρίσιμες υποδομές της Ουκρανίας και μέχρι στιγμής τουλάχιστον η Ουκρανία έχει καταφέρει να διαχειριστεί τέτοιες απώλειες ή τουλάχιστον να επιμείνει σε αυτές.
Οι πυροσβέστες του ρωσικού υπουργείου έκτακτης ανάγκης εργάζονται στο σημείο πυρκαγιάς στο εργοστάσιο επεξεργασίας πετρελαίου Novoshakhtinsk στην περιοχή του Ροστόφ. Φωτογραφία: Υπηρεσία Τύπου του ρωσικού υπουργείου έκτακτης ανάγκης.
Παρ ‘όλα αυτά, υπάρχουν όρια σε όλα. Για πόσο καιρό μπορεί η Ουκρανία να αντέξει αυξανόμενες απώλειες και πόση αντίστροφη τιμωρία μπορεί να υποστεί η Ρωσία για την επιδίωξη των στόχων της στην Ουκρανία; Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ή στο ερώτημα για το πόσο καιρό θα συνεχιστεί ο ίδιος ο πόλεμος.
Ριζική αλλαγή στις κλασικές μάχες
Το σύγχρονο πεδίο μάχης έχει αλλάξει σημαντικά. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα όπλα ακριβείας, μαζί με τις νάρκες που ρίπτονται από αέρος, έχουν κάνει τις τεθωρακισμένες επιθέσεις σχεδόν παρελθόν. Κάποιοι λένε ότι η διάρκεια ζωής ενός κύριου άρματος μάχης είναι μόλις 72 ώρες, πράγμα που σημαίνει ότι ο εξοπλισμός θα καταστραφεί γρήγορα και τα έμπειρα πληρώματα είναι λίγα και σπάνια.
Οι παρατηρητές λένε ότι η Ρωσία ξεπερνά πλέον την Ουκρανία στην κατασκευή και ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά όχι ακόμη αρκετά για να αλλάξει σημαντικά το πεδίο της μάχης υπέρ της Ρωσίας.
Εν τω μεταξύ, αρχίζουν να εμφανίζονται νέοι τύποι έξυπνων drones με χαρακτηριστικά τεχνητής νοημοσύνης, καθιστώντας τη θνησιμότητα των drones ανεξάρτητη από τους χειριστές τους.
Παραδόξως, αυτά τα drones, σημαντικά που διαθέτει η Ρωσία, είναι γεμάτα με αμερικανικά ηλεκτρονικά είδη, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Nvidia, κορυφαίας εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης.
Όποιες κυρώσεις και έλεγχοι εξαγωγών κι αν επιβάλλουν οι ΗΠΑ, το σύστημα είναι σαν ελβετικό τυρί, γεμάτο τρύπες και κυκλικούς κόμβους, καθιστώντας την αλυσίδα εφοδιασμού, όσον αφορά τη Ρωσία, αρκετά ασφαλή.
Τα δύο κύρια προβλήματα της Ρωσίας στον πόλεμο έχουν δύο ξεχωριστές κατευθύνσεις
Ένα βασικό πρόβλημα είναι οι συντηρητικοί και αποφεύγοντες το ρίσκο Ρώσοι στρατιωτικοί ηγέτες. Βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση να επιτύχουν αποτελέσματα και να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες, στόχοι που είναι σε μεγάλο βαθμό αντιφατικοί.
Με περίπου 700.000 στρατιώτες στη ζώνη της μάχης, η Ρωσία δεν έχει καταφέρει να εξαπολύσει μια ενιαία εκστρατεία εναντίον ενός ουκρανικού στρατηγικού στόχου.
Η απόδειξη είναι εύκολη: Το Ποκρόφσκ, μια βασική πόλη και στόχος για τη Ρωσία, παραμένει ως επί το πλείστον στα χέρια της Ουκρανίας.
Οι Ρώσοι κατάφεραν να εισάγουν μικρές ομάδες στα νότια της πόλης, αλλά οι προσπάθειες διακοπής των γραμμών ανεφοδιασμού, κυρίως στα βόρεια, αντιμετωπίστηκαν αρκετά αποτελεσματικά από την Ουκρανία. Το Ποκρόφσκ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα παιχνίδι συμπίεσης όπου η Ρωσία δεν μπόρεσε να πιέσει αρκετά δυνατά.
Αργά ή γρήγορα, ο ρωσικός στρατός θα πρέπει να αποφασίσει αν μπορεί να επιβάλει μια σημαντική προέλαση. Αν δεν μπορέσει, δεν μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη αξιόπιστων συμμάχων για τη Ρωσία. Η Βόρεια Κορέα δεν είναι ένας αξιόπιστος σύμμαχος. Όσοι βορειοκορεάτες στρατιώτες κι αν πέθαναν στο Κουρσκ, σε ρωσικό έδαφος, ο προφανώς υψηλός αριθμός αυτών των θυμάτων υποδηλώνει ότι η Βόρεια Κορέα δεν θα χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της σε ουκρανικό έδαφος.
Σε κάθε περίπτωση, οι βαριές απώλειες ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για την αξιοπιστία του Κιμ Γιονγκ Ουν, και η δακρυσμένη εμφάνισή του στις κηδείες στην Πιονγιάνγκ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια συγκάλυψη της αποτυχίας.
Ο Κιμ Γιονγκ Ουν γονατίζει πάνω από ένα φέρετρο που πιθανώς φέρει έναν νεκρό Βορειοκορεάτη στρατιώτη, με Ρώσους διπλωμάτες και στρατιωτικούς αξιωματικούς στο βάθος στις 30 Ιουνίου 2025. Φωτογραφία: KCTV
Ομοίως, η Λευκορωσία, η κοντινή γείτονας της Ρωσίας, θέλει να αποφύγει την εμπλοκή στη σύγκρουση και έχει καταστήσει σαφές στην Πολωνία και σε άλλους ότι η Λευκορωσία δεν αποτελεί απειλή (παρόλο που η Πολωνία έχει τοποθετήσει πολλά στρατεύματα και υλικό στα σύνορα με τη Λευκορωσία).
Το Ιράν, ένας σύμμαχος της Ρωσίας, είναι σχεδόν άχρηστο. Το Ιράν έχει ουσιαστικά εξουδετερωθεί από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το πυρηνικό του πρόγραμμα έχει καταστραφεί και μεγάλο μέρος του συστήματος αεράμυνάς του έχει καταστραφεί. Οι Ρώσοι ήταν έξυπνοι που μετέφεραν την παραγωγή ιρανικών drones σε ρωσικό έδαφος.
Ομοίως, η Κίνα, παρά την παράπλευρη βοήθεια προς τη Ρωσία με τη μορφή υποστήριξης της αλυσίδας εφοδιασμού, σκόπιμα δεν έχει παίξει ρόλο όσον αφορά την Ουκρανία.
Η Κίνα πάντα εξισορροπεί την εμπορική της κατάσταση και τις γεωστρατηγικές της προτεραιότητες, αλλά η Ρωσία και η Ουκρανία δεν έχουν σχεδόν καμία σημασία, εκτός από συμβολικές ασκήσεις και στρατιωτικές παρελάσεις.
Αυτό αφήνει τη Μόσχα απομονωμένη, και αν η Μόσχα δεν καταφέρει σύντομα να πετύχει στρατιωτική νίκη, θα πρέπει να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το κομμάτι που είναι λιγότερο βέβαιο είναι για πόσο καιρό η Ουκρανία μπορεί να αντέξει απέναντι σε έναν ισχυρό και επίμονο αντίπαλο.
Η πίεση που ασκεί ο Αμερικανός πρόεδρος
Ο Πρόεδρος Τραμπ το γνωρίζει αυτό ενστικτωδώς και παίζει το παιχνίδι της πίεσης στη Ρωσία.
Ο κίνδυνος, για τον Τραμπ, είναι να το παρακάνει και να οδηγήσει τον Πούτιν και τη Ρωσία σε απεγνωσμένα μέτρα. Το μέλλον του Πούτιν, σε αντίθεση με του Τραμπ, είναι συνδεδεμένο με το αποτέλεσμα της Ουκρανίας. Έτσι, ο κίνδυνος ενός μεγαλύτερου πολέμου ή της εισαγωγής νέων κατηγοριών όπλων παραμονεύει στον ορίζοντα.
Φαίνεται ότι ο Τραμπ πρέπει να ετοιμάσει μια συμφωνία που η Ρωσία θα μπορούσε να βρει ελκυστική.
Υπάρχουν φόρμουλες που μπορούν να τερματίσουν τον πόλεμο και οι οποίες δίνουν στη Ρωσία μισό καρβέλι. Οι απαντήσεις μπορούν να βρεθούν στον μετριασμό των ρωσικών εδαφικών προσαρτήσεων, εκτός ίσως από την Κριμαία, και στην υποστήριξη του ΝΑΤΟ μακριά από το έδαφος της Ρωσίας, έναν βασικό ρωσικό στόχο.
Οι μεγάλες ζώνες ασφαλείας και οι μειώσεις στις στρατιωτικές προμήθειες είναι πολλά υποσχόμενες και πρέπει να διερευνηθούν.
Λίγα λόγια για τον εδαφικό μετριασμό. Η Ρωσία έχει προσαρτήσει οριστικά μια σειρά από εδάφη, το Ντονμπάς (Λουχάνσκ και Ντόνετσκ), τη Ζαπορίζια, τη Χερσώνα και την Κριμαία. Αλλά με εξαίρεση το Λουχάνσκ και την Κριμαία, η Ρωσία κατέχει μόνο περίπου το 75% αυτών των εδαφών. Υπάρχει περιθώριο για συμφωνίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα πλαίσιο για μια συμφωνία για δύο χώρες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, σε συνθήκες ειρήνης, όχι πολέμου.
Για παράδειγμα:
- μικτή εδαφική διοίκηση,
- αναγνώριση των ρωσικών δικαιωμάτων,
- απόσυρση δυνάμεων,
- αμοιβαία αποδεκτή οικονομική συνεργασία.
Κανείς δεν έχει προτείνει, πόσο μάλλον να συζητήσει, λύσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμη συμφιλίωση μεταξύ των κύριων παραγόντων.
Η ρωσική οικονομική κρίση που βρίσκεται σε …αναμονή
Ο Τραμπ κατανοεί επίσης ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει οικονομική κρίση. Εκτός από τις εξαγωγές πετρελαίου, εξειδικευμένων μετάλλων, συμπεριλαμβανομένου του εμπλουτισμένου ουρανίου και του τιτανίου, και σιτηρών, η Ρωσία δεν διαθέτει εμπορικά βιώσιμη εγχώρια βιομηχανική βάση που να μπορεί να ανταγωνιστεί διεθνώς.
Έχει ιδιαίτερα ελλείψεις σε ηλεκτρονικά είδη. Η επικείμενη κρίση είναι εύκολο να απεικονιστεί: τα τεράστια ποσά του ρωσικού προϋπολογισμού που πηγαίνουν στην παραγωγή όπλων δεν θα εξυπηρετούν πλέον κανένα σκοπό εάν τελειώσει ο πόλεμος.
Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να μεταβεί γρήγορα από την πλήρη απασχόληση, όπως συμβαίνει τώρα, σε θύλακες σοβαρής ανεργίας.
Με τα στρατεύματα να επιστρέφουν στην πατρίδα τους και τη λιγότερη υποχρεωτική θητεία, οι θέσεις εργασίας θα είναι εξαιρετικά χαμηλές και η βιομηχανική βάση δεν είναι έτοιμη να τις απορροφήσει.
Από την άλλη πλευρά, η συνέχιση του πολέμου επίσης δεν είναι βιώσιμη – το κόστος είναι πολύ υψηλό και τα έσοδα της κυβέρνησης πολύ χαμηλά για να τον διατηρήσουν σε λειτουργία.
Η προσέλκυση αμερικανικών επενδύσεων στη Ρωσία θα μπορούσε να είναι πολύ σημαντική, αλλά η Ρωσία πρέπει να καθαρίσει το νομικό της σύστημα, το οποίο συχνά προκαλεί χάος στους ξένους επενδυτές. Δεν είναι ασήμαντο ζήτημα, όπου οι Ρώσοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και οι ηγέτες της βιομηχανίας συμπεριφέρονται σαν αρπακτικά αντί για εταίρους.
Αλλά η Ρωσία θα χρειαστεί ένα πακέτο διάσωσης για να καταλήξει σε μια συμφωνία. Αυτή είναι μια ειδικότητα του Τραμπ. Πρέπει να συνδυαστεί με καλύτερες ιδέες για μια συνολική συμφωνία που θα τερματίζει τον πόλεμο, όπως προτάθηκε παραπάνω. Η περίπτωση μόνο μιας εκεχειρίας δεν τετραγωνίζει τον κύκλο.
Ο Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι θα παραιτηθεί όταν τελειώσει ο πόλεμος. Ο Τραμπ πρέπει να τον υποχρεώσει να τηρήσει αυτή την απόφαση, ίσως ζητώντας του να φύγει το συντομότερο δυνατό.
Ο Τραμπ έχει κάποιες επιλογές να κάνει για την Ουκρανία ό,τι έκανε για το Ισραήλ και τη Γάζα.
Ο Στίβεν Μπράιαν είναι πρώην αναπληρωτής υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στο ενημερωτικό δελτίο του Substack, Όπλα και Ισχύς.
—