Υπήρξε μία από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου
Ο Μάκης Δεμίρης (Πρόδρομος Κουλουμπας) το πραγματικό του, υπήρξε μία από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Κωμικός ηθοποιός μια χαρακτηριστική φιγούρα, που υπηρέτησε για χρόνια το μουσικό θέατρο και την επιθεώρηση. Έγινε ευρύτερα γνωστός και αγαπήθηκε πολύ από την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά “Η Γειτονιά μας”.
Γεννημενος στα Πατήσια το 1939. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη, καιρός μαθητής ακόμα, έλαβε μέρος στο χορό, τις τραγωδίας του Αισχύλου “Πέρσες” με το Πειραϊκό Θέατρο του Δημήτρη Ροντήρη. Ενώ η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση, έγινε το 1964, στο θέατρο Μετροπόλιταν, στην επιθεώρηση του Χρήστου Γιαννακοπούλου “Η Αθηναία του 64”.
Το 1965 θα εμφανιστεί στο θέατρο Θυμέλη της Θεσσαλονίκης, στο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς “Λεωφορείο ο πόθος”. Ενώ το 1966 θα συμμετάσχει στο θίασο του Γιώργου Κωνσταντίνου, όπου θα εμφανιστείς στην κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου “Τον Άρτον ημών τον επιούσιον”.
Έκτοτε και έχει σχεδόν για όλη του τη θεατρική σταδιοδρομία, θα υπηρετήσει το χώρο του μουσικού θεάτρου, σε διάφορα μιούζικαλ και επιθεωρήσεις, παίζοντας σε θιάσους με τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές της εποχής, αναφέρω μεταξύ άλλων : Ρένα Βλαχοπούλου, Γιάννη Γκιωνάκη, Χρόνη Εξαρχάκο, Βασίλη Αυλωνίτη, Γιώργο Κωνσταντίνου, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Καίτη Παπανίκα, Μπέτυ Μοσχονά, Κώστα Χατζηχρήστου, Γιάννη Μιχαλόπουλο, Σπεράντζα Βρανά, Στάθη Ψάλτη και πολλούς ακόμα.
Από την πληθώρα των επιθεωρησιακών παραστάσεων που έπαιζε αναφέρω : “Μην πατάτε την χλόη” (1966) του Βασίλη Ανδρεοπούλου, “Ο Γάιδαρος του Χότζα” (1966) του Ηλία Λυμπεροπούλου, “Σκούπα και φαράσι” (1966) του Γιάννη Γιαννακοπούλου, “Λαγοί με πετραχήλια” (1967) του Αλέκου Σακελλάριου, “Λουλούδιασμενη Αθήνα” (1967) του Αλέκου Σακελλάριου, “Τα Ψιθυρισματα” (1968) του Γιώργου Ασημακοπούλου, “Και μη χειρότερα” (1968) του Αλέκου Σακελλάριου, “Οι Άσσοι του γέλιου” (1969) του Αλέκου Σακελλάριου, “Πράγμα που σαλευει” (1969) του Κώστα Νικολαίδη, “Ο Μπάμπης και ο Μπαμπινος” (1969) του Αλέκου Σακελλάριου, “Δώδεκα μήνες καλοκαίρι” (1970), “Χιπιδες και Ντιρλανταδες”(1970) του Γιώργου Λαζαρίδη, “Καντσονισιμα Σατιρισιμα Ψιθυρισιμα” (1971) του Αλέκου Σακελλάριου, “Σήμερα Σήμερα Σήμερα” (1971) του Γιώργου Κωνσταντίνου, “Έρχεται ο Χευσοχερης” (1974) του Λάκη Μιχαηλίδη, “Εδώ Ντόυτσε Βελε” (1974) του Σταμάτη Φιλιππούλη, “Απ’ το πουλί στην βουλή” (1975) του Βύρωνα Μακρίδη, “Ο Μπαρμπέρης του Όθωνα” (1976) του Κώστα Καραγιάννη, “Ελληνίδες Έλληνες” (1977), “Που την έριξες την ψήφο σου” (1977), “Τρίχες Τρίχες Τρίχες” (1978), “Σταυροφορίες” (1979) του Γιώργου Λαζαρίδη, “Φουκαραδες και Ατσιδες” (1980), “Κάνε όπως μας κάνουν” (1981), “Ψηφίστε να σωθείτε” (1981), “Ο Λαός Ξανασταυρώνεται” (1982) του Νίκου Αθερινου, “Ο Πρασινοφρουρος” (1983), και “Η Ελλάδα του Ανδρέα” (1984) που ήταν και η τελευταία θεατρική παράσταση που έπαιξε.
Ενδιάμεσα είχε σχηματίσει πολλές φορές δικούς του θιάσους, κυρίως με τον Αντώνη Παπαδόπουλου και τον Μανώλη Δεστούνη, ο που παρουσίαζαν δικές τους επιθεωρήσεις στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία.
Το 1979, είχε συμμετάσχει με το θίασο του Χρόνη Εξαρχάκου, στη θεατρική επιτυχία της εποχής “Γκαρσονιέρα για δέκα”
Επίσης ασχολήθηκε με το παιδικό θέατρο, μάλιστα είχε γράψει το έργο “Η Βασίλισσα των Άστρων” και το παρουσίασε με δική του σκηνοθεσία. Ενώ είχε παρουσιάσει πάλι στο παιδικό θέατρο, το έργο του Σταμάτη Φιλιππούλη “Έρχονται οι Εξωγήινοι”.
Πλούσια υπήρξε η κινηματογραφική του παρουσία, αφού συμμετείχε σε πάνω από 100 ταινίες, σε δεύτερους αλλά και μικρότερους ρόλους. Πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1965, στην ταινία “Υπάρχει και φιλότιμο” .
Ενώ ακολούθησαν μεταξύ άλλων οι ταινίες : “Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές” (1966), “Η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης” (1966), “Η Βουλευτίνα” (1966), “Βιβα Ρένα” (1967), “Καλώς ήρθε το δολάριο” (1967), “Πατέρα κάτσε φρόνιμα” (1967), “Για ποιον χτυπά η Κουδουνά” (1968), “Καπετάν Φάντης Μπαστούνι” (1968), “Ο Γίγας της Κυψέλης” (1968), “Ορκίζομαι είμαι αθώα” (1968), “Ένας μάγκας στα σαλόνια” (1969), “Όταν η Πόλις πεθαίνει” (1969), “Η Αρχόντισσα της Κουζίνας” (1969), “Θου Βου Φαλακρός πράκτωρ Επιχείρηση Γης Μαδιάμ” (1969), “Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του” (1969), “Ο Άνθρωπος της Καρπαζιας” (1969), “Ο Τζαναμπετης” (1969), “Ένα Αστείο Κορίτσι” (1970), “Η Ανταρσία των δέκα” (1970), “Η Ταξιτζου” (1970), “Κρίμα το μπόι σου” (1970), “Διακοπές στο Βιετνάμ” (1971), “Καταναλωτική κοινωνία” (1971), “Ο Μανωλιός στην Ευρώπη” (1971), “Ο Αγαθιαρης και η Ατσίδα” (1971), “Απ’ τα αλώνια στα σαλόνια” (1972), “Η Αλίκη Δικτάτωρ” (1972), “Η Κομησσα της Κέρκυρας” (1972), “Μπουν Ταρατατζουμ” (1972), “Ο Άνθρωπος που Έσπαγε πλάκα” (1972), “Η Γυναικοκρατια” (1973), “Η Βαλίτσα του παπά” (1978), “Μόνα ζυγά δικά μου” (1979), “Ο Παρθενοκυνηγος” (1980), “Η Νονά” (1981), “Τα Καμάκια” (1981), “Το Μεγάλο Ρουθούνι” (1981), “Τροχονόμος Βαρβάρα” (1981), “Ο Αυτακιας” (1982), “Ρόδα τσάντα και κοπάνα” (1982), “Τα Σαίνια” (1982), “Άγριες πλάκες στα θρανία” (1983), “Αχτύπητα καμάκια” (1983), “Δώσε Τσόντα στον Λαό” (1983), “Παπαδιστικη Κομπανία” (1983), “Ρόδα τσάντα και κοπάνα 2” (1983), “Το Ψώνιο” (1984) και “Εθνική Παπάδων” (1984) που ήταν και η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση.
Την εποχή της Ελληνικής βιντεοταινίας είχε εμφανιστεί και σε δέκα βιντεοταινίες
Στη μικρή οθόνη εμφανίστηκε σε εφτά τηλεοπτικά σήριαλ , με πρώτη εμφάνιση το 1970 στην τηλεοπτική σειρά “Ο Κύριος Συνήγορος” . Ακολουθούν οι τηλεοπτικές σειρές : “Παιχνιδίσματα” (1971), “Η Γειτονιά μας” (1972) που πρωταγωνίστησε και έγινε πολύ αγαπητός στο ευρύ κοινό, “Ιστορίες χωρίς δάκρυα” (1977), “Το Ημερολόγιο ενός θυρωρού” (1979), “Τα Παλιόπαιδα τα Ατίθασα” (1980), και “Κλέφτες κι αστυνόμοι σε δράση” (1985) που ήτανε και η τελευταία του τηλεοπτική συμμετοχή.
Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1963.
Είχε λάβει μέρος σε πολλά θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο. Καθώς και σε μερικές παραστάσεις για την εκπομπή Το θέατρο της Δευτέρας.
Στα μέσα της δεκαετίας του 80 ασθένησε από καρκίνο του φάρυγγα , ο φίλος του Στάθης Ψάλτης τον βοήθησε οικονομικά, και πήγε στη Σοβιετική Ένωση για θεραπεία. Έτσι κέρδισε μερικά χρόνια ζωής. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του όμως, λόγω της ασθένειας του είχε χάσει τη φωνή του.
Έφυγε από τη ζωή στις 14 Οκτωβρίου 1999, σε ηλικία 60 ετών από ανακοπή καρδιάς, στο σπίτι του στα Πατήσια.
Ερευνα – Κειμενο Λευτέρης Παντουλας