Μανώλης Κοττακης: Το συνέδριο του Ζαππείου γιά τήν ενέργεια ηταν όλο έργο Γκίλφοϋλ καί η Κυβέρνηση δέν ειχε καμμία σχέση μέ τήν διοργάνωσή του παρά μόνον στήν επικοινωνιακή αξιοποίησή του

Η ιστορία διαμορφώνει τόν συσχετισμό

ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ της Αμερικης πρέπει νά περνανε μέσα από τά συμφέροντα της Ελλάδος καί όχι τό ανάποδο. Αυτό ειναι τό κλειδί μιας βαθιά πατριωτικης πολιτικης, εναρμονισμένης απολύτως μέ τίς διεθνεις συμμαχικές υποχρεώσεις της χώρας. Αυτή θά πρέπει νά ειναι η βασική γραμμή ολόκληρης της πολιτικης τάξης της χώρας μας, σέ μιά εποχή πού στήν περιοχή μας βρίσκεται σέ εξέλιξη μία τεράστια αναδιάταξη.

Μανωλης Κοττακης από την Εφημερίδα Εστία 

Ένας μεγάλος διεθνής καταμερισμός της Δύσης πρός χωρες, μετά ή άνευ ανταλλαγμάτων. Η Αμερική θέλει νά κλείσει όλα τά μέτωπά της στήν περιοχή εν όψει της τελικης αναμέτρησης μέ τήν Κίνα καί νά διοικει, όπως κάποτε, διά αντιπροσώπων. Κυβερνήσεων καί πρωθυπουργων. Κλείνω μέτωπα σημαίνει ότι αποσύρω στρατεύματα από τήν Ρουμανία, όπως συνέβη αθόρυβα τήν προηγούμενη εβδομάδα καί σταματω νά πληρώνω από τήν τσέπη μου γιά τήν άμυνα της Ευρώπης. Κλείνω μέτωπα σημαίνει ότι αξιοποιω φιλικές χωρες καί τό έδαφός τους, όπως η Ελλάδα ως κόμβο γιά τήν κατακόρυφη αύξηση των εξαγωγων του φυσικου αερίου καί γιά τήν ανάκτηση της επιρροης μου σέ χωρες της Ανατολικης Ευρώπης. Κλείνω μέτωπα σημαίνει ότι διευθετω τό Mεσανατολικό στήν Συρία μέ βασικούς παικτες τήν Τουρκία, τήν οποία χρειάζομαι, γιά νά ανακόπτει πρός Βορρα τήν Ρωσσία καί τό Ισραήλ ως εγγυητή των συμφερόντων μου στήν ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.

Δεν ισχύει το μαζί μέ τόν βασιλικό ποτίζεται καί η γλάστρα

Τό πρόβλημα πού έχει η πολιτική μας τάξη τήν οποία έχουν διαβάσει άριστα οι Αμερικανοί καί υποτιμουν βαθιά πλήν εξαιρέσεων (αδιακρίτως κομμάτων όπως προκύπτει καί από όσα έγραψε ο πρέσβυς Πάυαττ σέ πρόσφατο βιβλίο του) ειναι πώς εμφανίζεται αυτή ως η επισπεύδουσα καί ως η προτείνουσα λύσεις γιά τά συμφέροντα των άλλων χωρων. Θεωρωντας, μή ρεαλιστικά, ότι μέσα από τό δυτικό συμφέρον εξυπηρετειται καί τό δικό μας. Αυτό τό ΚΑΙ ειναι η διαφορά μας. Θυμίζει τήν γνωστή ελληνική παροιμία «μαζί μέ τόν βασιλικό ποτίζεται καί η γλάστρα.» Λάθος. Πρόκειται γιά μεγάλο λάθος. Δέν είμαστε η γλάστρα. Είμαστε ο βασιλικός!

Οι Ηνωμένες Πολιτειες προφανως καί αξιοποιουν τήν προθυμία των Ελλήνων πολιτικων, αλλά μέσα τους δέν τήν εκτιμουν. Ούτε βεβαίως εκτιμουν τό «επαρχιακό ράλλυ» πού γίνεται αυτή τήν εποχή από υπουργούς της Κυβέρνησης γιά μία φωτογραφία μέ τήν νέα πρέσβειρα. Η κυρία Γκίλφοϋλ ηρθε στήν Ελλάδα καί ασκει μέ αξιοσημείωτο τρόπο μία εθνική πολιτική πρός τό συμφέρον της χώρας πού εκπροσωπει. Από αυτό θά κριθει από τόν Πρόεδρο Τράμπ πού ειναι ο εντολέας της. Από τό πόσο επάξια θά εκπροσωπήσει τά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειων στήν περιοχή.

Καί από τά πρωτα της βήματα εμφανίζεται ιδιαίτερα μελετημένη, καθώς φαίνεται ότι προτάσσει μιά νέα επετηρίδα στόν πολιτικό αλλά καί στόν επιχειρηματικό κόσμο, μαλλον μακριά από τά παλαιά τζάκια. Μπορει νά ανέλαβε τώρα τά καθήκοντά της, αλλά όπως αποκάλυψε άλλως τε καί σημαντικός manager κατά τήν υπογραφή μεγάλων συμφωνιων ενέργειας, η πρέσβειρα ασχολειτο μέ τό project τούς τελευταίους …τρεις μηνες. Τό μέγα θέμα γιά εμας ειναι η σύζευξη των συμφερόντων ΗΠΑ-Ελλάδος, όχι η μονομερής ικανοποίηση συμφερόντων του ενός μέρους, άνευ του ετέρου. Αυτό πού περιγράφουμε στήν αρχή.

Η ίδια η ζωή μας έχει δείξει ότι γιά νά στερεωθουν οι μεγάλες λύσεις απαιτουνται μεγάλες ηγεσίες

Τό μέγα θέμα σέ μιά εποχή πού μοιράζεται τρίτη φορά ο κόσμος μετά τό 1945 καί τό 1989 ειναι η εκπροσώπηση των δικων μας εθνικων συμφερόντων από πολιτικούς πού πείθουν γιατί έχουν ρίζες στήν κοινωνία… Η ίδια η ζωή μας έχει δείξει ότι γιά νά στερεωθουν οι μεγάλες λύσεις απαιτουνται μεγάλες ηγεσίες. Ηγεσίες τίς οποιες εμπιστεύεται ο λαός. Όπως όμως έχουμε επισημάνει σέ πρόσφατα σημειώματά μας, αυτήν τήν στιγμή γίνεται στά σαλόνια καί στά δειπνα των Αθηνων ένας κλασσικός διαγωνισμός επαρχίας γιά τό ποιός θά πει πρωτος πράγματα πού βολεύουν τήν υπερδύναμη στόν σχεδιασμό της, χωρίς αυτό νά ειναι καί πάντοτε εκτιμητέο. Δέν θά προσωποποιήσω τό σχόλιο γιατί μπορει καί νά αφορα πρόσωπα μέ τά οποια έχω συζητήσει κατ’ επανάληψιν τίς διαφορετικές μας απόψεις καί παρά ταυτα εκτιμω. Αλλά άν η πολιτική των ΗΠΑ ειναι ένας διεθνής καταμερισμός στήν Μεσόγειο στόν οποιο θά μετάσχουν μεταξύ άλλων η Ελλάδα καί η Τουρκία, πόσο σοφό ειναι νά βγαίνουμε εμεις πρωτοι καί νά ζηταμε συνεταιρισμό μέ τούς Τούρκους γιά τά θαλάσσια πάρκα; Καί αύριο συνεταιρισμό στήν εκμετάλλευση του ορυκτου μας πλούτου; Όταν πηγαίνεις σέ μία διαπραγμάτευση, δέν ξεκινας νά προτείνεις τό μάξιμουμ των διεκδικήσεων του αντιπάλου. Ξεκινας μέ τό μάξιμουμ των δικων σου διεκδικήσεων, ώστε νά κερδίσεις τά περισσότερα δυνατά πάνω στό τραπέζι. Όπως έλεγε κάποτε καί ο αείμνηστος Χάρρυ Κλύνν, «τά δικά μας δικά μας καί τά δικά σας δικά μας.»

Άν σήμερα λοιπόν ερχόμαστε καί λέμε ότι σέ περιοχές πού τό διεθνές δίκαιο θεωρει δικές μας ότι αυτές δέν ειναι δικές μας αλλά μπορουμε νά τίς έχουμε παρέα μέ τούς Τούρκους, τό μήνυμα πού στέλνουμε στήν υπερδύναμη αλλά καί στήν απέναντι πλευρά ειναι ότι είμαστε έτοιμοι νά …υποχωρήσουμε σέ όλα. Αυτή δέν ειναι αντίληψη γιά διεθνεις διαπραγματεύσεις αλλά αντίληψη γιά συμβιβασμό καί υποχώρηση. Καί άν αυτό συμβει, δέν θά φταινε προφανως οι σύμμαχοί μας Αμερικανοί πού θά εκμεταλλευτουν τήν προθυμία των δικων μας ηγεσιων, αλλά οι δικές μας ηγεσίες. Οι χρήσιμοι ηλίθιοι.

Παραδόξως όλες αυτές οι προτάσεις εξυπηρέτησης της Δύσης διατυπώνονται μέχρι στιγμης από πολιτικούς πού προέρχονται από τό Κέντρο καί τήν Κεντροαριστερά. Ειναι ένα ιστορικό παράδοξο κι αυτό πράγματι. Πως από τό «έξω τό ΝΑΤΟ» του ’74 οι χειρότεροι πολέμιοι της συμμαχίας τότε φθάνουν νά ειναι οι καλύτεροι φίλοι της σήμερα. Άνευ όρων. Η Ελλάδα πρέπει δυναμικά νά μετάσχει σέ αυτόν τόν νέο καταμερισμό, ο οποιος ούτως ή άλλως δέν εξαρταται από τήν ίδια, καί άν θέλει νά απουσιάσει αυτό θά αποβει εις βάρος της.

Οι παροικουντες τήν Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότ ι τό συνέδριο του Ζαππείου γιά τήν ενέργεια ηταν όλο έργο Γκίλφοϋλ καί η Κυβέρνηση δέν ειχε καμμία σχέση μέ τήν διοργάνωσή του παρά μόνον στήν επικοινωνιακή αξιοποίησή του.

Από τό σημειο αυτό όμως μέχρι τό νά μήν θέτεις εκ των προτέρων τά μεγάλα ζητήματα πού αφορουν τό έθνος, πάει πολύ. Γιά όσο έχουμε αντιληφθει τήν νέα πρέσβειρα καί τίς μέχρι στιγμης κινήσεις της στήν πατρίδα μας (ως εκπροσωπουσα τόν Πρόεδρο Τράμπ ) καί τό εθνικό συμφέρον της χώρας της υπηρετει απολύτως καί τούς πολιτικούς πού προτάσσουν τό εθνικό συμφέρον της πατρίδας τους καί δέν παραδίδονται μέ τό πρωτο φύσημα του αέρα σέβεται.

Η όποια λύση σχεδιάζεται, θά τό ξαναγράψουμε, πρέπει νά έχει τήν σαφη υποστήριξη του ελληνικου λαου. Εάν τόν έχει απέναντι απλως δέν θά αντέξει σέ βάθος χρόνου. Αυτό αφορα καί τήν Κύπρο καί τό Αιγαιο καί τήν Μεσόγειο. Η ιστορία εδω καθοδηγει τόν συσχετισμό καί δέν ανατρέπεται από τήν συγκυρία. Τά δίκαια ειναι δίκαια.