Έχει αρχίσει να απασχολεί το διαδίκτυο η παραβατικότητα των ανηλίκων

Ένας να μιλήσει για τιμωρίες κατά των παραβατικών παιδιών, θα απαντήσουν πολλοί αντίθετα, καυστικά αντίθετα

Και οι δύο θέσεις έχουν άδικο, διότι η παραβατικότητα των παιδιών ούτε με τιμωρίες μειώνεται, αλλά ούτε και με αδιαφορία, την επαινετική αδιαφορία της ατιμωρησίας.

Αυτά τα ανησυχητικά πάντα υπήρχαν. Πάντα, και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.
Υπάρχει ωστόσο ένα καινούργιο πολύ ανησυχητικό, που πρέπει να στηλιτευτεί, και αυτό είναι που «αυγαταίνει» παιγμένο στις τηλεοράσεις, και είναι ο νομος του Λυντς κοινώς λυντσάρισμα.

Δεν ειναι παραβατικότητα. Είναι πρόλογος κακουργήματος να βλέπεις ένα παιδί που το κτυπούσαν πέντε παιδιά, «πυξ/λαξ» σε αυξανόμενα περιστατικά σε αρκετές πόλεις, και σε χώρους εντός των αυλών ή έξω
πλησίον σχολείων.

Αν και η αιτία ποτέ δεν μεταδίδεται, ίσως, λέμε ίσως, να είναι το οπαδικό

Η σχολάζουσα, δια των μακροχρόνιων αναβολών, δικογραφία ενόχων της δολοφονίας του νεαρού στη Θεσσαλονικη, όλοι ξέρουμε ποιου δεν βοηθά. Και αυτό διότι όταν το δικαστήριο κρίνει ύπαρξη αποχρώντος λόγου αναβολής αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή η αναβολή μπορεί να ισχύει και μέχρι…τότε! Αυτή η ιστορία πρέπει κάποτε να τελειώσει. Όχι αργότερα. Δεν βοηθά «θεραπευτικά» αυτό στο γενικότερο, που μόνο αυξάνεται, κακό! Έχει αποδειχτεί το ότι δεν είναι πάντα αποτελεσματικό, αλλά είναι και το μόνο σήμερα προσφερόμενο «ίαμα» μέχρι εμφάνισης νεωτέρου πιο δραστικού.