Δημοσιεύθηκε, δεν διαψεύσθηκε, ότι για ένα έργο οδοποιίας θα καταβληθεί στον εργολάβο που εξετέλεσε το έργο, Άκτορ,
μία αγνώστου ύψους, μετρητοίς από το δημόσιο, δηλαδή από τον χωρίς να ευθύνεται φορολογούμενο, αποζημίωση.
Και αυτό λόγω των 15 περίπου μηνών καθυστερήσεων, συνεπεία δικαστικής φύσης κωλυσιεργιών προς επίλυση των διαφορών καθορισμού του ύψους των επί των απαλλοτριώσεων ούτως ώστε να παραδοθεί στον παραχωρησιούχο του έργου Ακτορ ελεύθερο βαρών πλέον έδαφος προς ολοκλήρωση του έργου της οδού Καλαμάτας Μεθώνης.
Που σημαίνει πως ξεκίνησαν οδοποιία χωρίς να έχουν ελεύθερη την δημόσια γη που χαράχτηκε δρόμος!
Δηλαδή «πάμε κι όπου βγεί!». Με μόνο κερδισμένο τον εργολάβο, εδώ Άκτορ, και μόνο ζημιωμένο το αιώνιο κορόιδο, τον Έλληνα φορολογούμενο.
Ας είναι λοιπόν αυτή και οι τελευταία «λοβιτούρα» διότι περί κατεστημένης λοβιτούρας πρόκειται, «χρόνιο νόσημα» σχετικό σχετικών δημοσίων έργων.
Ας τοποθετηθούν λοιπόν όλα τα κόμματα πάνω σ αυτό, δηλαδή στο ότι δεν θα ξανά υπάρξει σύμβαση εκτέλεσης έργου χωρίς να έχει προηγουμένως βεβαιωθεί κατοχή δημοσίου της προς τούτο έκτασης γης. Αρκετά με τις πολυσχιδείς «ατσίδες» του είδους.
Σημερινός εκτελεστής ο Χρήστος Δήμας. Εδώ θα πρέπει να υπάρξει και κυβερνητική απολογία προς τον λαό για το χαράτσι «ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ» πόσα εισπράττονται, και που κατευθύνονται.