Ο Άρης – Αριστείδης Βλαχόπουλος ήταν ένας από τους ηθοποιούς της παλιάς γενιάς, που δυστυχώς παραμένουν σχετικά άγνωστοι σήμερα
Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1905, άνηκε σε παλιά θεατρική οικογένεια της Πόλης.
Την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο την έκανε όμως στην Ελλάδα, όταν μετά τη μικρασιατική καταστροφή ήρθε μαζί με την οικογένειά του. Ήτανε το 1923 πού εμφανίστηκε στον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, στο έργο “Ο Εξάδελφος μου ο Εδουάρδος”.
Παρέμεινε βασικό στέλεχος του θιάσου Κοτοπούλη έως το 1944. Στην εικοσάχρονη αυτή περίοδο συνεργασίας του με την Κοτοπούλη, θα εμφανιστεί μεταξύ άλλων στα έργα : “Άμλετ” του Σαίξπηρ, “Ερρίκος Δ” του Πιραντέλο, “Στοργή” του Μπατάιγ, “Ριχάρδος Γ” του Σαίξπηρ, “Φιληστε με” του Τρινσταν Μπερνάρ, “Μάκβεθ” του Σαίξπηρ, “Στο Πανυγήρι” του Παντελή Χορν, “Ο Σκοτωμένος που βλέπει” του Μπενεντεττι, “Οι Μαιτρεσσες του μπαμπά” του Ζακ Ντεβαλ, “Η Μεγάλη στιγμή” του Αλέκου Λιδωρίκη, “Ο Αννίβας προ των πυλών” του Σέργουντ, “Όπως αγαπάτε” του Σαίξπηρ, “Ετεροφωτες” των Βερνέιγ – Μπερρ, “Αίθουσα αναμονής” του Αλέκου Λιδωρίκη και άλλα. Με τον θίασο Κοτοπούλη περιόδευσε στην γενέτειρά του Κωνσταντινούπολη, στην Αίγυπτο και στην Κύπρο.
Το 1944 και το 1945 θα συνεργαστεί με την Κατερίνα Ανδρεάδη, όπου θα εμφανιστεί στα έργα “Η Μικρή μας Πόλη” του Θίοντορ Γουαιλντερ και “Θύελλα” του Σπύρου Μελά.
Το 1946 θα προσληφθεί στο Εθνικό Θέατρο, όπου θα παραμείνει ως βασικό στέλεχος μέχρι την συνταξιοδότηση του το 1976
Σε αυτή τη μακρά περίοδο θα εμφανιστεί σε πληθώρα έργων, μεταξύ άλλων αναφέρω : “Ιούλιος Καίσαρ” του Σαίξπηρ, “Ο Έμπορος της Βενετίας” του Σαίξπηρ, “Ο Επιθεωρητής” του Γκόγκολ, “Μπλοκ C” του Ηλία Βενέζη, “Ο Ηλίθιος” του Ντοστογιέφσκι σε διασκευή του Μανώλη Σκουλούδη, “Καποδίστριας” του Καζαντζάκη, “Παπαφλέσσας” του Σπύρου Μελά, “Συρανό ντε Μπερζεράκ” του Ροστάν, “Φοιτητές” του Ξενόπουλου, “Η Στρίγγλα που έγινε αρνάκι” του Σαίξπηρ, “Πέρσαι” του Αισχύλου, “Χαραυγή” του Δημήτριου Μπόγρη, “Ορέστεια” του Αισχύλου, “Ριχάρδος Β” του Σαίξπηρ, “Όπως σας αρέσει” του Σαίξπηρ, “Δον Ζουάν” του Χοσέ Θοριγια, “Αγία Ιωάννα” του Μπερνάρ Σω, “Τρεις κόσμοι” του Διονύση Ρώμα, “Καίσαρ και Κλεοπάτρα” του Μπερνάρ Σω, “Όνειρο θερινής νυκτός” του Σαίξπηρ, “Ερωφίλη” του Γεωργίου Χορτάτζη, “Ο Αρχοντοχωριάτης” του Μολιέρου, “Το Μυστικό της Κοντεσσας Βαλεραινας” του Ξενόπουλου, “Ιππόλυτος” του Ευριπίδη, “Ο κατά φαντασίαν ασθενής” του Μολιέρου, “Ο άνθρωπος του διαβόλου” του Μπερνάρ Σω, “Το αστέρι της Σεβίλλης” του Ντε Βέγκα, “Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται” του Σπύρου Μελά, “Κολόμπ” του Ζαν Ανούιγ, “Οι Μάγισσες του Σάλεμ” του Άρθουρ Μίλλερ, “Φάουστ” του Γκαίτε, “Η Ηδονή της τιμιότητας” του Πιραντέλο, “Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι” του Μπερνάρ Σω, “Δεσποινίς Τζούλια” του Στρίντμπεργκ, “Λυσιστράτη” του Αριστοφάνη, “Η εκστρατεία του Μάρκο Πόλο” του Ευγένιου Ο’ Νηλ, “Η Επίσκεψη της Γηραιάς Κυρίας” του Ντυρρενματ, “Αχαρνής” του Αριστοφάνη, “Ρήγας Βελεστινλής” του Σπύρου Μελά, “Αντώνιος και Κλεοπάτρα” του Σαίξπηρ, “Οι Δαιμονισμένοι” του Ντοστογιέφσκι, “Η Τρελή του Σαγιο” του Ζιρωντου, “Ταρτουφος” του Μολιέρου, “Μπέκετ” του Ζαν Ανούιγ, “Τρικυμία” του Σαίξπηρ (σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του Αντώνιου), “Το Ζαμπελακι” του Διονυσίου Ρώμα, “Ο Θάνατος του Δαντων” του Μπύχνερ, “Ο Βασιλιάς Ομπου” του Αλφρε Ζαρύ, “Λάζαρος” του Πρεβελάκη, και πολλά άλλα.
Η τελευταία της θεατρική εμφάνιση θα ήταν το 1976, στη σκηνή του Εθνικού, στο έργο της Λιλης Ζωγράφου “Τιμή ευκαιρίας για τον παράδεισο”
Μετρημένες στα δάχτυλα υπήρξαν οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις, αν και η παρουσία του στον κινηματογράφο σημειώνεται από τα σπάργανα του ελληνικού κινηματογράφου.
Πρώτος του κινηματογραφικός ρόλος ήτανε το 1930 στο βουκολικό δράμα “Το Λαγιαρνι”, μία ταινία του πρωτοπόρου σκηνοθέτη Ιωάννη Λούμου, στο πρωταγωνιστικό ρόλο του Λαμπρινού.
Ακολούθησαν οι εμφανίσεις του στις ταινίες: “Μαντάμ Σουσού” (1948) ταινία που δυστυχώς δεν σώζεται σήμερα, “Το Ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο” (1959) ερμηνεύοντας έναν από τους καθηγητές του γυμνασίου, “Φτώχεια και Αριστοκρατία” (1959), “Αντίο ζωή” (1960), “Θέλω πίσω το παιδί μου” (1969), και “Πιο Τρελός κι απ’ τους τρελούς” (1972) πού ήταν και η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση.
Επίσης είχε εμφανιστεί και στην ξένη παραγωγή “The naked brigade” (1965), ένα πολεμικό δράμα σε σκηνοθεσία Maury Dexter που είχε γυριστεί στην Ελλάδα .
Αρκετοί ίσως τον θυμούνται από την τηλεοπτική του παρουσία, η οποία δεν ήτανε μεγάλη, αλλά είχες εμφανιστεί σε τρία σήριαλ της δεκαετίας του 70′ που κάνανε μεγάλη επιτυχία.
Αυτες ήτανε οι σειρές : “Ο Άνθρωπος δίχως πρόσωπο” του Μήτσου Λυγίζου το 1972, “Γιούγκερμαν” του Βασίλη Γεωργιάδη το 1976 και “Οι Πανθέοι” του Βασίλη Γεωργιάδη το 1977.
Επίσης είχε συμμετοχή σε αρκετά θεατρικά έργα για την τηλεόραση, καθώς και σε πλήθος θεατρικών έργων για το ραδιόφωνο.
Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1928.
Ήταν αδελφός του παλαιότερου ηθοποιού Νίκου Βλαχόπουλου.
Έφυγε από τη ζωή στις 23 Νοεμβρίου 1983 σε ηλικία 78 ετών.
Ερευνα – Κειμενο Λευτέρης Παντουλας