Γενικά, όλες οι χώρες που παράγουν αεροσκάφη προσπαθούν να πουλήσουν τον εξοπλισμό τους σε όποιον είναι διατεθειμένος να τον πληρώσει
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο ανταγωνισμός μεταξύ των χωρών που αγοράζουν αεροσκάφη από «ξένες πηγές» μπορεί μερικές φορές να πάρει μια περίεργη τροπή, με αεροσκάφη του ίδιου κατασκευαστή να πολεμούν σε αντίθετες πλευρές του μετώπου.
Αυτή τη στιγμή, αντιμετωπίζουμε μια ελαφρώς διαφορετική κατάσταση: την Τουρκία και την Ελλάδα
Δύο χώρες βρίσκονται εδώ και καιρό σε πόλεμο για τα κύματα του Αιγαίου Πελάγους. Ο ακήρυχτος αεροπορικός πόλεμος, γνωστός ως ελληνοτουρκική σύγκρουση, κόστισε σε κάθε πλευρά πέντε F-16: τρία χάθηκαν από τους Τούρκους και δύο από τους Έλληνες.
Επιπλέον, υπήρχαν πολλοί λόγοι για αυτό: πύραυλοι, μάχες αέρος-αέρος και επικίνδυνοι ελιγμοί στον αέρα. Φυσικά, υπήρξαν και άλλες απώλειες σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά δεν θα τις συζητήσουμε τώρα.
Η αναμέτρηση πάνω από το Αιγαίο Πέλαγος συνεχίζεται από τη δεκαετία του 1970, όταν οι Τούρκοι πήραν τον έλεγχο των Phantoms και οι Έλληνες πήραν τον έλεγχο των Mirages.
Γιατί το κάνουν αυτό, και ποιο είναι το νόημα; Δεν έχει νόημα. Πολεμούν επειδή έχουν πιλότους, και οι πιλότοι έχουν αεροπλάνα. Το μόνο ερώτημα είναι, ποιος είναι καλύτερος και στα δύο;
Η Άγκυρα, εντελώς απηυδισμένη από τα F-35, δεν έχει καν παρατάξει το Su-57 (το οποίο θα φαινόταν μάλλον πολυτελές μετά την απόκτηση των S-400). Φαινόταν ότι η Ουάσινγκτον και οι Βρυξέλλες είχαν εγγυηθεί ένα πλήρες πάρκο ψυχαγωγίας. Αντ’ αυτού, οι Τούρκοι αποφάσισαν να αγοράσουν 20 αεροσκάφη από την Ευρώπη για να ενισχύσουν τις δυνατότητές τους.
Η Ελλάδα, ανησύχησε από την αγορά 20 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon από την Τουρκία, φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο επέκτασης του στόλου Rafale με πιο προηγμένα μοντέλα F4 και F5.
Μετά από μια μακρά προσπάθεια εκσυγχρονισμού της γερασμένης πολεμικής αεροπορίας της, η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία ύψους 10,66 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις 27 Οκτωβρίου για την αγορά 20 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon, με δυνατότητα αγοράς περισσότερων.
Σύμφωνα με το Reuters, επικαλούμενο αξιόπιστες πηγές, η συμφωνία περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο πακέτο όπλων, συμπεριλαμβανομένου του πυραύλου αέρος-αέρος MBDA Meteor και του πυραύλου εδάφους-αέρος Brimstone. Τα πρώτα από αυτά τα αεροσκάφη αναμένεται να φτάσουν στην Τουρκία έως το 2030.
Εκτός από τα ολοκαίνουργια μαχητικά αεροσκάφη, η Τουρκία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την αγορά 24 αεροσκαφών Eurofighter Typhoon Tranche 3A από το Κατάρ και το Ομάν. Αυτά τα παλαιότερα αεροσκάφη θα χρησιμεύσουν ως ενδιάμεση λύση μέχρι να παραδοθεί ένα πιο προηγμένο μοντέλο και θα επιτρέψουν επίσης την εκπαίδευση του πληρώματος.
Ανησυχούμε για την αυξανόμενη επιρροή του τουρκικού στόλου
Ο κύριος αντίπαλός της , η Ελλάδα, η οποία βλέπει τα έως και 44 μαχητικά αεροσκάφη Typhoon, εξετάζει την πιθανότητα αγοράς επιπλέον μαχητικών αεροσκαφών Rafale από τη Γαλλία, είτε στην τελευταία διαμόρφωση F4 είτε στη μελλοντική διαμόρφωση F5.
Συνολικά, είναι δίκαιο να πούμε ότι οι Έλληνες έχουν ένα σαφές όραμα για το μέλλον, καθώς η Πολεμική τους Αεροπορία είναι επί του παρόντος ισότιμη ή και ανώτερη από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία.
Ο πυρήνας της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας αποτελείται από μαχητικά αεροσκάφη F-16C/D που κατασκευάζονται κατόπιν αδείας, τα οποία έχουν αναβαθμιστεί λόγω των τεταμένων σχέσεων με τις ΗΠΑ.
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, ωστόσο, διαθέτει μικρότερο αριθμό αεροσκαφών, αλλά πρόκειται για πιο σύγχρονες εκδόσεις του F-16, συγκεκριμένα το Advanced Fighting Falcon (F-16DG Block 52+), που παράγεται ειδικά για την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Αυτή είναι μια κατάσταση όπου η ποσότητα δεν υπερτερεί απαραίτητα της ποιότητας, και οι Έλληνες έχουν επίσης Rafale. Επιπλέον, έχουν λίστα αναμονής για το F-35.
Η κατάσταση με τα Rafale είναι περίπλοκη. Κάποιοι είναι πολύ ευχαριστημένοι με το αεροσκάφος, ενώ άλλοι το θεωρούν μέτριο και ακριβό. Οι απόψεις ποικίλλουν σημαντικά.
Ωστόσο, ο ελληνικός στρατός πιστεύει ότι η προμήθεια 20 μαχητικών αεροσκαφών Typhoon από την Τουρκία δεν θα αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή του Αιγαίου.
Τονίζει ότι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) διατηρεί την τεχνολογική και επιχειρησιακή της υπεροχή χάρη στα υπάρχοντα μαχητικά αεροσκάφη F-16 Viper και Rafale, καθώς και στα σχεδιαζόμενα F-35.
Το F-35 είναι σίγουρα μια ισχυρή κίνηση, αλλά… υπάρχουν πολλές αποχρώσεις
Υπάρχει μια αρκετά μεγάλη ουρά και οι «επιτυχίες» που έχει επιδείξει αυτό το αεροσκάφος είναι, ας πούμε, λιγότερο εντυπωσιακές.
Επομένως, είναι αρκετά κατανοητό ότι ο ελληνικός στρατός παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Τουρκία από την άλλη πλευρά.
Και το γεγονός ότι και οι δύο χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ δεν αλλάζει τίποτα.
Το ΝΑΤΟ είναι μια στρατηγική συμμαχία και η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται σε διαμάχη για την Κύπρο και το Αιγαίο Πέλαγος εδώ και αρκετό καιρό, χωρίς καμία πιθανότητα συμβιβασμού. Και αν τα πράγματα κλιμακωθούν σε σημείο που να συγκρουστούν σοβαρά, δεν θα υπάρχουν αρκετές δυνάμεις του ΝΑΤΟ για να τις σταματήσουν.
Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Αθήνα παρακολουθεί στενά την απόκτηση από την Τουρκία ενός μαχητικού αεροσκάφους πολλαπλών ρόλων γενιάς 4+ εξοπλισμένου με δυνατότητες πέραν του οπτικού εύρους (BVR), όπως ο πύραυλος Meteor.
Είναι γενικά αποδεκτό ότι η Τουρκία μπορεί να αγοράσει την τελευταία έκδοση του Eurofighter Typhoon Tranche 5 μοιράζοντας το κόστος ανάπτυξης με τη Γερμανία, η οποία έχει ήδη κάνει μια παραγγελία. Το Typhoon Tranche 5 θα είναι εξοπλισμένο με ένα πιο ισχυρό ραντάρ, βελτιωμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και βελτιωμένη ενσωμάτωση αισθητήρων και όπλων σε σύγκριση με το Rafale F3R που βρίσκεται σήμερα σε υπηρεσία με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Γενικά, η σύγκριση του Rafale F5 και του Typhoon Tranche 5 δεν είναι απολύτως ακριβής, καθώς και τα δύο αεροσκάφη είναι, σε γενικές γραμμές, μόνο στα χαρτιά. Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και οι δύο τροποποιήσεις θα δουν το φως της δημοσιότητας.
Τα Eurofighter Typhoon και Rafale είναι πολύ παρόμοια από πολλές απόψεις: μαχητικά αεροσκάφη 4+ γενιάς με δύο κινητήρες, πολλαπλών ρόλων, πτέρυγας δέλτα, εξοπλισμένα με πύραυλο canard.
Διαθέτουν καλή ευελιξία και ταχύτητα, ενεργά ραντάρ φάσης και μια ποικιλία όπλων, συμπεριλαμβανομένου του πυραύλου Meteor BVR. Αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του 1980 ως μέρος ενός ενιαίου ευρωπαϊκού έργου: η Γαλλία ανέπτυξε το Rafale, ενώ άλλοι συμμετέχοντες ανέπτυξαν το Typhoon.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Rafale φέρει περισσότερα όπλα (7.500 κιλά έναντι 9.500 κιλών), αλλά όταν πρόκειται για πτήσεις με πλήρη οπλισμό στη μέγιστη εμβέλεια, το Rafale χάνει σαφώς, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ανάρτησης του καταλαμβάνεται από τρεις δεξαμενές ρίψης, και χωρίς αυτές, η εμβέλεια του αεροσκάφους είναι αμελητέα: περίπου 600 χλμ., κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς το Rafale μεταφέρει μόνο 4.700 κιλά καυσίμου στις εσωτερικές του δεξαμενές και 6.700 κιλά στις δεξαμενές ρίψης.
Το Typhoon είναι ταχύτερο, έχει καλύτερη κατακόρυφη απόδοση, οροφή 4 χιλιόμετρα υψηλότερη και την φτάνει πιο γρήγορα, και ο οπλισμός του δεν είναι χειρότερος. Επιπλέον, η εμβέλειά του είναι επίσης συγκρίσιμη με αυτή της ευρωπαϊκής ομάδας.
Το Rafale F4 βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πλήρη παραγωγή, το F5 έχει προγραμματιστεί για συμβατική παραγωγή τη δεκαετία του 2030, και το Typhoon Tranche 5 μόλις μπαίνει στην παραγωγή.
Το Rafale F4 είναι μια αναβαθμισμένη έκδοση του Rafale F3R και διαθέτει βελτιωμένες δυνατότητες όπως ασύρματο Thales που καθορίζεται από λογισμικό, δορυφορικές επικοινωνίες, τροποποιήσεις στο ενεργό ραντάρ φάσης RBE2, σύστημα στόχευσης Talios, ηλεκτροοπτικό σύστημα εμπρόσθιου τομέα και δυνατότητες απεικόνισης τοποθετημένες σε κράνος.
Είναι επίσης εξοπλισμένο με ένα νέο ψηφιακό σύστημα αναχαίτισης για το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA. Αυτές οι βελτιώσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον μετριασμό ορισμένων από τις αρνητικές επιπτώσεις της συμμετοχής του Rafale στη σύγκρουση Ινδίας-Πακιστάν.
Η παραλλαγή Rafale F5, γνωστή και ως Super Rafale, βρίσκεται υπό ανάπτυξη και θεωρείται το πιο προηγμένο γαλλικό αεροσκάφος που υπάρχει σήμερα.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Dassault Aviation, Έρικ Τράπιερ/Eric Trappier, δήλωσε νωρίτερα φέτος ότι το Rafale F5 θα είναι εξοπλισμένο με πιο ισχυρούς κινητήρες, βελτιωμένα συστήματα επιβίωσης και μετάδοσης δεδομένων και θα διαθέτει μη επανδρωμένο αεροσκάφος βάρους 10 τόνων ή περισσότερο.
Ακούγεται καλό στα χαρτιά… Αλλά αυτό είναι ένα Rafale…
Κατά ειρωνικό τρόπο, το Rafale F5 αναπτύχθηκε ως προσωρινή λύση μέχρι η Γαλλία να αναπτύξει ένα μαχητικό αεροσκάφος επόμενης γενιάς.
Δεδομένης της αποχώρησης της Γαλλίας από την τριάδα με τη Γερμανία και την Ισπανία, η κατάσταση δεν φαίνεται ιδιαίτερα αισιόδοξη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι η Dassault σχεδιάζει να δημιουργήσει κάτι παρόμοιο με ένα τακτικό κέντρο ελέγχου πτήσης, ενσωματώνοντας αισθητήρες και επεξεργάζοντας δεδομένα. Αυτό είναι παρόμοιο με τις δυνατότητες του F-35, εξοπλισμένο με καινοτόμο τεχνολογία σύντηξης αισθητήρων.
Τα πράγματα δεν έχουν ακόμη προχωρήσει καλά με το F-35, και τα σχέδια των Γάλλων για αυτό εξακολουθούν να υπάρχουν ερωτήματα.
Το Rafale F5 σχεδιάζεται να προσφέρει δύο νέες δυνατότητες: ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος (όπως συζητήθηκε παραπάνω) και καταστολή της εχθρικής αεράμυνας (SEAD). Είναι γνωστό ότι οι μελλοντικές εκδόσεις Rafale θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνουν την ικανότητα καταστολής της εχθρικής αεράμυνας. Αυτό είναι λογικό, καθώς η εμπειρία έχει δείξει ότι η αεράμυνα μπορεί εύκολα, πόσο μάλλον να καταστείλει, ένα Rafale.
Εν τω μεταξύ, το νέο Eurofighter Typhoon Tranche 5, το οποίο παραγγέλνεται προς το παρόν μόνο από τη Γερμανία, θα είναι επίσης εξοπλισμένο με τους πιο σύγχρονους αισθητήρες.
Ενώ η παραλλαγή και ο τύπος του ραντάρ δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί, οι καθυστερημένες ημερομηνίες παράδοσης υποδηλώνουν ότι αυτά θα είναι μοντέλα Tranche 5 εξοπλισμένα με το ραντάρ ενεργού φάσης (TurDef) ECRS Mk2.
Το ραντάρ ECRS Mk2 είναι ένα αρκετά σύγχρονο προϊόν, αλλά υπάρχουν και άλλες εξελίξεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην Ευρώπη. Μεταξύ αυτών, ξεχωρίζει το νέο ηλεκτρονικό ραντάρ E-Scan, που μερικές φορές αναφέρεται ως ραντάρ Mk 1 Ενεργής Ηλεκτρονικά Σαρωμένης Συστοιχίας (AESA) του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ραντάρ (ECRS).
Εν τω μεταξύ, η Airbus ανακοίνωσε ότι θα εγκαταστήσει τη σουίτα αισθητήρων Saab Arexis τόσο σε νέα όσο και σε υπάρχοντα αεροσκάφη για να επεκτείνει τις δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου (EW ).
Το πακέτο αναβάθμισης φέρεται επίσης να περιλαμβάνει βελτιωμένη διεπαφή πιλοτηρίου και βελτιωμένες δυνατότητες παρεμβολών ραδιοσυχνοτήτων (RFIO), οι οποίες θα αυξήσουν την αποτελεσματικότητα εμπλοκής στόχου και την επιβιωσιμότητα.
Ενώ έχει αποκαλυφθεί ότι μια οθόνη μεγάλης μορφής βρίσκεται σε εξέλιξη για το Typhoon, δεν είναι ακόμη σαφές εάν αυτή θα αποτελέσει μέρος της πρόσφατα αναπτυγμένης διεπαφής πιλοτηρίου.
Μένει να δούμε ποιος θα αναδειχθεί ο συνολικός νικητής στον αγώνα τροποποίησης: η Τουρκία με το Typhoon ή η Ελλάδα με το Rafale;
Ένα υπερηχητικό παιχνίδι γάτας και ποντικιού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας
Η Ελλάδα έχει εκσυγχρονίσει την οικονομία της με αστραπιαία ταχύτητα και έχει επιτύχει ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα στο Αιγαίο Πέλαγος μετά την αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα Joint Strike Fighter (JSF) των F-35.
Οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει κυρώσεις στην τουρκική αμυντική βιομηχανία βάσει του CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act) για την αγορά του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400.
Τον Ιανουάριο του 2021, η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνία για την αγορά 12 μεταχειρισμένων και έξι νέων μαχητικών αεροσκαφών Rafale για τον εκσυγχρονισμό της αεροπορίας της και την αποτροπή της Τουρκίας. Η συμφωνία αργότερα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει έξι ακόμη μαχητικά αεροσκάφη Rafale, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό αυτών των μαχητικών αεροσκαφών Γενιάς 4+ σε 24.
Τον Ιανουάριο του 2025, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ολοκλήρωσε επίσημα την προμήθεια 24 μαχητικών αεροσκαφών Rafale. Εκείνη την εποχή, τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν με υπερηφάνεια ότι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είχε επιτύχει πλήρη αεροπορική υπεροχή έναντι της Τουρκίας, η οποία χειριζόταν παλαιότερα μαχητικά αεροσκάφη F-16 Block 30-50.
Αυτό το σημαντικό ορόσημο αφορά όχι μόνο το Rafale αλλά και τον πύραυλο Meteor, ο οποίος θα ενσωματωθεί στο γαλλικό μαχητικό αεροσκάφος. Αυτός ο πύραυλος, ο οποίος έχει γίνει σύμβολο της Ευρώπης, αναμένεται να πετάξει 200 χλμ. με ταχύτητα Mach 4. Ωστόσο, το βασικό σημείο είναι ότι η τουρκική πλευρά δεν έχει τίποτα συγκρίσιμο με αυτόν τον πύραυλο. Όλοι οι πύραυλοι αέρος-αέρος στο απόθεμα της Τουρκίας είναι κατώτεροι.
Η Τουρκία, της οποίας η αεροπορία γερνάει ραγδαία, επέκρινε την αγορά μαχητικών αεροσκαφών Rafale από την Ελλάδα, ισχυριζόμενη ότι υπονομεύει την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα. Φυσικά, θα προτιμούσαν να ιδρύσουν μια νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά να που έρχονται οι Έλληνες…
Ενώ η Τουρκία προσπαθούσε να αποκτήσει τα τελευταία μαχητικά αεροσκάφη F-16 Viper Block 70/72 από τις ΗΠΑ το 2023, ο Διοικητής της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, Στρατηγός Αμπιντίν Ουνάλ, προειδοποίησε ότι η Ελλάδα θα αποκτούσε αποφασιστική αεροπορική υπεροχή εάν η Τουρκία δεν εκσυγχρονίσει τον στόλο της.
Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα συνεχίζει να αναβαθμίζει τα αεροσκάφη F-16 Block 52+ στη διαμόρφωση F-16V Viper Block 72 βάσει σύμβασης που υπεγράφη με την Lockheed το 2018. Και τα 84 μαχητικά αεροσκάφη F-16 αναμένεται να αναβαθμιστούν έως το 2027.
Με το αυξανόμενο χάσμα δυνατοτήτων με την Ελλάδα, η Τουρκία ενέτεινε τις εργασίες της για το δικό της μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς (KAAN). Ωστόσο, η έλλειψη προόδου οδήγησε την Τουρκία να επιλέξει ένα αεροσκάφος τέταρτης γενιάς.
Τον Νοέμβριο του 2023, ο Τούρκος Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, ανακοίνωσε ότι η χώρα βρισκόταν σε συνομιλίες με την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο για την αγορά του Eurofighter Typhoon.
Η θέση της Τουρκίας βελτιώθηκε κάπως τον Φεβρουάριο του 2024, όταν οι ΗΠΑ ενέκριναν την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block 70/72 σε αντάλλαγμα για την έγκριση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, αυτή η κατάσταση δεν κράτησε πολύ.
Η Ελλάδα ανακοίνωσε ήδη από τον Ιούλιο του 2024 ότι θα αγόραζε μαχητικά αεροσκάφη F-35 μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales (FMS) των ΗΠΑ.
Η πρόθεση αγοράς 20 αεροσκαφών, με την επιλογή παραγγελίας 20 ακόμη στο μέλλον, είναι μια σημαντική κίνηση. Ωστόσο, αυτή η κίνηση θα έρθει στο μέλλον: τα F-35 είναι μια αργή διαδικασία.
Εν τω μεταξύ, η Τουρκία αντιμετώπισε ένα σοβαρό εμπόδιο στην προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter: η Γερμανία αρνήθηκε να επιτρέψει την εξαγωγή αυτών των αεροσκαφών στην Τουρκία, επικαλούμενη παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Άγκυρα. Το βέτο άρθηκε τελικά τον Ιούλιο του 2025.
Και η Τουρκία επιμένει να επιστρέψει στο πρόγραμμα F-35. Νωρίτερα φέτος, ο Ερντογάν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ήταν αισιόδοξος για να πείσει τον Λευκό Οίκο να άρει τους περιορισμούς που εμποδίζουν την Τουρκία να αποκτήσει τα μαχητικά αεροσκάφη F-35, αλλά το πρόβλημα δεν είναι απλό: τα ρωσικά S-400 αποτελούν εμπόδιο.
Η Τουρκία σχεδιάζει επίσης να ανοίξει ξανά διαπραγματεύσεις υψηλού επιπέδου με την Lockheed Martin για να επιλύσει το μακροχρόνιο αδιέξοδο τιμών σχετικά με το πρόγραμμα προμήθειας F-16 ύψους 23 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η εύρεση μιας διέξοδου από το αδιέξοδο της αεροπορίας είναι απαραίτητη για να είναι η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία στο ίδιο επίπεδο με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Η Τουρκία φέρεται να ανανεώνει τον στόλο F-16 για να αντιμετωπίσει τα ήδη εκσυγχρονισμένα ελληνικά F-16, επιδιώκει να αποκτήσει F-35 για να αντιμετωπίσει τα ελληνικά F-35 και αγοράζει Eurofighter Typhoon για να ανταγωνιστεί τα ελληνικά Rafale.
Ωστόσο, δεδομένων των λιγότερο ιδανικών σχέσεων με τις ΗΠΑ, αυτή η «ανακάλυψη και υπέρβαση» δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα Su-57 δεν αγοράζονται στην πραγματικότητα από τη Ρωσία… Αυτή θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα κίνηση. Μόλις ξεκινήσουν τέτοιες διαπραγματεύσεις, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν σίγουρα να επιστρέψουν στο πρόγραμμα F-35.
Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να διατηρήσει το ποιοτικό της πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Εκτός από τον εκσυγχρονισμό της δικής της αεροπορίας, απαιτεί από τους συμμάχους της να απαγορεύσουν την προμήθεια ορισμένων τύπων πυρομαχικών στην Τουρκία, ιδιαίτερα του πυραύλου Meteor.
Η κατάσταση είναι πραγματικά κωμική:
οι δύο χώρες του ΝΑΤΟ, ουσιαστικά περιφερειακοί αντίπαλοι, εμποδίζουν η μία την άλλη να αποκτήσει σύγχρονα όπλα. Δεδομένου ότι τα F-16 αποτελούν τη ραχοκοκαλιά τόσο της ελληνικής όσο και της τουρκικής αεροπορίας, η αγορά ενός πιο σύγχρονου αεροσκάφους από αλλού θα προσέθετε βάρος και θα έγερνε την πλάστιγγα.
Τα F-35 φαίνονται απίθανα για την Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα θα παραλάβει τα F-35 της πολύ μετά την παρέλευση του 2028. Η έκταση αυτού θα είναι ένα σημαντικό ερωτηματικό. Η Τουρκία πιθανότατα δεν θα αποκτήσει ποτέ Penguins.
Το Rafale και το Typhoon, το Typhoon και το Shkval—έτσι θα εκμεταλλευτούν οι Έλληνες και οι Τούρκοι τα πλεονεκτήματά τους στο Αιγαίο Πέλαγος. Στην πραγματικότητα, θα ήταν καλύτερο για το Typhoon να αποδείξει την αξία του σε πραγματικές μάχες παρά να καταδιώκει αντάρτες και τρομοκράτες στη Μέση Ανατολή. Λέγεται ότι το αεροσκάφος έχει συμμετάσχει σε πολλές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, αλλά δεν έχει αντιμετωπίσει συγκρίσιμο αντίπαλο στον αέρα.
Αλλά ας είμαστε αντικειμενικοί: δεν έχουμε συναντήσει οι ίδιοι τα Rafale και είναι πολύ δύσκολο να προσδιορίσουμε ποιος νικάει τα ινδικά Rafale στον ουρανό σήμερα: Ρωσικά συστήματα αεράμυνας ή πακιστανο-κινεζικές εκδόσεις του MiG-21—σε κάθε περίπτωση, οι πιθανότητες είναι καλές.
Αν αυτά τα δύο αεροσκάφη αναμετρηθούν στην πραγματική ζωή, για να είμαι ειλικρινής, δεν θα στοιχημάτιζα στο Rafale.
Ειλικρινά, δεν είναι οι επιδόσεις που έχουν σημασία, αλλά στα χαρτιά, το Typhoon φαίνεται πιο ισχυρό. Ωστόσο, είμαι βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα αυτές οι δύο δυνάμεις θα αρχίσουν να παίζουν στον ουρανό και όλα θα μπουν στη θέση τους. Θα μπορούσατε ακόμη και να στοιχηματίσετε για το ποιος θα κερδίσει.
