Ένα πρώτο σχόλιο για τις Ραγδαίες και Πολιτικά Σημαντικές Εξελίξεις στη Βενεζουέλα
Γράφει ο Βασίλης Δημ. Χασιώτης
Στο Δυτικό Στρατόπεδο, οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα, για μας τους κάπως μεγαλύτερης ηλικίας, δεν σημαίνουν και πολλά πράγματα, εξόν ίσως ότι αναβιώνουν διεθνείς πολιτικές εκ μέρους (Δυτικών εν προκειμένω) Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες, όχι ότι είχαν «διαγραφεί» ως πρακτικές και στρατηγικές, όμως, κάπως είχαν «αμβλυνθεί» στο εκτελεστικό τους σκέλος ιδίως κατά τη μετασοβιετική εποχή (αν και τέτοια γεγονότα, όπως Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, δεν επέτρεπαν και μεγάλες «φιλοδοξίες» ως προς την πτυχή αυτή), επιχειρώντας να «πουλήσουν» μια αίσθηση μεγαλύτερου σεβασμού προς το Διεθνές Δίκαιο.
Ασφαλώς ανεπιτυχώς, παρά την ένταση και έκταση της σχετικής προπαγάνδας
Είναι πολύ νωρίς για «εμβριθείς» αναλύσεις, αν και δεν αμφιβάλλω ότι θα υπάρξουν τέτοιες.
Σε ό,τι με αφορά, αφού δηλώσω για ακόμα μια φορά την μη έκπληξή μου, λόγω ηλικίας (είμαι ήδη 71 ετών) έζησα παρόμοιες ή και ακόμα χειρότερες καταστάσεις στο διεθνές στερέωμα, το ενδιαφέρον τώρα, τίθεται πέραν των εξελίξεων στην ίδια την Βενεζουέλα, το πώς θα τοποθετηθεί η Ευρώπη έναντι αυτής της εξέλιξης.
Όχι μόνο η Ευρώπη, αλλά αυτή είναι που ενδιαφέρει εδώ.
Ίσως υπάρξουν κάποιοι που θα αναρωτηθούν, αν η Ευρώπη, μπορεί να συνεχίσει τις κυρώσεις έναντι της Ρωσίας για την παράνομη εισβολή στην Ουκρανία ( «παράνομη» σε κάθε περίπτωση με βάση το Διεθνές Δίκαιο), αν δεν τηρήσει ανάλογη στάση και έναντι της επίθεσης κατά της Βενεζουέλας. Για να μην πω αν θα ανοίξει και μια ανάλογη συζήτηση σχετική με κατασχέσεις (ή έστω δεσμεύσεις) κεφαλαίων στην ΕΕ του επιτιθέμενου!
Και αν δεν το πράξει η Ευρώπη, ίσως το πράξουν άλλοι εκτός Ευρώπης, και εκτός Δύσης.
Η ΕΕ υπήρξε «άτεγκτη» στο Ουκρανικό ζήτημα, σε ό,τι αφορά το Διεθνές Δίκαιο.
Όμως δεν ανέμενε, ότι θα έπρεπε να δοκιμαστεί η «άτεγκτη» προσήλωσή της στο Διεθνές Δίκαιο και σε μια εξέλιξη, όχι μόνο εντός του «στρατοπέδου» της, αλλά και εκ μέρους της ηγέτιδας Δύναμης του «στρατοπέδου» αυτού, που δεν υπολείπεται σοβαρότητας με όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία.
Τώρα, το ότι οι ΗΠΑ δίνοντας για ακόμα μια φορά στην ιστορία της, το πώς μια όντως Υπερδύναμη ή Μεγάλη Δύναμη «οφείλει» να επιβάλλει το «δίκαιο», ίσως προβληματίσει τη Ρωσία αν πρέπει να επιδιώξει μια «σύντομη» λύση στο ουκρανικό ζήτημα à la ΗΠΑ (στην περίπτωση της Βενεζουέλας).
Αυτό το ερώτημα ίσως την ηγεσία του Κρεμλίνου να την απασχολήσει πολύ σοβαρά.
Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε τις εξελίξεις….