Σαν σήμερα ο ήρωας Ευαγόρας Παλληκαρίδης απαγχονίζεται από τους Άγγλους Δυνάστες…
Εννέα δευτερόλεπτα μέχρι τον θάνατο
Τόσος χρόνος χρειάστηκε μέχρι να ξεψυχήσει στην αγχόνη ο ηρωικός Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Το κυνικό ντοκουμέντο του άγγλου δημίου…
Ο 18χρονος ήρωας από την Τσάδα γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στην Κύπρο. Ο γενναίος αυτός πατριώτης, σύμφωνα με τις σημειώσεις που κρατούσε ο διαβόητος δήμιος της βρετανικής αποικιοκρατίας, Harry Allen, κατά τη διάρκεια των απαγχονισμών των ηρώων της ΕΟΚΑ, ξεψύχησε ηρωικά 9 δευτερόλεπτα μετά από τη στιγμή που άνοιξε η ξύλινη καταπακτή της αγχόνης. Ο Άλλεν είχε κρατήσει «ενθύμιο» της αιματοβαμμένης θητείας του στις φυλακές Λευκωσίας.
Ο δήμιος συνέδεσε το όνομά του με τους απαγχονισμούς εννέα πατριωτών που οδηγήθηκαν στον θάνατο για τη συμμετοχή τους στην ΕΟΚΑ, η οποία τη δεκαετία του ΄50 ανέλαβε ένοπλη δράση για την αποτίναξη της βρετανικής κατοχής στο νησί και την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο Παλληκαρίδης ήταν ο νεότερος από τους εκτελεσθέντες και η θυσία του συγκίνησε το πανελλήνιο.
Πιάστηκε να μεταφέρει οπλοπολυβόλο μπρεν και τρεις γεμιστήρες στη Λευκωσία
Στη δίκη του τον ρώτησε ο δικαστής: «Έχεις να είπης τι, διατί να μην σου επιβληθεί ποινή;». Παραδέχτηκε την ενοχή του και είπε: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα, το έκαμα ως Έλλην Κύπριος, όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.»
Στο τελευταίο γράμμα του έγραψε: «Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να’ ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί»…
Η μαρτυρία του ιερέα των φυλακών…
Όσα διαδραματίστηκαν εκείνο το βράδυ, τα περιγράφει ο ίδιος ο Παπάντωνης μέσα στο βιβλίο του, «Πώς έζησα το δράμα των Απαγχονισθέντων»:
Τό απόγευμα τής 13ης Μαρτίου ό διοργανωτής των εκτελέσεων κ. Λκκερ μέ ενημέρωσε περί τής εκτελέσεως τού Παλληκαρίδη και ότι έπρεπε ώς συνήθως νά παραμείνω στάς Φύλακας.
Εζήτησα νά μείνω στο σπίτι μου και νά μεταφερθώ εις τάς Φύλακας ολίγον προ τής εκτελέσεως και εδέχθησαν μέ τήν ύπόσχεσιν διότι πράγματι θά εύρισκόμην στο σπίτι, γιατί όπως αντελήφθην ενόμιζαν πώς θά τούς γελούσα.
Εκανονίσαμεν ή ώρα 10 μ.μ. νά ρθούν νά μέ πάρουν, όπως και έγινε. Μόλις έφθασα στάς Φύλακας, ώδηγήθην πλησίον τού Παλληκαρίδη διά νά τού μεταδώσω τήν Θείαν Κοινωνίαν. Τον βρήκα απολύτως ήρεμον χωρίς την παραμικράν έκδήλωσιν ταραχής ή λιποψυχίας.
Τά λόγια του εις τήν συνομιλίαν μας ήσαν κοφτά και μετρημένα. Έκάθητο εις τό κρεββάτι του, πού έψαυε σχεδόν τό δάπεδον του κελλιού, και έγώ λίγον υψηλότερα σ’ ένα σκαμνί.
Τον είχαν στο κελλί τού Ανδρέα Δημητρίου, και στο άλλο τού Καραολή είχαν τον Μαϊμάρη, πού τον κατεδίκασαν γιά φόνο. Δύο είναι τά κελλιά τών μελλοθανάτων πλησίον τής αγχόνης, και γι’ αυτό τούς δύο πρώτους τούς είχαν σ’ αυτά τά κελλιά πού είναι πολύ πληκτικά, όπως και τώρα τούς δύο αυτούς, μέ τήν διαφοράν ότι τώρα μόνον ό ένας μέ ενδιέφερε εθνικά….
Όταν συνελήφθη μέσα στο δάσος μέ ένα όπλο, πού δέν μπορούσε νά χρησιμοποιηθή, ήτο νύχτα, και οί σύντροφοί του έτρεξαν και έφυγαν, και δέν συνελήφθησαν. Αυτός όμως δέν έτρεξε να φύγη. Και περίεργος γι’ αυτό τού υποβάλλω τήν έρώτησιν….
– Γιατί δέν έτρεξες νά φύγης και σύ όπως έκαμαν οί άλλοι;…
Έσήκωσε τό πρόσωπόν του και μέ είδε στά μάτια, γιατί ήτο σκυφτός, και μέ έλαφρόν μειδίαμα μού λέγει.
-Τούς επήρα γιά δειλούς, όταν τους είδα νά τρέχουν.
Επικρατεί σιωπή. Και πάλιν ερωτώ.
-Έχεις τίποτε νά μού πής, παιδί μου ;
– Μετανοιώνω γιά κείνο πού έκαμα και άν ζούσα δέν θά το ξανάκαμνα.
Δέν εννοούσε τό ότι έλαβε μέρος στον αγώνα αλλά άλλο πράγμα, τής ψυχής….
Τού υπέδειξα, άν ήθελε νά αφήσει τον Σταυρόν του νά τον έχωμεν ώς ένθύμιον, άλλά μου λέγει: Όχι πάτερ, θέλω νά τον πάρω μαζί μου.
Λυπήθηκα, πού δέν σκέφθηκα νά πάρω άλλον μαζί μου και να τον κρατούσα ώς ιερόν κειμήλιον όπως έκαμα στους τρεις προηγουμένους. Μετά τήν εκτέλεση τον έφερε στο λαιμό του.
Τού συνέστησα νά έχη θάρρος μέχρι τέλους και νά μήν άφήση τήν εντύπωση στους άγγλους δημίους ότι έδειλίασε.
– Έχω θάρρος, μού λέγει, και δέν θά δειλιάσω, εύχομαι δέ να είμαι ό τελευταίος.
Τά τελευταία του λόγια ήσαν:
Τούς χαιρετισμούς μου εις όλους, και εύχομαι σύντομα τήν έλευθερίαν τής Κύπρου.
Τού μετέδωσα τέλος τήν Θείαν Κοινωνίαν. Και αφού τον εφίλησα, τον απεχαιρέτισα μέ τάς λέξεις, θάρρος, και νά μήν χάνης τάς ελπίδας σου.
Κάποια έλπίς διασώσεώς του υπήρχε μέχρι τής τελευταίας στιγμής, ήτοι τής ενδέκατης και μισής, πού έξετελέσθη.
Ο Μαϊμάρης όταν μέ είδε νά φεύγω άπό τό διπλανό κελλί, έφώναζε και έκλαιε και έτάρασσε τήν γαλήνη και τήν σιγήν τής νύχτας γύρω από τήν αγχόνην.
Σημ. Η αρχική φωτογραφία που δημοσιεύουμε ανέβηκε στο διαδίκτυο με τη λεζάντα «Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης στις τελευταίες του στιγμές»…
Προέρχεται όμως από ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη ζωή και τη θυσία των αγωνιστών της ΕΟΚΑ.
Μπορεί να μην είναι αυθεντική, αλλά αναπαριστά με ακρίβεια τις τελευταίες ώρες του μελλοθάνατου που εξομολογείται στον ιερέα Παπάντωνη Ερωτοκρίτου, λίγο πριν από τον απαγχονισμό….
ΠΗΓΗ: mixanitouxronou.gr
ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΠΑΠΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ.
Ειναι πραγματι συγκλονιστικη η εν λογω αφηγηση : Οτυαν αντικρυσα μετα τον απαγχωνισμο τωον Καραολη και Δημητριου.και μεριμνησε για την ταφη τους κατα τον Ορθοδοξο τροπο :
Ο διευθυντης των φυλακων κ. Φορμπς με ωδηγησεν εις διαμερισμα ευρισκομενον {5-6} μετρα απο της Αγχονης. Σκει ευρισκοντο δυο πτωματα εις μαυρα ξυλινα
φερετρα. Το εν εξ’συτων ειχεν εζωγραφισμενον λευκον σταυρον. Ηνοιξα το πρωτο
φερετρον. Ητο του Ανδρεα Δημητριου} Ησπασθην τον νεκρον εις το προσωπον.
Ακολουθως ηνοιξα το φερετρον του Καραολη. Ησπσςσθην τον νεκρον εις το προσωπον. Αμφοτεροι ησαν ακομα ζεστοι. Μου εφανη οτι ο νεκρος του Καραολη ητο πιο θερμος . Η ψυχη μου συνεκλονισθη. Ετελεσα την νεκρωσιμον Ακολουθιαν της Αναστασεως.
15-03-2026 Φ.Π. Ανδρεας Γουλας Συγγραφεας Ιστορικος.
Ο ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΑΣ :
{Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στις 28-12-2008 από τον Φ.Π. {Ανδρεα Γουλα }.
Επειδή δε πολλά λέγονται για την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Θανάση Κλάρα
{Αρη Βελουχιώτη}, θα κάνω μια μικρη ανάλυση σχετικως με την προσφορά και στη ζημία της Εθνικής Αντίστασης του Αρχικαπετάνιου του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ .
ΥΠΕΡ
1.Την πάταξη των κλοπών και ληστειών από διάφορα εγκληματικά στοιχεία , που
Αποφυλακισθέντα συνεργάζοντο με τους κατακτητές . «Τουρκοχρήστος» στη
Σπερχειάδα και Βαφειάδης στη Φθιώτιδα .
2.Τη συνεργασία του ΕΛΑΣ παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε έγκριση της Κεντρικής
Επιτροπής του Ε.Α.Μ., με τις Ε.Ο.Ε.Α. του στρατηγού Ζέρβα στο Γοργοπόταμο .
{Νοέμβριος 1942}.
3.Το σαμποτάζ της σήραγγας Κούρνοβο της Φθιώτιδος .{Ιούνιος 1943}.
4. Τις μάχες εναντίον των κατακτητών στην Αράχωβα Παρνασίδος . {Σεπτ. 1943},
στα Δερβενοχώρια της Πάρνηθας {Οκτώβριος 1943}, στις Καρούτες Λιδωρικίου
{Αύγουστος 1944} και διάφορες άλλες μικρομάχες .
Εναντι αυτών των θετικών στοιχείων αντιπαρέθετω τα εξής αρνητικά στοιχεία τα οποία
του στοίχισαν την καθαίρεση και τη ζωή του από το ίδιο το Κ.Κ.Ε., που παρ’όλο που ήταν «δηλωσίας» και γνωστής εγωπαθητικής προσωπικότητος , και πολλά έντιμα μέλη
της Κ.Ε. του ΕΑΜ, όπως ο «Κ. Καραγιώργης» δεν τον ενέκριναν, του ανέθεσαν το καπετανηλίκι του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ , γιατί κανένας άλλος δεν ανελάμβανε το ρόλο του δολοφόνου εκτελεστή που χρειαζόταν εκείνη την εποχή το Κ.Κ.Ε.!…
ΚΑΤΑ
1.Την εξόντωση του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων {300} άνδρες του ακραιφνούς
Δημοκρατικού , φλογερού και ηρωικού πατριώτη «Συνταγματαρχη Ψαρρού» και των ανδρών του στις {17-4-1944 στα Κλήματα της Δωρίδας .
2.Τη διάλυση και την εξόντωση όλων των εθνικών ομάδων της Πελοποννήσου που εμάχοντο εναντίον των κατακτητών. Ο ταγματαρχης « Καραχάλιος» , οι λοχαγοί {Θεοχαρόπουλος , Σακελαριάδης και Βρετάκος , ο υπολοχαγός Δροσόπουλος , οι ανθ/γοί Μουτζούρης , Σαραντόπουλος και Πατεράκης } εκτελέσθησαν απο τον ΕΛΑΣ του Αρχιλαπετανιου του ΕΛΑΣ «Θαναση Κλαρα , η Βελουχιωτη» η Σολτανας !…
3.Την επίθεση επανειλημένως εναντίον των «Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών» του
Στρατηγου “Ναπολέοντα Ζέρβα” , που είχαν δώσει στ’ αλήθεια σημαντικές μάχες με τους Γερμανους , όπως {Γοργοπόταμος , Μακρυνόρος , Νεράϊδα , Μενίνα , Γεωργάρα , Ποταταμίτσα , Κάτω Παναγιά κ.λ.π.}.
4.Τη διάλυση της εθνικής ομάδας των ταγ/ρχών {Κωστόπουλου και Βλάχου} στη Θεσσαλία , τη σύληψη του συντ/ρχη «Σαράφη» και την εκτέλεση {17} συνοδων ανταρτών του στο Βούνεσι , που δεν επιθυμουσαν να στρατολογηθουν στον ΕΛΑΣ και που κατόπιν αυτών ο Σαράφης προσχώρησε στν ΕΛΑΣ.
5.Την εκτέλεση άνω των {1.500} ανδρών γυναικών και παιδιών {Σεπτ. 1944}και ρίψη στην περιβόητη Πηγάδα του Μελιγαλά Μεσσηνίας . {Την εκτέλεση επέβλεπεν ο «Αρης Βελουχιώτης» προσωπικως , μήπως και ξεφύγει κάποιος !}.
6.Την εκτέλεση {3.000}και πλέον πατριωτών στο Κιλκίς {Νοέμβριος 1944}. Την περίοδο αυτή οι Γερμανοί είχαν αποχωρήσει από την Ελλάδα , και ο Βελουχιώτης έκανε αντίσταση εξοντώνοντας Ελληνες αντιστασιακους Ελληνες πατριωτες .
7.Την εκτέλεση στη Στιμάγκα Κορινθίας {810} κατοίκων της περιοχής του νομού Κορινθίας. Οι θαυμαστές του Βελουχιώτη , μόλις ανέλαβε την εξουσία το ΠΑΣΟΚ Το {1981} έσπασαν την επιτύμβια στήλη με τα ονόματα των πραγματικών νεκρών, και όχι σαν αυτή του Πολυτεχνείου , με τά άσχετα και κατά τριάντα χρόνια ετεροχρονισμένα ονόματα !….
8.Την εκτέλεση {135 δασκάλων , 165 κληρικών , και 160 αστυνομικών 1942-1944 στην
Αθήνα και Πειραιά από την ΟΠΛΑ , επειδή δεν ανήκαν στο ΕΑΜ. {Το δόγμα ήταν πας καθε μη Εαμίτης ηταν προδότης}.
9.Τη διάλυση της εθνικής ομάδος ΠΑΟ της Δυτικής Μακεδονίας , και την εκτέλεση των αρχηγών της , ταγ/ρχη «Πόρτη» και του υπολοχαγού «Μπουλογιάννη» .
Το αποκορύφωμα δε ήταν στο {Δεκεμβριανό Κίνημα του 1944}, όπου εσφαγιάσθησαν {17.000} Ελληνες, Εληνίδες και Παιδιά , και απήχθησαν ως όμηροι εκαστοντάδες πολίτες και οπου ελάχιστοι από αυτούς γύρισαν πισω .
Εχουμε επίσης και τις έγγραφες συμφωνίες του ΕΛΑΣ με τους Γερμανούς όπως αυτή της {12-7-1943}στο Πετρίτσι Σερρών με το οποίο προεβλέπετο η απόσπαση της Μακεδονίας και Θράκης από την Ελλάδα , καθώς και του Λιβαδίου Χαλκιδικής την 1-9-1944 των
Ο.Μ.Μ.{Ομάδες Μεραρχιών Μακεδονίας} με τη Γ.Α.Δ.Σ.Μ.Α. {Γερμανική Ανωτάτη
Στρατιωτική Διοίκηση Μακεδονίας Αιγαίου} διά του οποίου ο ΕΛΑΣ ανελάμβανε την
προστασία των γερμανικών δυνάμεων, με αντάλλαγμα βαρύ οπλισμό, για την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα και την παράδοση στον εφεδρικό ΕΛΑΣ της «Θεσσαλονικης» που δηθεν την ελευθερωσεν ο καπεταν «Μαρκος Βαφειαδης !…
Και για να κλείσουμε αυτή τη βρωμερή και σε βάρος της Ελλάδος ιστορία αναφέρω ότι το ΚΚΕ καθαίρεσε τον Αρχικαπετάνιο του ΕΛΑΣ «Θανάση Κλάρα «{Αρη Βελουχιώτη}.
Στις {12-6-1945} ο «Νίκος Ζαχαριάδης», κατήγγειλε τον «Αρη Βελουχιώτη» στον Ριζοσπάστη δηλώνοντας ότι : «Ο σύντροφος Αρης είναι προδότης». Εν συνεχεία στις 16 Ιουνίου 1945, δημοσιεύτηκεν επισης στον «Ριζοσπάστη» και η απόφαση της {11ης} Ολομέλειας της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. για τον Αρη Βελουχιώτη,{Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια η Σουλτανα } η οποία ανέφερε τα εξής :
«Ο Κλάρας αφού για μια πρώτη φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ, γιατί λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη , ξαναζήτησε τον καιρό του απελεθερωτικού αγώνα , να εξαγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και την καταδίκασε . Το ΚΚΕ τούδωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή από δειλία και φόβο, και παρά τις υποσχεσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδωσε , απειθαρχεί και παλιν, ξαναπροδίδει το ΚΚΕ , με την τυχοδιωκτική και ύποπτη δράση του που μονάχα τον εχθρόν οφελεί…».
Την ίδια ημέρα βρέθηκε το πτώμα του « Αρη Βελουχιώτη» ακέφαλο, και το κεφάλι του κρεμασμένο στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων της Θεσσαλίας . Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία και όχι οι διάφορες ιστορίες που διηγήθησαν κάποιοι απόντες από τον πόλεμο του {1940-41} και τη μετέπειτα «Εθνική Αντίσταση» , όπως και οι απόντες από τον αντιδικτατορικό αγώνα κατά της 21ης Απριλίου 1967, που δηθεν έκαναν αντίσταση , και που στην ουσια με τα χρήματα των Ελλήνων του εξωτερικού , εκαναν αντισταση στα στα μπουζουκαδικα της Γερμανιας , και αγοράζοντας «ράντσα» στη «Σάντα Μπάρμπαρα» , εμπορικά κέντρα στον Καναδά και στην Κεντρική Αμερική, και σπέρνοντας παράνομα τέκνα ανά την υφήλιο.
Δημοσιευτηκεν αρχικως στις 28- 12 – 2008 στην εφημεριδα «ΤΑ ΝΕΑ» απο τον Φιλιππινέζο Παρατηρητή {Ανδρεα Γουλα}.
12-06-2025 Φ.Π. Ανδρεας Γουλας