Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τέσσερις κολλητοί φίλοι
Για πολλές δεκαετίες αυτοί οι φίλοι πέρασαν καταπληκτικά, με πολλά γέλια, δόξες, αρρώστιες, άγχη, πρεμιέρες, αποθεώσεις, κραξίματα και όλων των ειδών τα συναισθήματα που λίγοι άνθρωποι έχουν την ευλογία να ζήσουν. Ο κύριος άξονας αυτών των συναισθημάτων ήταν το γέλιο, η αγάπη, η φιλία και η εμπιστοσύνη.
Ο ένας έφυγε και χθες τον θάψαμε. Μείναμε τρεις: η Κατιάνα Μπαλανίκα, ο Σταμάτης Φασουλής και εγώ
Ο Γιώργος πήγε να βρει τον Χατζηδάκη, τον Τσαρούχη, τον Κούρκουλο, τον Χορν, την Αλίκη και τους υπόλοιπους φίλους μας που ήδη έχουν φύγει.
Εμείς οι τρεις δεν πενθούμε. Πενθήσαμε πριν από δέκα χρόνια, όταν η υγεία του Γιώργου άρχισε να τον εγκαταλείπει και αυτός φρόντισε να απομονωθεί, για να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του ως το τέλος, όπως και έκανε.
Καλό ταξίδι, Γιωργάκη μου, και φρόντισε να μην τους μουρλάνεις εκεί επάνω, όπως τους έκανες όταν ζούσαν. Το σίγουρο είναι ότι θα γελάσετε πάρα πολύ.
Σ’ αγαπάω πολύ και για πάντα!