Ο Παναγιώτης Αραμπατζής έφυγε από τη ζωή
αλλά η σπουδαία προσφορά του στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στην καρδιά μας.
Μαζί με τη σύζυγό του δώρισαν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής, που απέκτησαν εργαζόμενοι σκληρά ως μετανάστες στη Γερμανία, για να στηρίξουν το δημόσιο σύστημα υγείας και τους συμπατριώτες τους στον ακριτικό Έβρο.
Είχα την τιμή να με δεχτούν στο σπίτι τους στη Μάνη Διδυμοτείχου
Η αγάπη για τον τόπο τους και η βαθιά διάθεση προσφοράς ξεχείλιζαν σε κάθε τους κουβέντα.
Η γενναιοδωρία του Παναγιώτη Αραμπατζή δεν ήταν απλώς μια πράξη στήριξης προς ένα παραμελημένο ΕΣΥ, αλλά ένα φωτεινό παράδειγμα σε μια εποχή που αναζητούμε κοινωνικά πρότυπα αλληλεγγύης και προσφοράς.
Αποχαιρετώ έναν γνήσιο πατριώτη.
Θα τον θυμάμαι πάντα με βαθιά ευγνωμοσύνη. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στη σύζυγό του.
Άντε και γα*** Ανδρογυναικάκη…!
Αν ήταν καλός άνθρωπος, όπως λες, γιατί ήταν μπλεγμένος μαζί σου;;;
Λέρωσες την υπόληψη του ανθρώπου, σίχαμα…!
Ελπίζω να κόλλησες απλά πάνω του για να τον εκμεταλλευτείς και να μην σε είχε φίλο.
Αν ισχύει το 1ο, καλό του παράδεισο.
Διαφορετικά, θα πας να τον συναντήσεις σε κοινό τόπο, εκεί που καταλήγουν όλα τα μασοναριά…