Η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει σε μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα
όπως έκαναν στο παρελθόν η Ισπανία, η Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μειώνοντας αισθητά τις τιμές ανά λίτρο.
Αντίθετα, προτιμά στοχευμένα μέτρα στήριξης, όπως επιδοτήσεις στην αντλία και ψηφιακές κάρτες καυσίμων, ενώ έχει αφήσει ανοιχτό ένα «παράθυρο» μόνο υπό προϋποθέσεις ευρωπαϊκής απόφασης για μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής συγκεκριμένη ανακοίνωση για ουσιαστική μείωση του ΕΦΚ με εθνική πρωτοβουλία.
Δύο είναι οι κύριοι λόγοι γι’ αυτή την επιλογή
Πρώτον, επειδή όσο υψηλότερες παραμένουν οι τιμές των καυσίμων όπου οι φόροι αποτελούν το 60-70% του τελικού κόστους τόσο μεγαλύτερα είναι τα φορολογικά έσοδα για το κράτος. Δεύτερον, επειδή αυτά τα έσοδα δίνουν τη δυνατότητα να διατεθούν πόροι σε επιλεκτικές παροχές και επιδόματα προς συγκεκριμένες κοινωνικές και εκλογικές ομάδες.
Η Νέα Δημοκρατία δεν φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στον πληθωρισμό, ο οποίος συνεχίζει να διαβρώνει το πραγματικό εισόδημα των εργαζομένων, ιδίως των πιο ευάλωτων. Αντίθετα, η στρατηγική της φαίνεται να εστιάζει στη διατήρηση ενός εκλογικού ποσοστού πάνω από το 30%, ώστε να εξασφαλίσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης, ακόμα και με μικρές προσθήκες ή συνεργασίες.
Προς αυτή την κατεύθυνση, λίγο πριν από εκλογικές διαδικασίες αναμένονται στοχευμένες ενισχύσεις, όπως έκτακτες παροχές στους συνταξιούχους την πιο σταθερή και πολυπληθή εκλογική της βάση. Μπορεί επίσης να υπάρξουν μικρές διευκολύνσεις για νεότερες ηλικίες, ώστε να κερδηθούν μερικές επιπλέον μονάδες, ενώ το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο καλείται να σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος.
Η οικογένεια Μητσοτάκη δεν έχει διατηρήσει την παρουσία της στην εξουσία επί δεκαετίες ακολουθώντας αποκλειστικά πολιτικές αρχών. Έχει επιβιώσει χτίζοντας και συντηρώντας εκτεταμένα πελατειακά δίκτυα, ελέγχοντας το δημόσιο χρήμα, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει εικόνα φιλελεύθερων εκσυγχρονιστών. Έχει μετατρέψει σε καλά δοκιμασμένη πρακτική την προσέγγιση «παίρνω από τους πολλούς για να δώσω στους λίγους και στους δικούς μου».
Από αυτή την άποψη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δίκιο όταν δήλωσε «ευτυχώς που δεν είμαστε Σάντσεθ»
Πράγματι, ο Ισπανός πρωθυπουργός φαίνεται περαστικός από την εξουσία και αργά ή γρήγορα θα αποχωρήσει. Οι Μητσοτάκηδες, αντίθετα, έχουν ριζώσει βαθιά, λειτουργώντας σαν παράσιτο που προσκολλάται στον ξενιστή του, απομυζώντας πόρους χωρίς να τον καταστρέφει αμέσως, αλλά χρησιμοποιώντας τον για να ενισχύσει τον εαυτό του.
Η μακροχρόνια παραμονή στην εξουσία δεν τους αποδυναμώνει αντιθέτως, φαίνεται να τους ενισχύει. Το 2023 ο Μητσοτάκης πέτυχε υψηλότερο ποσοστό από το 2019. Δεν χρειάζονται «κοκαλάκι της νυχτερίδας»· απλώς έχουν μάθει να κάνουν τους άλλους να εργάζονται και να συνεισφέρουν για να συντηρείται το δικό τους σύστημα.
Με αυτόν τον τρόπο, η ελληνική κοινωνία μετατρέπεται σε ξενιστή που τροφοδοτεί τη δική τους πολιτική μακροζωία.