Με απέραντη θλίψη και συγκίνηση θα μεταβούν σήμερα στις εκκλησίες όλης της Ελλάδας οι πιστοί προκειμένου να βιώσουν την κορύφωση του Θείου Δράματος των Παθών του Χριστού
«Πώς σε κηδεύσω, υιέ μου;», «Μη θρηνείς, μητέρα, αυτά γίνονται για να ελευθερώσω τον Αδάμ και την Εύα», απαντάται από την Τρίτη στάση των Εγκωμίων και αλλού, με τη σιγουριά της Ανάστασης, «Αναστήσομαι γαρ και υψώσω εν δόξει απαύστως ως Θεός τους εν πίστει και πόθω σε μεγαλύνοντας».
Η Αγία και Μεγάλη Παρασκευή είναι η ημέρα του πάθους, η ημέρα της υπέρτατης θυσίας, η ημέρα της «άκρας ταπεινώσεως» του Κυρίου
Στην εκκλησία δεν γίνεται Θεία Λειτουργία, λόγω του πένθιμου χαρακτήρα της ημέρας. Το πρωί, τελείται η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και ο Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως, οπότε και ο Χριστός αποκαθηλώνεται και τοποθετείται στον Επιτάφιο, που ετοιμάζεται από τα ξημερώματα της ίδιας ημέρας. Νεαρά κορίτσια στολίζουν τον Επιτάφιο με ανοιξιάτικα λουλούδια (βιολέτες, τριαντάφυλλα και μενεξέδες) και φτιάχνουν στεφάνια ή γιρλάντες, ενώ ψέλνουν το μοιρολόι της Παναγίας.
Το βράδυ πραγματοποιείται η Ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου, δηλαδή ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου, (η κηδεία και η ταφή, σαν να λέμε, του Χριστού) και ψάλλονται τα λεγόμενα Εγκώμια του Επιταφίου Θρήνου σε τρεις στάσεις (μέρη), μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στον λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: («Η Ζωή εν τάφω…», «Αι γεννεαί πάσαι…» , «Άξιον εστί…» και «Ω γλυκύ μου Έαρ…».).
Ο Σταυρός και τα Εξαπτέρυγα ηγούνται της πομπής και ακολουθούν οι ιερείς και οι πιστοί, που κρατούν αναμμένες λαμπάδες. Στις πόλεις προηγούνται μουσικοί, οι οποίοι παίζουν πένθιμα εμβατήρια.
Μετά την επάνοδο του Επιταφίου στην εκκλησία διαβάζεται περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κζ’ 62-66): Αρχιερείς και Φαρισαίοι πηγαίνουν στον Πόντιο Πιλάτο και του ζητούν να σφραγίσουν τον τάφο, επειδή θυμούνται ότι ο Κύριος σε μία αποστροφή των λόγων του είχε πει ότι σε τρεις μέρες θα αναστηθεί. Ο Πιλάτος τους δίνει την άδεια… Και οι πιστοί κατά την είσοδό τους στον ναό, περνούν κάτω από τον Επιτάφιο, για να ευλογηθούν.
Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία και γίνεται άλαδη νηστεία. Στην Κρήτη συνηθίζουν να βράζουν σαλιγκάρια και να πίνουν το ζουμί τους, που είναι σαν χολή. Εξάλλου, σε πολλές περιοχές της χώρας, σήμερα, φτιάχνεται ομοίωμα του Ιούδα το οποίο και καίγεται. Επίσης, την ίδια μέρα πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους τάφους συγγενών και φίλων.
ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΔΕΝ ΒΑΡΕΘΗΚΑΤΕ?
Αγαπητοι συμπατριωτες και φιλοι .
Ο Ελληνοχριστιανισμος πρεσβετει και καλλιεργει την αγαπη, -, διοτι απο αυτην αντλει τη δυναμη του. Ως εκ τουτου η επιδεικτικη διαιωνιση του μισους εναντιον αυτων που θεωρουμε ως αντιπαλους μα;ς, δειχνει αν μη τι αλλο , παντως στην καλυτερη περιπτωση , ελειψη Ελληνοχριστιανικου πνευματος , καθως και ιεπικινδυνη στενοκεφαλια . Αν δε , γυρισουμε πιο πισω απο τον Χριστιανισμο και σταθουμε στην αρχαια ελληνικη παραδοση , διαπιστωνουμε οτι, ο “Αριστοτελης” απο τα Σταγειρα εχει διακγρυξει και τα εξγς :
“Καθε ανθρωπ[ος αναζητα την ευδαιμονια, Αυτη ειναι ο σκοπος της ανθρωπινης ζωης , Αν επαρκουμε σαν ανθρωπινα οντα, αν κατεχουμε την αρετη του ανθρωπου, τοτε η ενεργεια που θα ασκησουμε χαρη ‘σ”εταυτη την αρετη θα ειναι η ευδαιμονια”.
Ενας ανθρωπος δεν ειναι εναρετος επειδη συμβαινει να κανει καποιες μεμονωμενες εναρετες πραξεις, Η αρετη ειναι κατασταση , και οιπραξεις μας πρεπει να απορρεουν απο αυτην
Το αποτελεσμα οτι ζουμε σωστα θα φερει την ευτυχια, υπο την προυποθεση οτι δεν ειμαστε επιβαρυνμενοι με καποιο αξιοσημειωτο σωματικο ελατψμ,α , η δεν αντιμετωπιζουμε παντελη ελειψη των αγαθων. . Ε[ισης ο “Οδυεισσεας Ελυτης το εχει τοποθετησει ουτω :
‘Στο Βαθος καθε ανθρακωρυχιου υπαρχει παντα ενα ασπρο αλογο, και το χρεος του καθενος μας ειναι να βρει το ασπρο του αλογο με καθε τροπο”.
Δυστυχως ομως ειναι ιδιον της φυλης μας , η αντιπαραθεση και η δημιουργια
προβληματων εκει που δεν υπαρχουν. Ειναι επισης γεγονος οτι οι Αυλες των Περσων Βασιλεων , φιλοξενουσαν παντοτε καποιους παραπονουμενους η και εξοριστους Ελληνες . Δεν πρεπει ομως να μας διαφευγει το εξης :
“Αριστειδης δικαιοτατος των ανθρωπων , υποπττευθη υπο των πολιτων και εφυγαδευθ
η εξ΄ Αθηνων. {Εξοστρακιστικε δηλαδη} Ο δε Καβαφης με την ” Ιθακη”μ του , μας λεει τοσα πολλα και χρησιμα :
Σα βγεις στον πηγαιμο για την Ιθακη .
να ευχεσαι ναναι μακρυς ο δρομος ,
γεματος περιπετειες γεματος γνωσεις .
Τους Λαιστυγονας και τους Κυκλωπας
τον αγριο Ποσειδωνα δεν θα συναντησεις ,
αν δεν τους κουβανειις μες την ψυχη σου,,
αν η ψυχη σου δεν τους στηνει εμπρος σου …
Επισης εμεις οι ξενητεμενοι Ελληνες πρεπει να αναλογιζομαστε τα εξης: :
… και φευγεις οδοιπορος για τα Σουσα ,
και πιαινεις ιστον μοναρχην Αρταξερξην,
που ευνοικα σε βαζει στην Αυλη του ,
και σε προσβερει Σατραπειες και τετοια.
Και συ τα δεχεσαι με απελπισια ,
αυτα τα πραγματα που δεν τα θελεις .
Αλλα ζηταει η ψυχη σου, γι ‘ αλλα κλαιει.
τα δυσκολα και τ ‘ ανεκτιμητα Ευγε ,
την Αγορα το Θεατρο και τους Στεφανους ,
Αυτα που θα στα δωσει ο Αρταξερξης,
αυτα που θα τα βρεις στη Σατραπεια ,
και τι ζωη χωρις αυτα θα καμεις .
Σταθμιζοντας ολα αυτα , ενθυμουμεθα τον Κυριο ημων Ιησου Χριστο καιτην προς τον πατερα παρακληση του : “Πατερ αφες αυτοις , ου γαρ οιδασι τι ποιουσι “.
Επισης ο Αποστολολος Παυλος στην προς “Φιλιππισιους” επιστολην του {Γ13} αναφερει τα εξης : “Λησμονω τα παλια και τρεχω προς το τερμα”. Στη δε δευτερη
προς Τιμοθεον επιστολη του κλαταληγει ουτω :
“Ολοκληρωσα την πορεια μου . Κρατησα την Πιστη.
11-04- 2026 Φ.Π. Ανδρεας Γουλας Με Χριστου αγαπη.
Διαπυρος πριος Κυριον ευχετης ,