έφυγε από κοντά μας ο γνωστός αθλητικογράφος Νίκος Παπαδάκος,
την ώρα πού πήγαινε να προσκυνήσει τον Επιτάφιο στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών Πειραιά.
Τα συλλυπητήρια μας στην οικογένειά του.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΑΥΡΑΚΟ
«Με βαθιά θλίψη το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΣΑΤ ανακοινώνει την πρόωρη απώλεια του δημοσιογράφου και μέλους του, Νίκου Παπαδάκου,
ο οποίος «έφυγε» σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 56 ετών, έπειτα από οξύ καρδιακό επεισόδιο.
Ο συνάδελφος γεννήθηκε το 1970 στα Άσπρα Χώματα του Πειραιά και στη δημοσιογραφική του πορεία εργάστηκε στις εφημερίδες «Φίλαθλος», «Πρωταθλητής» και «Sportime», στα τηλεοπτικά κανάλια «Nova» και «TV Magic», ενώ μέχρι πριν λίγο καιρό αρθρογραφούσε στην ιστοσελίδα «zougla.gr».
Στην πρόσφατη απονομή δημοσιογραφικών Βραβείων του ΠΣΑΤ τιμήθηκε για τη συγγραφή του βιβλίου του «Μας διώξαν από την Κοκκινιά», ενώ στις τελευταίες εκλογές είχε θέσει υποψηφιότητα για το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, εκφράζοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον του για τα κοινά του Συνδέσμου.
Το Δ.Σ. του ΠΣΑΤ απευθύνει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».
ΑΠΩΛΕΙΕΣ…
Πριν κάποιους μηνες, μου τηλεφώνησε:.”Δάσκαλε, θελω να παρουσιάσεις το βιβλίο μου, “Μας διώξαν απ’ την Κοκκινιά”. Ο Νίκος Παπαδάκος, γιος του φίλου μου του Γιάννη,Κοκκινιώτης, είχε έλθει, μαθητευόμενος, στο “Κανάλι Ενα” τον καιρό που είχαμε αρχίσει να το ανεβάζουμε στα ύψη.
Σε λίγο καιρό, ενσωματώθηκε πλήρως και εντάχθηκε και στην ποδοσφαιρική μας ομάδα, της οποίας υπήρξε επίλεκτο μέλος. “Δαντελένιος” παίκτης, πάντα με καλοφτιαγμένο το μαλλί και “κοκοράκι”…
Με τα χρόνια, τον έχασα, προχώρησε, ειδικεύθηκε σε θέματα διαιτησίας, τον διάβαζα την “Ζούγκλα” του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και ,ομολογώ, με αιφνιδίασε το τηλεφώνημα.
Η παρουσίαση έγινε στην αίθουσα του “Πλάτωνα”, στην Θηβών, ήταν παρών ο δήμαρχος και κάποιο παλιοί μου φίλοι. Ο Γιώργος Λιάνης, που αναφεροταν ως παρουσιαστής στην πρόσκληση, δεν ήλθε. “Πάρτο πάνω σου” μου λέει ο Νίκος και βρήκα ευκαιρία να “τα χώσω” στις μετά τον Βασίλη Τράπαλη δημοτικές αρχές, που πήραν μια Νίκαια ακμάζουσα και την κατάντησαν προβληματική.
Πριν απο λίγο έμαθα ότι ο Νικος εφυγε για πάντα, πηγαίνοντας να προσκυνήσει τον Επιτάφιο στον ναό των Τριών Ιεραρχών,στην Παλαιά Κοκκινιά, ναό που κτίσθηκε στο (καταπατηθέν) οικόπεδο που ήταν ο μοναδικός χώρος όπου παίζαμε μπάλα τις Κυριακές, το περίφημο “Ηφαιστάκι”, λίγο πιο πέρα απο τη “Μαντουμπάλα”, που πριν ήτανε “Πράσινος Μύλος” και τραγούδησε ενα φεγγάρι ο Καζαντζίδης.
Πολύ με σοκάρισε αυτός ο θάνατος. Δεν ήταν στα καλύτερά του ο Νίκος, απ’ότι κατάλαβα όταν ξανασυναντηθήκαμε.
Στους δικούς του την αγάπη μου.
Αχ, βρε Νίκο…