Πηγές τις οποίες επικαλείται η Wall Street Journal, δείχνουν ότι η Γερμανία
ηγείται της Ευρώπης στη δημιουργία ενός ξεχωριστού στρατού ανεξάρτητου από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε περίπτωση που οι τελευταίες αποσυρθούν από το ΝΑΤΟ, καθώς οι ευρωπαϊκές χώρες εργάζονται για την εφαρμογή ενός σχεδίου έκτακτης ανάγκης για την ενίσχυση της άμυνας της ηπείρου.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι ευρωπαϊκές χώρες διεξάγουν άτυπες συνομιλίες για να προετοιμάσουν κάτι που μοιάζει με ένα «Ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ», αλλά αυτό δεν έχει σκοπό να ανταγωνιστεί τη διατλαντική συμμαχία.
Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιδιώκουν να διασφαλίσουν την αποτροπή κατά της Ρωσίας, την επιχειρησιακή ικανότητα και την πυρηνική αξιοπιστία του ΝΑΤΟ, ακόμη και αν η Ουάσινγκτον αποσύρει τις δυνάμεις της από την Ευρώπη ή αρνηθεί να παράσχει βοήθεια, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα.
Αλλαγή πορείας στο Βερολίνο
Ο αποφασιστικός πολιτικός παράγοντας πίσω από αυτή την εξέλιξη ήταν η αλλαγή πορείας στο Βερολίνο.
Η Γερμανία αντιστεκόταν εδώ και καιρό σε πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής αυτονομίας και προσκολλούνταν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως εγγυητή της ασφάλειας της Ευρώπης, αλλά στα τέλη του περασμένου έτους, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς άρχισε να επανεκτιμά αυτή τη θέση.
Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις του, ο Μερτς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει την Ουκρανία. Ωστόσο, δεν ήθελε να αμφισβητήσει δημόσια τη συμμαχία.
Επωμιζόμενοι περισσότερα βάρη εντός του ΝΑΤΟ
Αντίθετα, η επικρατούσα άποψη στο Βερολίνο ήταν ότι η Ευρώπη θα έπρεπε να επωμιστεί μεγαλύτερο βάρος εντός του ΝΑΤΟ, κατά προτίμηση χωρίς οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποσυρθούν από τη συμμαχία.
Όπως δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους στα τέλη του περασμένου έτους, «το ΝΑΤΟ πρέπει να γίνει πιο ευρωπαϊκό για να παραμείνει διατλαντικό».
Η εξάρτηση της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει σημαντική και η αλλαγή πορείας της Γερμανίας επέτρεψε μια ευρύτερη συμφωνία μεταξύ άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας, των σκανδιναβικών χωρών και του Καναδά.
Ποιος θα διοικεί τις ποικίλες δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Στρατού;
Δεν πρόκειται πλέον μόνο για πολιτικά μηνύματα, αλλά για συγκεκριμένα στρατιωτικά ζητήματα σχετικά με το ποιος θα οργανώσει την αεροπορική και πυραυλική άμυνα, θα συντονίσει τις οδούς ενίσχυσης προς την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής, θα ελέγξει τα δίκτυα εφοδιασμού και θα διεξάγει μεγάλης κλίμακας περιφερειακές ασκήσεις εάν οι Αμερικανοί αξιωματικοί εγκαταλείψουν τους βασικούς τους ρόλους.
Σύμφωνα με αξιωματούχους που εμπλέκονται στον σχεδιασμό, οι προκλήσεις είναι σημαντικές, καθώς οι δομές του ΝΑΤΟ βασίζονται στην αμερικανική ηγεσία σε σχεδόν όλους τους βασικούς τομείς, από την εφοδιαστική και τη συλλογή πληροφοριών έως τη στρατιωτική διοίκηση.
Ενώ οι Ευρωπαίοι αναλαμβάνουν ήδη περισσότερες καίριες θέσεις και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ηγούνται πολλών ασκήσεων μεγάλης κλίμακας, η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει υψηλή, ιδιαίτερα στη συλλογή πληροφοριών, στα δορυφορικά συστήματα, στα συστήματα προειδοποίησης πυραύλων και στην πυρηνική αποτροπή.