Πώς είναι δυνατόν μια χώρα όπως η Τουρκία με το δεκαετές ομόλογο πάνω από 33% να είναι στους G20;
Η Τουρκία βρίσκεται αυτή τη στιγμή με δεκαετές κρατικό ομόλογο που ξεπερνά το 33-36%, επίπεδα που προεξοφλούν οικονομική κατάρρευση, εκτροχιασμένο πληθωρισμό κοντά στο 32% και πλήρη απώλεια εμπιστοσύνης από τις αγορές. Κι όμως, εξακολουθεί να κάθεται στο τραπέζι των G20. Αυτή η παρουσία από μόνη της είναι η απόδειξη ότι ο θεσμός έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας και αμεροληψίας.
Οι G20 υποτίθεται ότι είναι το κορυφαίο φόρουμ για την παγκόσμια οικονομική σταθερότητα και τη συνεργασία. Πώς μπορεί όμως να προωθεί «σταθερότητα» όταν περιλαμβάνει μια χώρα που λειτουργεί σαν οικονομική ζώνη κινδύνου; Τα υπέρογκα επιτόκια δεν είναι τυχαία: αντανακλούν χρόνια κακοδιαχείρισης, πολιτική παρέμβαση στην Κεντρική Τράπεζα, συνεχείς υποτιμήσεις της λίρας και έναν πληθωρισμό που σαρώνει τα νοικοκυριά.
Η συμμετοχή της Τουρκίας δεν βασίζεται σε οικονομική ευμάρεια, δημοσιονομική πειθαρχία ή αξιοπιστία
Βασίζεται αποκλειστικά στο μέγεθος του ΑΕΠ (γύρω στην 16η-17η θέση παγκοσμίως) και στη γεωστρατηγική της θέση. Αυτό αποκαλύπτει την πραγματική φύση του G20: δεν είναι λέσχη σοβαρών οικονομιών, αλλά ένας άτυπος συνασπισμός μεγάλων παικτών, όπου η πολιτική σκοπιμότητα και ο όγκος υπερτερούν της ποιότητας διακυβέρνησης.
Αποτέλεσμα; Ο θεσμός γίνεται ανυπόληπτος. Πώς μπορεί να δίνει μαθήματα οικονομικής διαχείρισης σε όλο τον πλανήτη όταν ανέχεται μέλος με επιτόκια τριτοκοσμικού επιπέδου; Πώς να εμπνέει εμπιστοσύνη, ποιος να τους πάρει στα σοβαρά.
Φυσικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο στους G 20
Είδαμε πρόσφατα και τους G7 να καλούν τον σφαγέα Τζολάνι ως επίσημο προσκεκλημένο!
Η συνεχής παρουσία της Άγκυρας γελοιοποιεί ολόκληρο τον θεσμό και στέλνει λάθος μήνυμα: ότι μπορείς να έχεις καταστροφική οικονομική πολιτική για χρόνια και να μην πληρώνεις το κόστος σε επίπεδο διεθνούς κύρους. Αρκεί να έχεις άφθονο μαύρο χρήμα και να μοιράζεις σε διεφθαρμένους δυτικούς πολιτικούς…