Οι προεκλογικοί ρυθμοί των κομμάτων με πρώτη πρώτη την κυβέρνηση είναι καθημερινά ορατοί μέσα από τις πολλές συνεντεύξεις στις οθόνες όλων των σταθμών.
Δεν υπάρχουν πλέον μεγάλα ή μικρότερα κανάλια για όλους τους που επιδιώκουν προσωπική προβολή υποψηφίων (ξανά υποψηφίων) \μέσω μιας εκπροσώπησης του κόμματος που ανήκουν.
Σε κάθε συζήτηση στα κανάλια διακρίνονται κυρίως να την μονοπωλούν όλα τα μεγάλα «μεγάλα» αλλά και μικρά, του σήμερα μικρά, λεγόμενα εντός Βουλής κόμματα πλην όμως πολύ λίγο ωφελούν.
Υπάρχουν όμως και εντός Βουλής παρατάξεις που προτιμούν να απέχουν από το να «συγχρωτίζονται» μετέχοντας σε ανώφελα «ντιμπέιτ» της καθημερινής ανοησίας. Ας τα διακρίνουν.
Ο σημερινός ψηφοφόρος όχι μόνο θέλει, αλλά και απαιτεί την ουσία από τις ανούσιες «κοκορομαχίες» με στοίχημα την εκλογή.
Επιδιώκει ξεκάθαρες προτάσεις όπως μεθόδους καταπολέμησης της «καλπάζουσας» ακρίβειας με το εισόδημα (μισθός/σύνταξη) καθηλωμένο. Και κυρίως την πληθυσμιακή συρρίκνωση.
Όταν άτεκνος γυνή εισπράττει, λόγω μιας παρακμιακής ισότητας, τον ίδιο μισθό με την μητέρα γυνή, ένεκα τα ψηφαλάκια, επειδή προσφέρουν την ίδια απόδοση δουλειάς, στην δουλειά, ή στη υπηρεσία τους, να η «φόλα».
Προσφέροντας βέβαια σε απόδοση δουλειάς το ίδιο, αλλά μη προσφέροντας στην κοινωνία το ίδιο, δεν είναι το ίδιο. Ας βγούνε λοιπόν οι εκάστοτε κυβερνώντες επίσημα να δηλώσουν ότι δεν έχουν, ή δεν θέλουν να έχουν, την μαστοριά αντιμετώπισης κοινωνικών θεμάτων, και ο λαός θα τους βοηθήσει να την αποκτήσουν.
Προτάσεις υπάρχουν, και είναι και επαρκείς γι αυτό.