Κατερίνα Βασιλάκου: Η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου – 25 χρόνια από τον θάνατο της

Κατερίνα Βασιλάκου (Αιδηψός, 1941 – Αθήνα, 4 Ιουλίου 2001) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Θανάση Μυλωνά (που πέθανε το 1989).

Έπαιξε σε 51 ταινίες του κινηματογράφου, με σημαντική ερμηνεία της στην ταινία Της μιας δραχμής τα γιασεμιά.

Θεατρική πορεία

Η Κατερίνα Βασιλάκου, μετά την σχολή του Εθνικού θεάτρου και για τέσσερα χρόνια [1962-1965] βρέθηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σε δέκα έργα: Νίνα στον “Γλάρο” του Τσέχοφ, Βιόλα στη “Δωδέκατη Νύχτα” του Σαίξπηρ, ακόμα στα έργα “Οθέλλος” του Σαίξπηρ, “Ο Αρχοντοχωριάτης” του Μολιέρου, “Τρισεύγενη” του Κωστή Παλαμά, “Νησί της Αφροδίτης” του Αλέξη Πάρνη, “Ματωμένος γάμος” του Λόρκα, “Ο Επιθεωρητής” του Γκόγκολ, “Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας” του Γεώργιου Θεοτοκά, “Νικόλαος Γαλάτης” του Σπύρου Ευαγγελάτου.

Στα έργα αυτά έπαιξε στο πλευρό μεγάλων ηθοποιών όπως η Κυβέλη, η Αλέκα Παίζη, ο Τίτος Βανδής, ο Χρήστος Ευθυμίου κ.ά. και με σκηνοθέτες-δασκάλους όπως ο Σωκράτης Καραντινός, Αλέξης Σολομός, Πέλος Κατσέλης, Μήτσος Λυγίζος, Μίνως Βολανάκης, Σπύρος Ευαγγελάτος.

Επιστροφή στην Αθήνα (1965-1968)

Επιστρέφοντας στην Αθήνα [1965-1968] παίζει σε σημαντικούς θιάσους της εποχής: στην “Ελληνική λαϊκή σκηνή” της Χριστίνας Σύλβα “Το ερωτικό κυνήγι” του Λετράζ, στην “Ελληνική σκηνή” της Άννας Συνοδινού στο “Πόλεμος και Ειρήνη” του Τολστόι, στο θίασο της κυρίας Κατερίνας στα έργα “Δεν θα τα πάρεις μαζί σου” του Κάουφμαν και “Η μάμα” του Ρουσέν και στο θίασο Βουτσά-Χρονοπούλου-Ρίζου σε δύο Ελληνικές κωμωδίες.

1969-1972

Φτιάχνει θίασο μαζί με τον Θανάση Μυλωνά και παρουσιάζουν σε περιοδεία τα έργα “Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ” των Γκούντριχ-Χάκετ, “Ξυπόλητη στο πάρκο” του Νιλ Σάιμον, “Το πρώτο χάδι” του Τένεσι Ουίλιαμς, “Γεύση από μέλι” της Σίλα Ντιλάνι.

Καλοκαίρι του 1971 συμμετέχει στο θίασο της Ελλης Λαμπέτη στο έργο της Πιερρέτ Μπρυνό “Πέπσι”. στην Θεσσαλονίκη και σε περιοδεία 19 Οκτωβρίου 1971. Παίζει στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά στο πλευρό της Έλλης Λαμπέτη στις “Πέντε θεατρικές μορφές” (μονόπρακτα των Ζαν Κοκτώ, Αύγουστος Στρίνμπεργκ, Κάθριν Μάνσφιλντ.

1972-1975

Παίζει στο θέατρο “Κώστα Μουσούρη” στα έργα “Αζαίς” του Τζ.Μπέρ-Λ.Βερνέιγ, “Πικ-νικ” του Ουίλ. Ιντζ, “Ένα σπίτι άνω κάτω” του C. Magnier, στο θίασο Αλέκου Αλεξανδράκη-Νόνικας Γαληνέα στο έργο “Δύο και δύο κάνουν σεξ” των Ρίτσαρντ Χάρις-Λέσλι Ντάρμπον και στο θίασο Άγγελου Αντωνόπουλου-Βέρας Ζαβιτσιάνου στο έργο του Αλαν Έικμπορν “Η αστική τάξη αστιεύεται”.

1975-1982

Η Κατερίνα Βασιλάκου και ο Θανάσης Μυλωνάς συγκροτούν θίασο και παρουσιάζουν στα θέατρα “Αλάμπρα” και “Ορβο” τα έργα: “Μαίρη Ροζ” του Τζέιμς Μπάρι, “Η Δωδεκάτη νύχτα του κου Σαίξπηρ” σε διασκευή Γιώργου Σκούρτη, “Οι εχθροί” του Γκόρκι, “Ανθρώπινες σχέσεις” του Άντριου Ντέιβς.

Μεγάλη επιτυχία τους “Οι Μικροαστοί” του Γκόρκι που παίχτηκε για δύο χρόνια στο θέατρο “Αλάμπρα”.

Καλοκαίρι 1982 – Χειμώνας 1982

Θέατρο Λυκαβηττού, “Ματωμένος γάμος” του Λόρκα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Χειμώνας 1982 – Η Κατερίνα Βασιλάκου παίζει στο έργο “Σε ποιόν ανήκει η ζωή μου” του Μπράιαν Κλαρκ με τον Κώστα Καρρά.

1983-1987

1983 – Θέατρο “Κάππα”, με τον Νίκο Κούρκουλο στην “Ανταπόκριση” του Ούγκο Μπέτι.

1984 – Θέατρο “Αθήναιον” με την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο στην “Έντα Γκάμπλερ” του Ίψεν.

1985-1986 – Θέατρο “Αμιράλ”, με τον Πέτρο Φυσσούν στο έργο του Ευαγ. Αβέρωφ “Καρυδιές στην πέτρινη γη”.

1987 – Θέατρο Πόρτα, με την Ξένια Καλογεροπούλου στο έργο “Με ανοιχτές αγκάλες” του Λολέ Μπελόν.

Τέλος, του 1987 αρρώστησε ο Θανάσης Μυλωνάς και η Κατερίνα Βασιλάκου έμεινε μακρυά από το θέατρο μέχρι και τον θάνατο του Μυλωνά στις 4 Ιανουαρίου 1989.

1990-1992

Καλοκαίρι του 1990 επιστρέφει στο θέατρο φτιάχνοντας το καλοκαιρινό θέατρο “Ούλοφ Πάλμε” στο Δήμο Ζωγράφου, όπου έπαιξε “Το ημέρωμα της στρίγκλας” του Σαίξπηρ.

Χειμώνα του 1991 παίζει στο θέατρο “Ελυζέ” στην “Κάντιντα” του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο και στα έργα του Χάρολντ Πίντερ “Νάνοι”, “Εραστής” με τον γενικό τίτλο “Δύο αινίγματα”.

Άνοιξη του 1992 εγκαινιάζει το νέο της θέατρο, το “Πανελλήνιο”, στη Λεωφόρο Συγγρού με το Φεστιβάλ Πίντερ. Παρουσίασε τα έργα “Νάνοι”, “Εραστής”, “Ένας ασήμαντος πόνος”, “Επίδειξη μόδας” σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη.

Στο θέατρο αυτό παρουσιάζει ακόμα τα έργα “Εγκλήματα καρδιάς” της Μπέθ Χένλυ, “Η Ωραία του Άμερστ” του Γουίλλιαμς Λούς, “Μελό” του Χένρι Μπερνστάιν, ενώ τα καλοκαίρια ανεβάζει στο θέατρο Λυκαβηττού και σε περιοδεία τα έργα του Λόρκα “Περλιμπλίν και Μπελίσα” και “Δόνα Ροζίτα” και “Η παμπόνηρος και η ενάρετος” του Σοφ. Καρύδη.

1995-2001

Από το 1995 και ενώ δεν έχει πλέον θεατρική στέγη παίζει χειμώνα-καλοκαίρι με δικό της θίασο για πέντε χρόνια.

1995-1996 – Περιοδεία στα νησιά του Αιγαίου, παραστάσεις στο “Αθηναϊκό Δημοτικό θέατρο”, στο Δημοτικό θέατρο Καλλιθέας με το έργο “Η Ωραία του Αμερστ” του Λούς.

Καλοκαίρι 1996 – “Δόνα Ροζίτα” στο “Ηρώδειο” και περιοδεία.

Χειμώνας 1996-1997 – Παραστάσεις του έργου “Η Ωραία του Αμερστ” στην Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή στο πλαίσιο την εκδηλώσεων “Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997”.

Καλοκαίρι 1997 – Ζαν Ανούιγ, “Μήδεια” στο “Βεάκειο” αμφιθέατρο Πειραιά και περιοδεία.

Χειμώνας 1997-1998 – “Η Ωραία του Αμερστ” στο Balais de Beaux-arts στις Βρυξέλλες.

Τον ίδιο χειμώνα παρουσιάζει στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά και σε περιοδεία τα μονόπρακτα “Μίλα μου σαν την βροχή” του Τένεσι Ουίλιαμς, “Το φάντασμα της Μασαλίας”, “Την έχασα” του Κοκτώ, “Όλια μια ψυχούλα”, “Η κυρία με το σκυλάκι” του Τσέχωφ, “Ένα ηλιόλουστο πρωινό” του Κιντέρο.

Καλοκαίρι 1998 – Ανεβάζει στο θέατρο “Λυκαβηττού” και σε περιοδεία το έργο του Γρηγόριου Ξενόπουλου “Μαριτάνα”.

Καλοκαίρι 1999 – Εγκαινιάζεται η μικρή σκηνή του νέου της θεάτρου, του θεάτρου “Κατερίνα Βασιλάκου” στον Κεραμεικό. Η μικρή σκηνή γίνεται στέκι νεολαίας από την Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς.

Χειμώνας 1999-2000 – Η πρώτη και τελευταία εμφάνιση της στη σκηνή του θεάτρου “Κατερίνα Βασιλάκου” με το έργο “Επικίνδυνες σχέσεις” του Λακλό.

Καλοκαίρι 2000 – “Μαριτάνα” στην Κύπρο και μικρή περιοδεία στην Ελλάδα.

Χειμώνας 2000-2001 – Φιλοξενεί στο θέατρο της τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο στο έργο “Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν”. Ανεβάζει το έργο “Το πράσινο πουλί” του Carlo Gozzi στην παιδική σκηνή που δημιούργησε. Αρχίζει την προετοιμασία του έργου της [Γιασμίνα Ρεζάν “Ο άντρας που δεν τον περίμενε κανείς”. Έφτασε ως την γενική δοκιμή, το έργο δεν ανέβηκε.

4 Ιουλίου του 2001, πέθανε σε ηλικία 60 χρόνων, από έναν σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο και κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Το όνομά της δόθηκε σε θέατρο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος