Η ιστορία του δημοσιογράφου Χρήστου Ξανθάκη για το πώς πήρε το όνομα του από μια μαρκίζα νυχτερινού κέντρου

Φεβρουάριος 1987.

είμαι στο λεωφορείο, πάω Μενίδι

(“βόρεια προάστια”, λέγαμε σε ακροατές και ακροάτριες…)
να κάνω την πρώτη μου εκπομπή στο Star Radio.

ανεβαίνω την Αχαρνών.

δεν έχω βρει ακόμη ψευδώνυμο
και πρέπει να βρω, παράνομοι γαρ.
οι φίλοι μου είχαν καβατζώσει:
*Γιάννης Γαλάνης ο Γιάννης Παναγιωτάκης
* Άλκης Στέφανου ο Γιάννης Βλάχος,
εύληπτα τα τρισύλλαβα, με τρισύλλαβο έπρεπε κι εγώ να βολευτώ.

κι όπως ανέβαινα την Αχαρνών με το λεωφορείο,

έπεσε το βλέμμα μου σε μια μαρκίζα μπουζουκλερί.
Αννέτα ήταν, Αλεξάντερ, δε θυμάμαι τώρα.
και κοζάρω “Ξανθάκης”, πρώτο όνομα!
ε, λέω, “να ρε φίλε, η μοίρα στο ‘στειλε”
και το δανείστηκα για ψευδώνυμο
κι από τότε το κουβαλάω!

in loving memory