“Να σε κάψω Γιάννη να σ’αλείψω μελι”
“Να σε κάψω Γιάννη να σ’αλείψω μελι”
Από δημοσιεύματα προκύπτει ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει ως μεγάλη κοινωνική παρέμβαση την αναστολή των πλειστηριασμών για δώδεκα μήνες στους πυρόπληκτους. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.
Όταν ένας άνθρωπος έχει χάσει το σπίτι του, την επιχείρησή του, το χωράφι του ή το εισόδημά του, τι ακριβώς λύνει μια δωδεκάμηνη αναστολή; Μετά από έναν χρόνο θα έχει αποκατασταθεί η ζημιά; Θα έχουν ξαναχτίσει τα σπίτια τους; Θα έχουν ανακτήσει τις καλλιέργειες και τις επιχειρήσεις τους;
Η κυβέρνηση δεν προστατεύει πραγματικά τους πυρόπληκτους.
Απλώς μεταθέτει το πρόβλημα για αργότερα. Αν δεν υπάρξουν ουσιαστικά μέτρα αποκατάστασης, διαγραφή ή γενναία ρύθμιση οφειλών όπου απαιτείται και πραγματική προστασία της κατοικίας και της παραγωγικής περιουσίας, τότε σε δώδεκα μήνες πολλοί συμπολίτες μας θα βρεθούν ξανά αντιμέτωποι με τον κίνδυνο αναγκαστικών εκτελέσεων.
Δεν μπορεί η πολιτική να εξαντλείται στο «περιμένετε έναν χρόνο». Οι πυρόπληκτοι δεν ζητούν παράταση της αγωνίας τους. Ζητούν δικαιοσύνη, ασφάλεια και τη βεβαιότητα ότι η καταστροφή που υπέστησαν δεν θα οδηγήσει και στην απώλεια της περιουσίας τους.
Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει καθαρά: ποιο είναι το σχέδιό της μετά τη λήξη της αναστολής.
Ζωή Ρούσσου
Δικηγόρος
ΠΩΣ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΣΚΟΠΙΜΑ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΦΑΡΠΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΑΣ
Συχνά ακούμε ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει αλλά αυτός είναι απλώς ένας ευφημισμός που χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει την μεταφορά πλούτου των Έλληνων στους πιστωτές που για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την βοήθεια των πολιτικών,των δημοσιογράφών και των δικαστών.
Οι άπληστοι πιστωτές της Ελλάδος παρατήρησαν οτι οι Έλληνες έχουν μεγάλο αριθμό ακινήτων λόγω του γεγονότος ότι το Κράτος δεν είχε ποτέ εφαρμόσει στεγαστική πολιτική δηλαδή, ποτέ δεν έχτισε σπίτια για τον πολίτη αναγκάζοντάς τον να χτίσει και να αγοράσει σπίτια με τεράστιες θυσίες .
Για να κλέψουν τις ιδιοκτησίες του λαού ήταν απαραίτητο να τον φτωχοποιήσουν εφαρμόζοντας περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και επιβολή δυσανάλογων φόρων συμπεριλαμβανομένων των φόρων ακίνητης περιουσίας.
Για να κάμψουν τις αντιστάσεις του Έλληνα πολίτη τον έπεισαν ότι η χώρα είχε χρεοκοπήσει και δεν υπήρχαν χρήματα, απαραίτητο για τον σκοπό αυτό ήταν το έργο της χειραγώγησης των μαζών, εργασία που εκτελείται απο αρκετους δημοσιογράφους.
Η χρεοκοπία του ελληνικού λαού άρχισε όταν δεχτήκαμε τα μνημόνια, πληρώσαμε το χρέος και με τον τρόπο που επέβαλαν οι πιστωτές γιατί αν τα μέτρα που ελήφθησαν αφορούσαν τους πλουσιότερους και τις τράπεζες δεν θα υπήρχε ι χρεοκοπία του ελληνικού λαού.
Επομένως η χρεοκοπία συνέβη επειδή κάποιοι προέκριναν τα συμφέροντα των πιστωτών και των τραπεζιτών έναντι των συμφερόντων του λαού.
Χρεοκοπία ενός κράτους δεν συμβαίνει αν οι πιστωτές δεν βοηθηθούν από μέσα.
Ένα άρθρο της Ines Zoettl της 13 Αυγούστου 2010 δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα των “FINANCIAL TIMES” της Γερμανίας, που επαίνουσε τον πρώην πρωθυπουργό Giorgos Papandreou κατονομάζοντάς τον «Ο άνθρωπός μας στην Αθήνα» (Unser Mann in Athen), παραδέχτηκε ότι:
” Δεν ήταν το γιγαντιαίο πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα που έσωσε την Ευρώπη, αλλά η απόφαση της Αθήνας να δεχτεί τα χρήματα» και ότι «η κήρυξη πτώχευσης του ελληνικού κράτους θα ήταν πιο βολική λύση για τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι χάρη σε μια αναδιάρθρωση του χρέους θα έμεναν σχεδόν αλώβητοι, δεδομένου ότι σχεδόν το 80% του χρέους το κατείχαν ξένα τραπεζικά ιδρύματα».
Αυτό το άρθρο μας λέει ότι αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε το χρέος θα είχαν μεγάλο προβλήμα οι ξένες τράπεζες που κατείχαν το ελληνικο χρέος που θα είχαν χρεοκοπήσει.
Σε άρθρο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας “La Repubblica” της 5 Ιουλίου 2015, ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Massimo D’Alema δηλώνει:«Έχουμε δώσει 250 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα. Αλλά όχι για τις συντάξεις των Ελλήνων, αλλά για να πληρώσουμε τις γερμανικές τράπεζες».
Ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup Jeroen Dijsselbloem υπογραμμίσε σε άρθρο της 10 Νοεμβρίου 2017 οτι όλοι εργαζόντουσαν αποκλειστικά προς το συμφέρον των τραπεζών:
«Οι τράπεζες ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα σε όλες τις χώρες»,… «Είχαμε μια τραπεζική κρίση, μια δημοσιονομική κρίση και ξοδέψαμε πολλά από τα χρήματα των φορολογουμένων – με λάθος τρόπο, κατά τη γνώμη μου – για να σώσουμε τις τράπεζες, έτσι ώστε οι άνθρωποι που μας επέκριναν και έλεγαν ότι όλα γίνονταν προς όφελος των τραπεζών να έχουν σε κάποιο βαθμό δίκιο», είπε…»