Προεκλογικές προσλήψεις στο Δημόσιο και η μυρωδιά του παρελθόντος

Ο Ελληνικός λαός εδώ και αρκετές ημέρες κυριολεκτικά παραενημερώνεται

για τα πόσα πολλά και «θαυμαστά» μέλλουν να γενούν τόσο στον άμεσο όσο και στον μετέπειτα χρόνο.

Και αυτά από τις τηλεοράσεις με λόγια και εικόνες, και από τις φιλοκυβερνητικές κυρίως εφημερίδες με πρωτοσέλιδα να ενημερώνουν σχεδόν καθημερινά πόσες χιλιάδες υποψηφίων μέλλει να προσληφθούν (διαγωνιστούν) για θέσεις στο Δημόσιο.

Στις έσω σελίδες και συγκεκριμένα στις μικρές αγγελίες «ζητούνται» αν όχι ουδείς,

ίσως να υπάρχουν τέτοια, σε μονοψήφιο αριθμό, στον Τύπο των περιφερειών κυρίως. Αυτό σημαίνει πως λιγοστοί ζητούν «χέρια» ή λιγοστά πλέον, χέρια, προσφέρονται. Κάποιοι παλαιότεροι, της εργασίας, θα πρέπει θυμούνται τα χρόνια εκείνα που συνέβαινε το αντίθετο, τότε που το Δημόσιο δεν προσέφερε διαγωνισμούς προσλήψεων, και με το «ρουσφέτι» κυρίαρχο στα βουλευτικά γραφεία, ως να ήσαν ευρέσεως εργασίας τέτοια.

Ή μπορεί και να ήσαν, αλλά η πλήρης δραστηριοποίηση αυτών σημειώθηκε, για το Δημόσιο κυρίως, ως και στις«κοινωνικοποιημένες» πρώην ιδιωτικές επιχειρήσεις, τα χρόνια 82-89.

Ήταν η μεγάλη καμπή. Πολλοί πολλά ωφελήθηκαν στα ψηλά καθίσματα, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι αρκετά, με το βάρος να πέφτει κυρίως στους απ έξω, αλλά και στους λοιπούς όταν ο «κόμπος έφτασε στο χτένι» που ο σοφός λαός επιμένει να σοφίζει. Δηλαδή στα γνωστά και οδυνηρά μνημόνια, που χτύπησαν κατακούτελα τους πάντες. Όπως και τους «απ έξω» που δε έφταιξαν σε τίποτα αφού πάντα, και εκ του ιδρώτος των προσέφεραν.

Όλα λοιπόν αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα όπως πιο πάνω, ας μη τα ξαναζήσουμε ποτέ, διότι κάτι σπασμωδικές κινήσεις προσφορών της Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη μυρίζουν προεκλογική περίοδο. Εκείνο λοιπόν, αν και υπό επιτροπεία ευρισκόμενοι θα είναι δύσκολο όμως εφικτό, το «Τσοβόλα δώστα όλα» να μην το ξαναπληρώσουμε. Προτιμάμε να ζούμε με αυτά που βγάζουμε εργαζόμενοι, γιατί αν τυχόν…, πάλι οι εργαζόμενοι/συνταξιούχοι θα πληρώσουνε τη «λέζα» !