Η ετήσια παρέλαση της υποκρισίας στον ΟΗΕ

Έφτασε και σ αυτή τη χρονιά το ετήσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Ήδη αντιπροσωπίες όλων των χωρών με επικεφαλής τους εκλεγμένους, και μη, ανώτατους άρχοντες αυτών,

να καταφθάνουν στην Νέα Υόρκη όπου και η έδρα, για να επιλύσουν του πλανήτη πάντα «τα κακά και τα άσχημα» που οι ίδιοι δημιούργησαν ή δημιουργούν, και με μοναδικό όμως στόχο, την προσωπική τους ανάδειξη, δια της απόκτησης μεγαλύτερης λαοφιλίας στους τόπους τους αποβλέποντας μόνον στην δια μακρών ποδηγεσία των λαών τους, και “πλήρως αδιαφορώντας” για τις τόσες διαταράξεις της Ειρήνης.

Κλασσικό παράδειγμα η Τουρκία που ενώ, με τις πλάτες των ΗΠΑ,

δεν συμμορφώνεται με τις αποφάσεις του Οργανισμού που της υποδεικνύονται προς υπέρ δίκαιης Ειρήνης τήρηση, έχει το θράσος, δια του Προέδρου της, να τις λησμονεί, και αντί αυτών να ομιλεί από του βήματος του Οργανισμού, και να «απαγγέλει» τις Οθωμανικές της επεκτατικές επιδιώξεις της προς τις γειτονικές της, για την ώρα, χώρες και αμέσως μετά ίσως και … μέχρι την Βιέννη.

Συνεπώς αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα εναντίων των χωρών που συντηρούν τέτοιες επίβουλες «πίσω σκέψεις» στις ομιλίες τέτοιων ηγετών, τότε γιατί, και για ποιον άλλο λόγο συναθροίζονται; Η κάθε διπλωματική «αβρότητα» πρέπει να παρακάμπτεται και να επιτρέπονται απαντήσεις προς τέτοιες τοποθετήσεις. Ειδάλλως σε τι ωφελεί;

Ένα σημερινό μάλιστα παράδειγμα είναι η απροειδοποίητη ανακοίνωση πως εντός τις εβδομάδες θα πέσουν οι υπογραφές μεταξύ ΗΠΑ Δανίας,

για την ανάπτυξη τριών (αρχικά) στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ, στο νησί Γροινλανδία με την παρουσία και συνυπογραφή εκπροσώπων των κατοίκων αυτής. Εδώ θυμίζονται οι προεκλογικές τοποθετήσεις του Προέδρου Τραμπ ότι θα καταλάμβανε το νησί για μελλοντική Πολιτεία, αλλά όμως να που δεν το έπραξε, και έτσι πάλι προεκλογικά, αφού δεν μπόρεσε εκείνο, πράττει εντός της εβδομάδας αυτό που δύναται, και ας το ερμηνεύσει ο κάθε πολίτης κατα βούληση.