Δίκη Τεμπη: Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε;
Την ερώτηση που τον βασανίζει από τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου του 2023 έθεσε στη δίκη για το έγκλημα στα Τέμπη ο πατέρας του Γεράσιμου-Ιάσονα,
του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας. «Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε;», απαίτησε να μάθει ο Διονύσης Γεωργιάδης,
περιγράφοντας τις δραματικές ώρες που ακολούθησαν τη σύγκρουση, αλλά και τη μάχη που συνεχίζει να δίνει μέχρι σήμερα ο γιος του.
«Ο Γεράσιμος εκτοξεύτηκε. Την ώρα της έκρηξης ήταν στον αέρα. Δέχθηκε πάνω από 45G. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε; Γιατί να είναι εκεί με αυτές τις συνθήκες; Έχω ένα συναίσθημα μεγαλύτερο από θυμό, πίκρα. Περίμενα μετά από αυτό που έγινε θα ερχόταν οι δημόσιοι φορείς για να δουν πώς θα σώσουν τα παιδιά», είπε ο πατέρας του.
«Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα. Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε με αυτές τις συνθήκες; Δεν μπορώ να καταλάβω. Έχω συναίσθημα μεγαλύτερο από τον θυμό, έχω πίκρα. 15 μέρες πριν ο καθ’ όλα αρμόδιος υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής μας διαβεβαίωνε για την ασφάλεια των τρένων», συμπλήρωσε.
«Άντε, δεν θα προλάβουμε» – Η τελευταία διαδρομή
Ο Διονύσης Γεωργιάδης γύρισε πίσω στις τελευταίες ώρες πριν από το ταξίδιπου άλλαξε για πάντα τη ζωή της οικογένειάς του.
«Τρεις ώρες πριν το δυστύχημα μου λέει ο Γεράσιμος “να φύγω μήπως αύριο το μεσημέρι” και εγώ του είπα “καλύτερα να φύγεις σήμερα”. Έπαιζε πιάνο 10 λεπτά πριν την αναχώρηση του τρένου. Του λέω “άντε δεν θα προλάβουμε”. Παίρνω πορεία για τα ΚΤΕΛ και μου λέει “όχι θα πάω με το τρένο”», περιέγραψε.
Μετά τη σύγκρουση, ξεκίνησε η αγωνιώδης αναζήτηση. Το τηλέφωνο του Γεράσιμου χτυπούσε, αλλά κανείς δεν μπορούσε να τον εντοπίσει.
«Αρχίσαμε τα τηλεφωνήματα, δεν ήταν πουθενά αλλά το τηλέφωνο χτυπούσε. Πήρα τηλέφωνο στην αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Μου είπε ένας αστυνομικός να ψάξει. Με πήρε λίγο μετά και μου είπε ο Γεράσιμος είναι καλά αλλά ξεκινήστε για Λάρισα», ανέφερε.
Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας η οικογένεια βρέθηκε μπροστά σε μια πραγματικότητα που, όπως περιέγραψε ο πατέρας του, ήταν εφιαλτική.
«Μας κάλεσαν οι γιατροί και μας είπαν πως η κατάσταση του είναι τρομακτικά δύσκολη και δεν έπρεπε να φύγουμε. Είχε καταστραφεί μεγάλο μέρος του εγκεφάλου, ήταν μια η ώρα την νύχτα», είπε.
Η μάχη για να κρατηθεί στη ζωή
Οι επόμενες ημέρες ήταν ένας διαρκής αγώνας. Ο Γεράσιμος υποβλήθηκε σε αλλεπάλληλες θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις, ενώ η οικογένειά του αναζητούσε κάθε πιθανή λύση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
«Βγήκαν οι γιατροί από το χειρουργείο και μας είπαν πως κάναμε ό,τι καλύτερο. Κάθε μέσο που είχαν οι γιατροί, το χρησιμοποίησαν. Επί 15 μέρες συνεχιζόταν το ίδιο πράγμα. Μας έλεγαν ότι είχε από τις πιο δύσκολες εγκεφαλικές βλάβες», συνέχισε.
Όπως ανέφερε, το δεξί ημισφαίριο είχε καταστραφεί, ενώ οι γιατροί εντόπιζαν κάποιες ενδείξεις στο αριστερό. Μετά τη διακοπή του τεχνητού κώματος, άρχισαν να εμφανίζονται αντιδράσεις σε ήχους.
«Το παιδί άρχισε να ανοίγει τα μάτια και σε κάποιους ήχους άρχισε να έχει αντίδραση, όπως οι φωνές της μητέρας του ή της αδελφής του», συμπλήρωσε.
Η οικογένεια στράφηκε στη συνέχεια σε κέντρα του εξωτερικού. «Μας απάντησε η Γερμανία, εκεί πίστεψαν ίσως έχουμε κάποιες υπόνοιες συνείδησης και τον δέχτηκαν. Και ξεκίνησε η αεροδιακομιδή του», είπε.
«Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει»
Ο πατέρας του μίλησε και για την προσπάθεια που έγινε στη συνέχεια σε μεγάλα ιατρικά κέντρα της Ευρώπης και των ΗΠΑ, αλλά και για το ταξίδι στη Βοστώνη, όπου οι γιατροί εξέτασαν εκ νέου την κατάστασή του.
«Οι γιατροί στη Βοστώνη μας είπαν πως ίσως παρά την καταστροφή υπάρχουν ίχνη συνείδησης μετά από τεστ που έκαναν ακούγοντας και αντιδρώντας στην φωνή του αδελφού του. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει. Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα», είπε ακόμη.
«Σε όλη αυτή την διαδρομή κοιμόμασταν 8 μήνες και περισσότερο σε μια καρέκλα. Παρακαλούσα να μην ανοίξει η πόρτα. Η κατάσταση του παιδιού μου είπαν πως είναι μην αναστρέψιμη. Είμαι σίγουρος πως ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται», ανέφερε.
Η οικογένεια, όπως είπε, βίωσε τεράστια ψυχολογική και πρακτική επιβάρυνση όλα αυτά τα χρόνια. «Οι επιπτώσεις σε όλη την οικογένεια ήταν τρομακτικές. Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει», τόνισε.
Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο Διονύσης Γεωργιάδης έδειξε στη δικαστική έδρα τη φωτογραφία του γιου του.
«Ο Γεράσιμος είναι ένας πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Τα λόγια είναι πολύ λίγα», υπογράμμισε.
