Κοκοτσακης για Εριέττα Μόχλο: Κι όμως το άτυχο κορίτσι ταξίδευε στο μοιραίο τρένο

Εριέττα Μόχλο: Κι όμως το άτυχο κορίτσι ταξίδευε στο μοιραίο τρένο

ΑΡΘΡΟ – ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ. Εκ μέρους της  Τεχνικής Ομάδας

Βασίλειος Κοκοτσάκης Ειδικός Δικαστικός Πραγματογνώμονας σε θέματα πυρκαγιών

Θέμα: Απάντηση στις δημόσιες δηλώσεις του δημοσιογράφου κ.Σταμάτη Ζαχαρού (ONE TV) & Τεχνική ανάλυση του θερμικού μηχανισμού αφανισμού επιβάτη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Όταν η τεχνική επιστήμη μιλάει με αριθμούς, φυσικά μοντέλα, οπτικοακουστικά ντοκουμέντα και επιστημονικούς υπολογισμούς, η δημόσια συζήτηση δεν επιτρέπεται να απαντά με υποθέσεις, ειρωνείες, αθλιότητες και σιωπή.   Πριν από λίγες ημέρες, παρακολουθήσαμε όλοι μια δημόσια τοποθέτηση του δημοσιογράφου κ.Σταμάτη Ζαχαρού στον τηλεοπτικό σταθμό ONE, η οποία έθεσε ένα ερώτημα που πάγωσε ακόμη και την κοινή λογική:

«Μήπως η Εριέττα Μόλχου δεν ταξίδευε καν με το μοιραίο τρένο;»

Ακολούθησε  μετά τις αντιδράσεις  μια όψιμη εκ των υστέρων συγγνώμη και η διευκρίνιση ότι επρόκειτο για «λανθασμένη διατύπωση» στην προσπάθειά του να ασκήσει ειρωνική κριτική. Ας δεχθούμε τη συγγνώμη.

Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να κλείσει με μια απλή συγγνώμη και αυτό είναι η  ουσία. Γιατί πίσω από το ερώτημα «ήταν ή δεν ήταν στο τρένο;», υπάρχει ένα πολύ σοβαρότερο, επιστημονικό ερώτημα.

Τι συνέβη σε έναν άνθρωπο που βρισκόταν επιβεβαιωμένα μέσα σε εκείνο το τρένο και από τον οποίο δεν βρέθηκαν τα αναμενόμενα σωματικά κατάλοιπα; Εδώ δεν χωράει δημοσιογραφική ειρωνεία , χωράει μόνο η επιστήμη και η αλήθεια.

Η ΕΡΙΕΤΤΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕ – ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΜΕΤΑ.

Η Εριέτα Μόλχο ταξίδευε με το τρένο. Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να αντιπαραθέσουμε δημοσιογραφικές απόψεις με άλλες δημοσιογραφικές απόψεις. Υπάρχουν καταθέσεις επιβατών, στοιχεία της δικογραφίας και όλα εκείνα τα δεδομένα που συνθέτουν αδιαμφισβήτητα την παρουσία των επιβατών στην αμαξοστοιχία. Η Εριέτα ήταν ένας από αυτούς. Το πραγματικό πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι να αποδείξουμε σήμερα ότι ένα κορίτσι ταξίδευε με το τρένο. Το πραγματικό πρόβλημα είναι να εξηγήσουμε τι συνέβη μέσα στα βαγόνια μετά τη σύγκρουση. Και εκεί αρχίζει η αλήθεια που η κοινωνία έχει δικαίωμα να γνωρίζει μιας και ΜΜΕ και ιδίως τα λεγόμενα μεγάλα δεν θέλουν να το κάνουν.

Η σύγκρουση αποδεδειγμένα πιά δεν σκότωσε ακαριαία όλους τους ανθρώπους. Η τεχνική μας ανάλυση, με βάση τα διαθέσιμα οπτικοακουστικά και ηχητικά δεδομένα, καταλήγει ότι μετά τη σύγκρουση υπήρχαν άνθρωποι που είχαν επιβιώσει γεγονός που έστω και τώρα δεν αμφισβητείται..

Υπάρχουν καταγεγραμμένες φωνές επιβατών περίπου μέχρι  & τρία λεπτά μετά την ενεργοποίηση του 112. Η σύγκρουση δεν ήταν το τέλος για όλους αλλά αρχή του μαρτυρίου για κάποιους.

Ακολούθησε η πυρόσφαιρα και πολλαπλά μέτωπα φωτιάς.

Παρατηρούνται φαινόμενα που στην τεχνική ορολογία παραπέμπουν σε θερμικούς πίδακες , σε έντονη ακτινοβολία και σε ιδιαίτερα υψηλές θερμικές ροές.   Η τεχνική μας έκθεση (Ιούλιος 2025)εκτιμά τη βάση των φλογών σε θερμοκρασίες της τάξης μέχρι 1.100°C, με ύψος φλόγας που εκτιμάται περίπου στα 18–24 μέτρα και με την φωτιά να διατηρείται  για περισσότερο από 25 λεπτά.

 Και εδώ πρέπει να σταματήσει η παραπληροφόρηση γιατί τον τελευταίο καιρό εμφανίζεται μια νέα συστημική εκδοχή. «Έφταιγαν τα υφάσματα (επενδύσεις)των καθισμάτων». Τα υλικά των καθισμάτων είναι καύσιμα υλικά και ως τούτου καίγονται συμβάλλοντας  στο θερμικό φορτίο μιας πυρκαγιάς. Κανείς σοβαρός τεχνικός ή πραγματογνώμονας δεν πρόκειται να ισχυριστεί το αντίθετο.

Αλλά αυτό δεν απαντά στο πραγματικό ερώτημα.Μπορεί η συγκεκριμένη ποσότητα και σύνθεση των υλικών των καθισμάτων, από μόνη της, να εξηγήσει το σύνολο των φαινομένων που καταγράψαμε; Την αρχική πυρόσφαιρα;   Τους θερμικούς πίδακες ; Τις πολλαπλές επανεκκινήσεις της φωτιάς ; Τη διάρκεια τους άνω των 25 λεπτών;   Τις ιδιαίτερα υψηλές τοπικές θερμικές καταπονήσεις;   Την εκτεταμένη θερμική καταστροφή ανθρώπινων σωμάτων και τον πλήρη αφανισμό ενός επιβάτη;

Εάν η απάντηση είναι «ναι», τότε πρέπει να αποδειχθεί με ισοζύγιο ενέργειας: Ποια ήταν η καύσιμη μάζα; Ποια η θερμογόνος δύναμη; Ποιος ο ρυθμός έκλυσης θερμότητας Ποια θερμική ροή έφθασε στους ανθρώπους;

Ως τεχνική ομάδα, υπολογίσαμε ότι η συνολική ενέργεια καύσης για να προκληθούν (ΤΟΠΙΚΑ) τέτοια φαινόμενα αντιστοιχεί σε 900–1.200 kg υγρού υδρογονάνθρακα (άνω των 1.000 λίτρων εύφλεκτου καυσίμου, (με προσομοίωση βενζίνη).

Παράλληλα, η παντελής απουσία υπολειμμάτων διοξειδίου του πυριτίου (SiO-2)κι όχι μόνο , αποκλείει κατηγορηματικά τη συμμετοχή ελαίου σιλικόνης. To ότι ένα υλικό καίγεται δεν σημαίνει αυτομάτως ότι εξηγεί ολόκληρο τον μηχανισμό της φωτιάς. Αυτό είναι βασική αρχή κάθε σοβαρής διερεύνησης πυρκαγιάς.

Όταν στη μελέτη μας μιλάμε για «εξαύλωση», δεν εννοούμε ότι ένας άνθρωπος, με τη μεταφυσική έννοια, «εξαφανίστηκε». Μιλάμε για ένα ακραίο θερμικό φαινόμενο.   Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από νερό και οργανική ύλη. Με την έντονη και παρατεταμένη θερμική έκθεση προκαλούνται διαδοχικά αφυδάτωση, θερμική αποδόμηση, πυρόλυση, καύση οργανικών συστατικών, απανθράκωση και καταστροφή των ιστών.

Σε ακόμη πιο ακραίες συνθήκες, μπορεί να υπάρξει τέτοια θερμική καταστροφή ώστε να μην παραμείνουν αναγνωρίσιμα ή ανακτήσιμα σωματικά κατάλοιπα.   Η τεχνική μας έκθεση εξετάζει ακριβώς αυτό το φαινόμενο και συνδέει τον πλήρη αφανισμό ενός επιβάτη με τοπική υπερθέρμανση άνω των 1.100°C σε συνδυασμό με θερμικό πίδακα  από εύφλεκτο καύσιμο. Δεν χρειάζεται ολόκληρο το βαγόνι να βρίσκεται ομοιόμορφα στους 1.100°C, αρκεί η ύπαρξη τοπικών ζωνών ακραίας θερμικής καταπόνησης.

Παραθέτουμε το παρακάτω διεθνές ιστορικό παράδειγμα:

Στην έκθεσή μας αναφερόμαστε στο δυστύχημα του Queronque στη Χιλή (1986), όπου υπήρχε Εκτροχιασμόςτρένου , φωτιά, απανθράκωση δεκάδων επιβατών και πλήρης εξαφάνιση τεσσάρων επιβατών λόγω θερμικού πίδακα από καύσιμο.

Η απουσία ενός σώματος δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν βρισκόταν εκεί.

Σημαίνει ότι συνέβη ένα ακραίο θερμικό φαινόμενο.  

Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ

Έχουμε καταθέσει τεχνικές εκθέσεις στον κ. ΕφέτηΑνακριτή Λάρισας. Έχουμε περιγράψει τον μηχανισμό. Έχουμε παρουσιάσει τα δεδομένα. Έχουμε αναλύσει τις εικόνες και τις ηχητικές καταγραφές. Έχουμε συνδέσει τα οπτικά, ακουστικά, θερμικά και ιατροδικαστικά δεδομένα σε ένα ενιαίο φυσικό μοντέλο.

Απέναντι σε όλα αυτά, αναμέναμε την τεχνική απάντηση.

Μια απάντηση για ποια μελέτη αποδεικνύει ότι τα καθίσματα αρκούν ; ποια ανάλυση εξηγεί τους θερμικούς πίδακες;   ποια εξηγεί την πυρόσφαιρα;   ποια εξηγεί τη διάρκεια των 25 λεπτών και άνω;  Και τέλος ποια εξηγεί την ακραία θερμική καταστροφή και τον πλήρη αφανισμό ενός ανθρώπου(Εριέτα);

Εάν η δική μας τεχνική ανάλυση ήταν λανθασμένη, πεστε μας πού ακριβώς είναι το λάθος; κι αυτό γιατί πίσω από όλους τους τεχνικούς όρους υπάρχει ένα παιδί.

Η Εριέτα δεν είναι «η αγνοούμενη». Δεν είναι ένας αριθμός. Δεν είναι μια θέση σε ένα βαγόνι. Δεν είναι επιχείρημα για τηλεοπτικά πάνελ. Ήταν ένας άνθρωπος. Ένα κορίτσι που μπήκε σε ένα τρένο και δεν επέστρεψε ποτέ σπίτι του, ούτε για να κηδευτεί…

Οι γονείς της δεν χρειάζονται θεωρίες, ούτε τηλεοπτικές ειρωνείες, ούτε επικοινωνιακές μάχες. Χρειάζονται απαντήσεις. Και όταν δεν υπάρχει το σώμα για να μιλήσει, τότε η επιστήμη έχει ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη να μιλήσει και για την επιστήμη και την Εριέτα..

Η Εριέτα λοιπόν ταξίδευε με το μοιραίο τρένο , αλλά το ζητούμενο δεν είναι πλέον να αποδείξουμε την παρουσία της. Το ζητούμενο είναι να εξηγήσουμε πώς χάθηκε. Και όσο αυτό δεν αναλύεται τεχνικά, ή αποσιωπάται , η σιωπή τους και η ειρωνεία τους συνιστούν ύβρη.

Όταν απέναντί μας βρίσκεται ένα νεκρό παιδί και οι γονείς του περιμένουν την αλήθεια, υπάρχει μόνο μία έντιμη στάση.

Ή ερευνάς ή αντικρούεις με επιστήμη. Κι αν όχι  , κάνεις το σώφρον τουλάχιστον σωπαίνεις.

Για την τεχνική ομάδα.

  Βασίλειος Κοκοτσάκης – Ειδικός Δικαστικός Πραγματογνώμονας σε θέματα Πυρκαγιών