Όταν τα επιχειρήματα λιγοστεύουν οι τρίχες περισσεύουν!
Όταν τα επιχειρήματα λιγοστεύουν οι τρίχες περισσεύουν!
Ζωη Ρουσσου
Τελικά, στην Ελλάδα του 2026, η πολιτική αντιπαράθεση φαίνεται πως έχει αποκτήσει ένα καινούργιο πεδίο: τα κομμωτήρια! Το μαλλί και το μουστάκι του Άρη Σπηλιωτόπουλου έγιναν αντικείμενο σχολιασμού μετά την πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση. Και ξαφνικά, αντί να συζητούμε όσα είπε, συζητούμε πώς εμφανίστηκε.
Δεν έχει περάσει, άλλωστε, πολύς καιρός από τότε που η εμφύτευση μαλλιώντου Άδωνη Γεωργιάδη
απασχολούσε τηλεοπτικές εκπομπές, ειδησεογραφικές ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Δύο πολιτικά πρόσωπα, διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, διαφορετικές απόψεις. Ένα κοινό χαρακτηριστικό: η εξωτερική τους εμφάνιση έγινε αντικείμενο δημόσιας συζήτησης. Και εδώ γεννάται ένα ουσιαστικό ερώτημα. Από πότε το χτένισμα, το μουστάκι ή η εμφύτευση μαλλιών αποτελούν κριτήρια πολιτικής αξιολόγησης;
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να αλλάζει την εμφάνισή του, να περιποιείται τον εαυτό του και να επιλέγει την εικόνα με την οποία αισθάνεται καλύτερα.
Αυτό το δικαίωμα δεν αποκτά ούτε χάνει την αξία του ανάλογα με την πολιτική παράταξη στην οποία ανήκει κάποιος.
Η πολιτική κριτική οφείλει να είναι αυστηρή. Ακόμη και σκληρή, όταν υπάρχουν λόγοι. Να αφορά όμως τις αποφάσεις, τις πράξεις, τις παραλείψεις, τις αντιφάσεις και τις ευθύνες. Όχι τις τρίχες! Και ασφαλώς, η σάτιρα έχει θέση στη δημοκρατία. Άλλο όμως το χιούμορ και άλλο η συστηματική μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης από την πολιτική ουσία στην προσωπική εικόνα.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Όταν δηλαδή η ίδια συμπεριφορά αντιμετωπίζεται άλλοτε ως αθώο πείραγμα και άλλοτε ως απαράδεκτη επίθεση, αναλόγως του προσώπου που βρίσκεται στο επίκεντρο. Η δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από ομοιόμορφα πρόσωπα. Έχει ανάγκη από καθαρές θέσεις, συνέπεια και πολιτικό θάρρος.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα μαλλιά και τα μουστάκια στους καθρέφτες και ας επιστρέψουμε στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Γιατί οι πολίτες δεν περιμένουν από τους πολιτικούς να τους εξηγήσουν πώς χτενίζονται.Περιμένουν να τους εξηγήσουν πώς θα κυβερνήσουν, πώς θα λογοδοτήσουν και πώς θα βελτιώσουν τη ζωή τους.
Στην πολιτική, το ζητούμενο δεν είναι τι έχει κανείς πάνω στο κεφάλι του. Είναι τι έχει μέσα σε αυτό.
