Ο ανίερος πόλεμος ΠΑΣΟΚ – Τσίπρα για την Αξιωματική Αντιπολίτευση

Έχει ξεκινήσει ένας ανίερος πόλεμος μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ του Τσίπρα,

με επιδιωκόμενο βραβείο την θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στις προσεχείς εκλογές, αφού δεν υπάρχει κάτι άλλο.

Όλα φέρονται να ξεκίνησαν από κάποιες, και πάντα ελεγχόμενες, δημοσκοπήσεις που προέκυψαν, στα ευρήματα των οποίων καταγράφεται μία σχετική άνοδος των εκλογικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ, με αντίστοιχη πτώση των αντίστοιχων του κόμματος Τσίπρα.

Αν λοιπόν όντως αυτός είναι ο προφανής ερεθισμός γνωστού πολιτικού αναλυτή της πλευράς Τσίπρα, σ αυτό πρέπει και να αποδίδεται το γνωστό πλέον άρθρο, «τσουχτερή» ανάλυση, όπως λέγεται κατά ΠΑΣΟΚ, και πιο συγκεκριμένα κατά Ανδρουλάκη. Τι ήταν λοιπόν να το διαβάσουν αυτό στο ΠΑΣΟΚ, αμέσως αντέδρασαν κτλ κτλ τα πάντα γνωστά.

Ποιοι; Το ΠΑΣΟΚ!

Ενα «μη συνηθισμένο κόμμα» όπως το αποκαλούσαν για να εντυπωσιάσουν, και για 4,5 χρόνια το πέτυχαν, οι τότε, γι αυτό και το «πλασάρισαν» ως κίνημα, δηλαδή μισή επανάσταση!

Όπως λένε λοιπόν σήμερα οι παλαιοί που θυμούνται από την δεύτερη τετραετία του κινήματος στην κυβέρνηση, και αμέσως μετά το εκλογικό αποτέλεσμα που τους έδωσε ο λαός πάλι τα «κλειδιά» με μικρότερα ποσοστά από αυτά εκείνου του αλήστου μνήμης θρίαμβο του Οκτώβρη στις 18 του 1981, ξεκίνησε αμέσως μία άνευ προηγουμένου επίθεση των φιλικών του ΠΑΣΟΚ εντύπων όλων, δηλαδή του 75% περίπου του συνόλου, κατά προσωπικώς του τότε Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, εξαπολύοντας προσωπικά εναντίον του «μύδρους» μέχρι και Λίβελλους που το πιο πάνω αναφερόμενο κατά Ανδρουλάκη άρθρο, και του ΠΑΣΟΚ, δεν αντέχει σε καμία σύγκριση.

Δεν χρειάζεται συνεπώς καμία υπόμνηση, θα ήταν ντροπή μεγάλη μάλιστα να υπομνησθούν τέτοια τότε γραπτά και κυρίως τέτοια λόγια δημόσια. Είναι όλα καταχωρημένα στα αρχεία των εφημερίδων, και της ΕΡΤ. Αυτό λοιπόν κράτησε τουλάχιστον μέχρι την Άνοιξη. Όχι της εποχής, αλλά μιας μιας «άλλης». Μετά επανήλθαν και τους ξαναζήσαμε. Συνεπώς ας δουν οι ΠΑΣΟΚ τα δικά τους γραπτά και λόγια που έλεγαν κατά των πολιτικών τους αντιπάλων το βάθος το επίμαχου χρόνου, και να ηρεμήσουν. Να ηρεμήσουν ως προς τις εξακοντιζόμενες μομφές, και «ύβρεις» έστω, από όπου και αν αυτές εναντίον τους προέρχονται, και να τις ανεχτούν. Να τις ανεχτούν διότι το ιστορικό υπάρχει, κα να αποφύγουν κάθε ανάσυρση αυτού.