Κεφάλαιο πρώτο: Η Λογική της Σκιάς

Κεφάλαιο πρώτο: Η Λογική της Σκιάς

Αυτή είναι η κυρίαρχη. Αυτή φαίνεται — και όχι εμείς!

Είμαστε δέσμιοί της και αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια μας. Μια αλήθεια που δεν έχουμε ακούσει ακόμα, και που ίσως δεν έχουμε τολμήσει να ψιθυρίσουμε ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό.

Όχι! Δεν το έχουμε κάνει. Και αυτό γιατί δεν μας αρέσει η αλήθεια. Δεν μας αρέσει, επειδή η αλήθεια είναι το Φως. Και το φως, νομοτελειακά, νικάει το σκοτάδι και δείχνει την ασχήμια. Αυτή την ασχήμια που τόσο επιμελώς κρύβουμε.

Το Φως είναι ζωή, διαύγεια, υγεία, ελευθερία, δικαιοσύνη.

Η Σκιά, από την άλλη, είναι η ισοπέδωση, η μάζα που μετατρέπεται σε όχλο αρχοντοχωριατών. Έναν όχλο χωρισμένο σε στρατόπεδα: άλλοι στα αριστερά, άλλοι στα δεξιά, μα και οι δύο βυθισμένοι στο ίδιο ακριβώς σκοτάδι. Απόκληροι της σκέψης, που πιστεύουν τυφλά ό,τι τους δείχνει η σκιά. Και αν τολμήσεις να τους αμφισβητήσεις; Για τους μεν είσαι «φασίστας, ομοφοβικός, ρατσιστής» και για τους δε «εθνοπροδότης».

Αυτή είναι η λογική της σκιάς: να κρατά το σύνολο στο σκοτάδι και σκόρπιο. Γιατί αν αυτό το σύνολο βγει ποτέ από το σκοτάδι και αντικρίσει το αληθινό Φως, τότε οι σκιές θα εξαφανιστούν. Και μαζί τους, θα εξαφανιστούν και αυτοί που τις κινούν.

Διότι οι κινούμενες σκιές δεν παράγουν πολιτισμό, παράγουν μόνο φόβο και υποταγή. Μας έμαθαν να κοιτάζουμε τα είδωλα στον τοίχο και να ξεχνάμε ότι έξω υπάρχει ένας ήλιος που μας περιμένει. Μας ανάγκασαν να μιλάμε με δανεικές λέξεις, να σκεφτόμαστε με ξένα πρότυπα και να ντρεπόμαστε για ό,τι κουβαλάμε μέσα στο αίμα και την ιστορία μας. Μόνο όταν τις πετάξουμε μακριά θα απελευθερωθούμε από τα δεσμά μας! Αυτές μας κρατάνε μικρούς ως άτομα αλλά και ως σύνολο.

Με ακούς, αρχοντοχωριάτη, που τους έχεις βάλει σαν καραγκιοζοπαίχτες ρυθμιστές της δικής σου ζωής;

Δεν τους έχουμε ανάγκη! Είναι πολύ λίγοι και μικροί για να κινούν τα νήματα. Είναι υπολείμματα στη μύτη μας που μας φράζουν το αναπνευστικό και δεν μας αφήνουν να πάρουμε το απαραίτητο οξυγόνο για να λειτουργήσει ο εγκέφαλός μας.

Πρέπει να ανοίξουμε διαδρομή να αναπνεύσουμε, να τσακίσουμε τις σκιές, αυτούς που τις κινούν και αυτό που εκπροσωπούν, για να πάρουμε αέρα και να οικοδομήσουμε με βάση το φως και την αλήθεια, γκρεμίζοντας τη λογική της σκιάς.

Συντεχνίτης