Στην Γαλλία όποιος δεν γνωρίζει το τι γίνεται, είναι εκτός κόσμου, αφού εκεί ξαναγίνεται….. της Γαλλίας

Στην Γαλλία όποιος δεν γνωρίζει το τι γίνεται, είναι εκτός κόσμου, αφού εκεί ξαναγίνεται….. «της Γαλλίας».

Όσο λοιπόν και αν αυτές οι βιαιότατες ταραχές θυμίζουν, ιδιαίτερα τις έξι τελευταίες ημέρες,

και εκείνο το παλιό Αφροαμερικανικό «μπερν μπέϊμπι μπερν» υπάρχουν και κάποιες ομάδες νέων οικογενειών που εξουθενωμένες από μια αλάΜητσοτάκη κυβέρνηση που ενώ εισπράττει φόρους ακόμα και από το πιο μικρό «ψίχουλο» ψωμιού, σχήμα λόγου, από την των πάντων φορολογία, τίποτα δεν δίνει.

Αρκεί να σκεφτεί ένας εργαζόμενος νέος για να κάνει οικογένεια ο μισθός του δεν αρκεί για τους λογαριασμούς Οργανισμών,

κοινής ωφελείας τους λένε, συν το ενοίκιο κατοικίας συν κι ένα σωρό αστάθμητους παράγοντες, δυστυχεί αν θα αποκτήσει παιδί, όσο και να το θέλει. Όσο επίσης κι αν υπάρχει εργαζόμενη ακόμα και η σύζυγος. Συνεπώς γιατί πιεζόμενος να μην ξεσηκωθεί ενωμένος με μαθητές, όσο κι αν σ αυτούς αρέσει ο χαβαλές και το σκασιαρχείο, η διαμαρτυρία είναι διαμαρτυρία.

Όσο για τους πολυάριθμους μετανάστες που στις Γαλλικές πόλεις τρύπωσαν και διέπραξαν αυτά που είδαμε, και αυτοί, γιατί να μην ζητήσουν. Και τέλος και για το Ισλάμ, να η ευκαιρία. Πολλές οι συνιστώσες με συνισταμένη την επιτυχημένη που είδαμε καταστροφή. Είναι δε και οι δοσμένες ευκαιρίες για τους κάθε λογής κακοποιούς να δράσουν, και έδρασαν. Το μόνο επιλήψιμο είναι η ανάμιξη κομματικών προς εκμετάλλευση ευκαιριακής άγρας ψήφων. Δεν θα τους βγει εάν συνέβη, ή ακόμα και μπούμεραγκ, εάν αυτό συνέβη. Ευτυχώς που δεν υπήρξαν νεκροί, και αυτό ας το κρατήσουμε, διότι όλα τα άλλα ξαναγίνονται.

Είναι λοιπόν μία «ξεχασμένη υποχρέωση» των κυβερνήσεων η προσφορά κατοικίας σε στερούμενες στέγης γονικές οικογένειες εργαζομένων.

Ξανά εργαζομένων. Πολύ παλαιότερα εδώ στην Ελλάδα υπήρχε όπως ο Οργανισμός σχολικών κτιρίων, και ένας παρόμοιος εργατικής κατοικίας. Υπάρχουν ακόμα διασωσμένες και κατοικήσιμες «γειτονιές» μικρές από αυτά, υπάρχουν και στεγάζουν ακόμα και σήμερα, και όποιος ενδιαφερθεί να κοιτάξει τις αναγνωρίζει αμέσως.

Στην Αγγλία ομοίως σε επαρχιακές κυρίως πόλεις, υπάρχουν ολόκληρες γειτονιές κατοικήσιμες με «ένα πατρόν» χτισμένα σπίτια στην σειρά. Αν λοιπόν αυτά στην Ελλάδα είναι ξεχασμένα, έξω τα βλέπουν και τα βλέπουμε. Να ξανά ξεκινήσουμε κοιτώντας αυτό. Προτάσεις να ακουστούν όλες και από παντού. Εδώ αξίζει να αναφερθεί πως όπως πιο πάνω στήριξη εργαζομένων με παιδιά, γι απόκτηση μιας ανθρώπινης στέγης που στερούνται αυτής. Το συντομότερο, με αρωγό ευθύνης και τα ανά την Ελλάδα, Εργατικά Κέντρα.