Ο Οθωμανισμός ενοχλεί το Αζερμπαϊτζάν – Να κλείσουμε γρήγορα αυτό το μέτωπο! (τουρκική αρθρογραφία)
Ο αρθρογράφος της Yeni Şafak (ο Οθωμανιστής) Ιμπραήμ Καραγκούλ γράφει ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται τέτοια ένταση στις σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας.
Μάλιστα, σημειώνει ότι εάν δεν υπάρξει ψύχραιμη παρέμβαση, θα προκύψει ένα βαθύ ρήγμα, το οποίο θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία και για τις δύο χώρες.
Η φύση της έντασης έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις αμοιβαίες παρεξηγήσεις. Αν ήταν απλώς αυτό, θα ήταν εύκολο να επιλυθεί. Αυτά τα ζητήματα θα μπορούσαν να είχαν ξεπεραστεί μέσω αμοιβαίας διαβούλευσης. Ο συναισθηματικός πόνος θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί και η εμπιστοσύνη θα μπορούσε να είχε αποκατασταθεί.
Μια συνάντηση μεταξύ του Προέδρου Ερντογάν και του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Αλίγιεφ θα διαλούσε τα σύννεφα της καταιγίδας και τα πράγματα θα προχωρήσουν.
Ο στόχος της διακοπής των δεσμών της Τουρκίας με τα κράτη της Κεντρικής Ασίας
Αλλά αυτή η ένταση έχει διαστάσεις που ξεπερνούν τα όρια των δύο χωρών, ενδεχομένως διακόπτοντας τις σχέσεις Ανατολίας-Κεντρικής Ασίας και οδηγώντας σε γεωγραφικό κατακερματισμό.
Επομένως, είναι δύσκολο να διαχειριστεί κανείς, αλλά όχι αδύνατο. Η Σύνοδος Κορυφής του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 29-30 Οκτωβρίου, φαίνεται να είναι η πρώτη και ίσως η μόνη ευκαιρία για την άμβλυνση αυτής της έντασης.
Ας δηλώσουμε αμέσως ότι δεν πρόκειται για μια ένταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ρητορική, συναισθηματισμό ή οργανωμένες δημόσιες αντιδράσεις. Εξετάζοντας τη φύση της κατάστασης, υπάρχει μια καλά σχεδιασμένη επιχείρηση, μια διαίρεση σε εξέλιξη.
Υπάρχει ένα σχέδιο για το μέλλον του Καυκάσου-Κεντρικής Ασίας. Υπάρχει μια προσπάθεια διακοπής των σχέσεων Τουρκίας-Κεντρικής Ασίας.
«Όλα ξεκίνησαν με τη δημιουργία της Συμμαχία της Μέκκας, αλλά γιατί;»
Όλα ξεκίνησαν με την ίδρυση της Συμμαχίας Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.
Οι επιθέσεις των Χούθι στη Σαουδική Αραβία, το αίσθημα ότι η χώρα απειλείται με «κατακερματισμό» όπως και πριν, και η ακλόνητη πρωτοβουλία υποστήριξης της Τουρκίας, έχουν μεταβάλει τις ισορροπίες σε ολόκληρη την περιοχή.
Μια αλληλεγγύη παρόμοια με τη συνεργασία Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Πακιστάν κατά τη διάρκεια του πολέμου του Καραμπάχ κινητοποιούνταν τώρα για τη Σαουδική Αραβία. Μια αλληλεγγύη παρόμοια με την αμυντική συνεργασία που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών επιδεικνύονταν προς τη Σαουδική Αραβία.
Αλλά για κάποιο λόγο, αυτή η συμμαχία πυροδότησε αναταραχές παντού, από την Ανατολική Αφρική και την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τον Καύκασο.
Για την Τουρκία, ήταν ατυχές να δει τις επιπτώσεις μιας «αθώας» πρωτοβουλίας -όπως η αποτροπή του κατακερματισμού ενός ακόμη κράτους στην περιοχή- στο Αζερμπαϊτζάν.
Ενώ ορισμένοι ισχυρίζονται ότι αυτή η συμμαχία σχηματίστηκε εναντίον του Ιράν, και ακόμη και το Ιράν λέει «θα μπορούσαμε να ενταχθούμε στη Συμμαχία της Μέκκας», η στάση του Αζερμπαϊτζάν εναντίον της Τουρκίας είναι ακατανόητη.
«Αν οι δεσμοί αίματος δεν έχουν νόημα, μπορούμε να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα»
Για την Τουρκία, ο τουρκικός κόσμος είναι η πατρίδα της. Πέρα από τους γεωπολιτικούς στόχους, είναι ένας δεσμός αίματος, αδελφοσύνης και ένας κοινός κόσμος. Οι πολιτικές της Τουρκίας απέναντι στην περιοχή καθοδηγούνται σε μεγάλο βαθμό από αυτή τη συναισθηματική σύνδεση.
Αλλά αν κάποιος πει στην Τουρκία «Τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία», θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Τουρκία διαθέτει μια τεράστια συσσώρευση εμπειρίας που εκτείνεται σε «χιλιάδες χρόνια» σε αυτήν την περιοχή.
Είμαστε ένα έθνος, ένα κράτος, του οποίου η ίδια η γεωγραφία, κάθε τετραγωνικό μέτρο, είναι βαμμένο με το αίμα μαρτύρων. Είμαστε ένα έθνος που αντιμετώπισε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, γλίτωσε την εξόντωση και αναγεννήθηκε.
Είμαστε ένα έθνος που θεωρούσε τον τουρκικό κόσμο και τον ισλαμικό κόσμο ως αδέρφια, τους προστάτευε όσο καλύτερα μπορούσε και νιώθαμε τον πόνο τους όταν δεν μπορούσαμε να τους προστατεύσουμε.
Τώρα που το Ισραήλ ετοιμάζεται για πόλεμο με την Τουρκία…
Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η ένταση συμπίπτει με την κορύφωση της κρίσης Τουρκίας-Ισραήλ. Μόλις χθες, ο Νετανιάχου μιλούσε για «πόλεμο με την Τουρκία» και έλεγε: «Όσο η κυβέρνηση Ερντογάν είναι στην εξουσία, δεν θα υπάρξει επιστροφή στις καλές σχέσεις με την Τουρκία».
Το Ισραήλ έχει σχηματίσει μέτωπο εναντίον της Τουρκίας με την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα. Απειλούν την Τουρκία από την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο Πέλαγος. Δηλώνουν ανοιχτά ότι προετοιμάζονται για πόλεμο με την Τουρκία.
Ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, αρχίσαμε να βλέπουμε το Ισραήλ να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο «Μέτωπο» στην ανατολική Τουρκία.
Όλοι γνωρίζουμε πλέον ότι σχεδιάζει μια ρήξη μεταξύ της Τουρκίας και των Τουρκικών Δημοκρατιών.
« Σχέδιο για έναν τουρκικό κόσμο χωρίς την Τουρκία»
Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτός είναι ο μοναδικός λόγος για την ένταση στις σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν. Το ζήτημα δεν είναι το Ιράν, ούτε η Ρωσία, αλλά άμεσα η Τουρκία.
Είναι η προσθήκη «περικύκλωσης» από την ανατολή στην «περικύκλωση» από το νότο και τη δύση. Είναι ένα σχέδιο για τη δημιουργία ενός «τουρκικού κόσμου» που αποκλείει την Τουρκία. Και αυτό είναι ένα καθαρά ισραηλινό σχέδιο.
Η κρίση στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις δεν είναι ιδεολογική, αλλά γεωπολιτική.
Είναι μια σύγκρουση γεωγραφικών υπολογισμών μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, και αυτό δεν είναι θέμα συγκυριών. Ούτε περιορίζεται στην εποχή Ερντογάν. Ούτε μπορεί να γίνει κατανοητή υπό το πρίσμα της σύγκρουσης Ιράν-Ισραήλ.
Μια ισραηλινή πλεκτάνη
Ξεκινώντας με τις εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και συνεχίζοντας με την Υεμένη, το Σουδάν, τη Συρία, τη Λιβύη, τον Λίβανο, την Παλαιστίνη, τον Περσικό Κόλπο, την Ερυθρά Θάλασσα και το Ιράν, ολόκληρο το σχέδιο «χάρτας-σκάψιμο» ήταν μια ισραηλινή πλεκτάνη.
Τώρα αυτή η αφήγηση έχει στραφεί προς τη Σαουδική Αραβία. Απειλεί άμεσα την Τουρκία με πόλεμο. Αυτές οι εξελίξεις δεν έχουν καμία σχέση με ιδεολογία ή αίρεση.
Ενώ η Τουρκία απειλείται με αυτόν τον τρόπο, το γεγονός ότι απειλούνται και οι πιο ευαίσθητες αδελφικές σχέσεις της Τουρκίας αποτελεί ισραηλινή πλεκτάνη. Έχουμε αντιμετωπίσει δεκάδες τέτοια παραδείγματα από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 15 Ιουλίου. Επομένως, όλα είναι πολύ οικεία.
«Δεν αμφισβητούμε τις επιλογές κάθε χώρας»
Οι χώρες είναι ανεξάρτητες. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις επιλογές τους. Ούτε εμείς μπορούμε να αμφισβητήσουμε τις επιλογές του Αζερμπαϊτζάν. Αλλά κάθε χώρα λαμβάνει υπόψη τι μπορεί να αντιμετωπίσει στα επόμενα βήματα των επιλογών της. Είναι θέμα υπολογισμού.
Γιατί;
Επειδή, καθώς όλες οι χώρες στην περιοχή μας λαμβάνουν θέσεις ενάντια στις επερχόμενες καταιγίδες, θα πρέπει να είναι απαραίτητο να αγκυροβολήσουμε τα πλοία σε ασφαλή λιμάνια και να ενισχύσουμε περαιτέρω την αλληλεγγύη μεταξύ των εθνών.
Ο τουρκικός κόσμος, ειδικότερα, θα πρέπει να βασίζεται σε πολύ πιο μακροπρόθεσμες σχέσεις. Κανένας υπολογισμός δεν πρέπει να εμποδίζει αυτόν τον δρόμο. Είμαστε άνθρωποι που ανησυχούμε βαθιά για τις απειλές που μπορεί να στρέφονται εναντίον του Αζερμπαϊτζάν αύριο.
Η απαγόρευση της μαντίλας ήταν ειδικά οργανωμένη!
Καθώς οι εντάσεις κλιμακώνονταν, το ζήτημα της μαντίλας τέθηκε συγκεκριμένα στο Αζερμπαϊτζάν. Πρόκειται για έναν τομέα με τον οποίο ο Πρόεδρος Ερντογάν αγωνιζόταν εδώ και χρόνια και για τον οποίο ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητος.
Αυτό ήταν ένα ευαίσθητο ζήτημα για όσους κατέχουν την εξουσία στην Τουρκία. Στόχος ήταν να προκληθεί η κοινή γνώμη στην Τουρκία μέσω αυτής της μεθόδου. Στόχος ήταν να προκληθεί ρήξη μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν μέσω της αντίδρασης που θα προέκυπτε.
Αυτή ήταν μια ολοκληρωμένη ισραηλινή πλεκτάνη, ένα σκόπιμο σχέδιο. Ήταν πολύ καλά σχεδιασμένο. Επειδή το ίδιο πράγμα επιχειρήθηκε σε αυτή τη χώρα στις 28 Φεβρουαρίου. Οι πατριώτες καταγράφηκαν ως εχθροί του κράτους. Αυτή η μέθοδος ήταν επίσης αρκετά γνωστή.
«Μηνύματα για μια Τουρκία χωρίς των Ερντογάν»
Μια άλλη σοβαρή πτυχή του θέματος είναι ότι η «αφαίρεση του Ερντογάν από την εξίσωση» ήταν πάντα στην ατζέντα του Ισραήλ.
Δεκάδες προσπάθειες έχουν γίνει μέχρι στιγμής και καμία δεν ήταν επιτυχής. Θα επιχειρηθεί ξανά; Μήπως κάποιοι εξακολουθούν να ονειρεύονται μια «Τουρκία χωρίς Ερντογάν»;
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μηνύματα που προέρχονται από το Ισραήλ τις τελευταίες ημέρες βρίσκονται όλα σε αυτό το πλαίσιο. Από την ατζέντα του πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έως ορισμένες πρόσφατες εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας, λαμβάνουμε σημάδια για αυτό σε πολλούς τομείς.
Όσοι δηλητηριάστηκαν από αυτά τα όνειρα χάθηκαν όλοι και θα χάσουν ξανά.
«Αυτή η δύναμη πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της Τουρκίας και της Κεντρικής Ασίας»
Προσωπικά, πριν από τον πόλεμο του Καραμπάχ, έγραφα δυνατά άρθρα για το Αζερμπαϊτζάν και τον Αλίγιεφ. Έγραψα για τη γεωπολιτική ισχύ του Αζερμπαϊτζάν, πώς θα μπορούσε να γίνει ισχυρότερο, την επείγουσα ανάγκη επίλυσης του ζητήματος του Καραμπάχ και πώς ο Αλίγιεφ θα αποκτούσε εξουσία.
Στόχος μου ήταν αυτή η οικοδόμηση δύναμης να χρησιμοποιηθεί για να φέρει την Τουρκία και τον τουρκικό κόσμο πιο κοντά και να τους ενδυναμώσει. Δεν μπορούσα καν να φανταστώ ότι αυτή η δύναμη θα μπορούσε κάποτε να χρησιμοποιηθεί εναντίον της Τουρκίας. Ακόμα δεν μπορώ να το φανταστώ.
Οι Τουρκικές Δημοκρατίες και η Τουρκία δεν πρέπει να αποκοπούν
Εξακολουθεί να ισχύει. Η ισχυρή θέση του Αζερμπαϊτζάν μεταξύ Ανατολίας και Κεντρικής Ασίας, μεταξύ Ανατολής και Δύσης, είναι αναμφισβήτητη. Αλλά αυτή η δύναμη δεν πρέπει να κλείσει την ανατολική πύλη της Τουρκίας. Δεν πρέπει να κρατά όμηρους τις σχέσεις Τουρκίας-Κεντρικής Ασίας.
Αυτή η δύναμη δεν πρέπει να κλείσει τις πόρτες των Τουρκικών Δημοκρατιών προς τη Δύση. Δεν πρέπει να κρατήσει όμηρο την πρόσβαση του τουρκικού κόσμου στη Δύση.
Οι Τουρκικές Δημοκρατίες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν παρόμοιες δυσκολίες για κάποιο χρονικό διάστημα. Ο Πρόεδρος Αλίγιεφ δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει την εξουσία που κατέχει εναντίον της Τουρκίας και του τουρκικού κόσμου. Αυτό θα προκαλούσε μεγάλο κατακερματισμό στην περιοχή μας.
Καμία χώρα στην περιοχή δεν θα έπρεπε να έχει τέτοια κηδεμονική εξουσία επί του Ισραήλ.
Ταξίδευσε κρυμμένος στο αεροσκάφος κάποιου άλλου!
Αν κάποιος έχει ένα σχέδιο για έναν «Τουρκικό Κόσμο χωρίς την Τουρκία», και υπάρχουν αυτή τη στιγμή σημάδια και ενδείξεις ότι αυτό συμβαίνει, θα πυροβολούσαμε τον εαυτό μας στα πόδια.
Όλα τα κράτη της Κεντρικής Ασίας, που περιβάλλονται από ισχυρές χώρες, ενδέχεται να υποστούν τις συνέπειες αυτού στο εγγύς μέλλον. Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το Ισραήλ, του οποίου ο πρόεδρος ταξίδεψε κρυφά στο Αζερμπαϊτζάν με επιβατικό αεροπλάνο άλλης χώρας, δεν έχει την εξουσία να παράσχει σε αυτές τις χώρες εγγύηση μελλοντικής ασφάλειας.
Θα συμβούν πολύ μεγαλύτερα πράγματα
Προφανώς, αυτή η συζήτηση θα συνεχιστεί μέχρι τις εκλογές στο Ισραήλ και τη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών στην Άγκυρα.
Ελπίζουμε ότι θα υπάρξει μια ύφεση στην κατάσταση. Διαφορετικά, θα ακολουθήσουν δεύτερα και τρίτα βήματα, που θα οδηγήσουν σε πολύ πιο σοβαρές ρήξεις. Η σιωπηρή στάση της Τουρκίας οφείλεται στην ευαισθησία του ζητήματος και στον στόχο της να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά. Δεν πρόκειται για αδυναμία, αλλά για μια σοφή πορεία δράσης.
Η Τουρκία βρίσκεται σε αυτή τη γεωγραφική περιοχή εδώ και χίλια χρόνια και πάντα ήξερε πώς να παραμένει δυνατή. Το γνωρίζει αυτό για άλλη μια φορά και έχει τη δύναμη και την εμπειρία να το κάνει.
Δεν πρέπει τα σενάρια της Μέσης Ανατολή να μεταφερθούν στην Κεντρική Ασία
Αλλά ο πόλεμος, ο κατακερματισμός και η αναταραχή στη Μέση Ανατολή δεν πρέπει να εξαπλωθούν στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Όσοι εξετάζουν μόνο τα τελευταία τριάντα χρόνια της περιοχής πρέπει να κατανοήσουν τις ανησυχίες που έχει η Τουρκία.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η Τουρκία έχει γεωγραφικές ευθύνες που δεν μπορούν να περιοριστούν στους στενούς διαδρόμους της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας του Αζερμπαϊτζάν.
Να διορθώσουμε τις παρανοήσεις
Εάν ο Αλίγιεφ και το Αζερμπαϊτζάν έχουν ανησυχίες, η Τουρκία θα πρέπει να τις αντιμετωπίσει γρήγορα. Θα πρέπει να διορθώσει τυχόν λάθη, ξεκινώντας από το προσωπικό. Δεν πρέπει και δεν θα επιτρέψει καμία απόπειρα που θα υπονόμευε την ανεξαρτησία του Αζερμπαϊτζάν.
Θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε αυτή την ένταση ως μια απλή καθημερινή παρεξήγηση. Ενορχηστρώνεται μια πιο δομική διαίρεση. Είναι επίσης σαφώς γνωστό ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την πλεκτάνη. Αλλά αν το Αζερμπαϊτζάν έχει χαράξει μια διαφορετική πορεία για τον εαυτό του, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η Τουρκία θα λάβει επίσης τις δικές της προφυλάξεις.
Αν ξεσπάσει πόλεμος με Ελλάδα και Ισραήλ, θα πρέπει αντιμετωπίσουμε κι α΄λλη απειλή στην Ανατολή; Το Αζερμπαϊτζάν δεν πρέπει να γίνει Ουκρανία!
Επομένως, αν αύριο ξεσπάσει ένας τουρκο-ισραηλινός πόλεμος στην Ανατολική Μεσόγειο ή ξεσπάσει ένας τουρκο-ελληνικός πόλεμος στο Αιγαίο, θα προέλθει μήπως μια άλλη απειλή από την ανατολή; Πρέπει να το λάβουμε υπόψη και αυτό;
Πρώτα και κύρια, αν ανοίγονται πόρτες για να γίνει το Αζερμπαϊτζάν μια νέα Ουκρανία, αυτές οι πόρτες πρέπει να κλείσουν αμέσως.
Διότι αν ο Καύκασος βυθιστεί στο χάος, κανείς δεν θα μπορέσει να διορθώσει τα πράγματα. Το όνειρο της Κεντρικής Ασίας θα τελειώσει πριν καν ξεκινήσει. Η στρατηγική που εφαρμόζεται στη Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες δεν μπορεί να μεταφερθεί στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.
Η ελπίδα μας είναι ότι στην Άγκυρα, ο Πρόεδρος Ερντογάν και ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Αλίγιεφ θα βάλουν τέλος σε αυτή την «κατάσταση τρέλας».
Θα το ξεπεράσουμε κι αυτό. Το πιστεύω.
Αυτός που λέει αυτά τα λόγια όταν όλοι οι άλλοι σιωπούν είναι «κακός». Αλλά σε σύγκριση με τα καλά πράγματα που νιώθω για τις χώρες μας, αυτό το «κακό» είναι ανεκτό…
Yeni Şafak
—
