Ο Σαμαράς Δούρειος Ίππος της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ
Ο Σαμαράς ως Δούρειος Ίππος της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν επιδιώκει την πτώση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Αν ήθελε πραγματικά να τον ρίξει, θα το είχε ήδη κάνει. Ο πραγματικός του στόχος είναι διαφορετικός και πιο μακροπρόθεσμος: να εξασφαλίσει θέση στην επόμενη Βουλή και να παρουσιαστεί ως «εγγυητής» μιας συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας – ΠΑΣΟΚ, με τον ίδιο σε ρόλο ρυθμιστή.
Δεν προκαλεί ανοιχτή ρήξη με τον Μητσοτάκη, γιατί δεν θέλει να ξεσηκώσει τους ψηφοφόρους της ΝΔ.
Αν το έκανε, κινδυνεύει να χάσει την ευκαιρία να τον ακολουθήσει ένα κομμάτι από αυτούς και να εξασφαλίσει την είσοδό του στη Βουλή. Η στρατηγική του είναι πιο λεπτή: να κόψει ένα μικρό, αλλά κρίσιμο, ποσοστό από τη ΝΔ. Όχι για να θριαμβεύσει εκλογικά – γνωρίζει ότι η δική του πολιτική απήχηση είναι περιορισμένη –, αλλά για να αναγκάσει τον Μητσοτάκη σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ.
Η ιστορία δείχνει ότι αυτή η λογική δεν είναι καινούργια.
Το 1994, ο Σαμαράς πρότεινε τον Κωστή Στεφανόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σώζοντας ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ από εκλογές που θα προκαλούνταν λόγω της μη εκλογής ΠτΔ. Το 2012, ενώ δήλωνε ότι δεν θα συνεργαζόταν με το ΠΑΣΟΚ, τελικά το έκανε. Σήμερα επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο: εμφανίζεται ως αντισυστημικός, αλλά στην πράξη ανοίγει την κερκόπορτα.
Ο στόχος είναι διπλός.
Αφενός, οι ψηφοφόροι που θα αποχωρήσουν από τη ΝΔ να μην κατευθυνθούν προς κόμματα δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας. Αφετέρου, να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε το ΠΑΣΟΚ του παρακολουθούμενου Νίκου Ανδρουλάκη να μπει στην κυβέρνηση. Ο Σαμαράς, με το νέο του κόμμα, δεν διεκδικεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Διεκδικεί τον ρόλο του καταλύτη που θα καταστήσει αναπόφευκτη τη συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων του παρελθόντος.
Με άλλα λόγια, δεν πολεμά τον Μητσοτάκη για να τον αντικαταστήσει.
Τον πιέζει ακριβώς όσο χρειάζεται για να τον υποχρεώσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, στην οποία ο ίδιος θα εμφανιστεί ως αναγκαίος παράγοντας σταθερότητας. Ο Δούρειος Ίππος δεν χρειάζεται να γκρεμίσει τα τείχη. Αρκεί να ανοίξει την πύλη από μέσα.
Λογικό και βγάζει απολύτως νόημα αυτό που γράφετε. Κάποιοι τα λέγαμε από την αρχή της “κόντρας”, ότι από τη στιγμή που τα φράγκα της Novartis ενώνουν Μητσοτάκη και Σαμαρά, πραγματική έχθρα δεν γίνεται να προκύψει. Ένα ακόμη στοιχείο που τα αποδεικνύει όλα αυτά είναι το ότι τα πρωτοσέλιδα της σαμαρικής εφημερίδας “Η Άποψη” σταθερά το τελευταίο διάστημα αποθεώνουν Ανδρουλάκη και επιτίθενται στον Τσίπρα.