Τζάρεντ Κούσνερ για τις κατηγορίες του Vanity Fair για μίζες από το Αζερμπαϊτζάν

Η απάντηση του για μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς και μεταφορές εκατοντάδων εκατομμυρίων

Το περιοδικό Vanity Fair δημοσίευσε στις 22 Οκτωβρίου 2026 αποκλειστικό απόσπασμα

από το επερχόμενο βιβλίο του ερευνητή δημοσιογράφου Matthew Cole με τίτλο Princes and Thieves: Jared Kushner and Mohamed bin Zayed’s Secret Plot to Remake the Middle East (Πρίγκιπες και Κλέφτες: Ο μυστικός σχεδιασμός του Τζάρεντ Κούσνερ και του Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ για την αναμόρφωση της Μέσης Ανατολής). Το απόσπασμα περιγράφει σοβαρές καταγγελίες για τον πρώην ανώτερο σύμβουλο του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και γαμπρό του, σχετικά με πρόσβαση σε μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς που χρηματοδοτούνταν από κυβερνήτες του Κόλπου.

Οι βασικές κατηγορίες

Σύμφωνα με το απόσπασμα, στα τέλη της άνοιξης του 2020 αξιόπιστη πηγή ενημέρωσε τον Cole ότι η ολλανδική κυβέρνηση (μέσω των στρατιωτικών της υπηρεσιών πληροφοριών) είχε «χακάρει» το τηλέφωνο του Κούσνερ και παρακολουθούσε την πρόσβασή του σε τραπεζικό λογαριασμό στο Ντουμπάι. Ο λογαριασμός περιείχε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που είχαν προέλθει από τράπεζα του Αζερμπαϊτζάν. Το πιο σοβαρό σημείο: ο Κούσνερ φέρεται να μετέφερε σημαντικά ποσά από τον λογαριασμό σε άλλα άτομα, μεταξύ των οποίων ένας πολέμαρχος, ένας μισθοφόρος και ένας πρώην εκτελεστής συμβολαίων (hit man).

Πιο ευρύτερα, το βιβλίο ισχυρίζεται ότι οι κυβερνήτες της Σαουδικής Αραβίας (Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν – MBS) και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ – MBZ) τοποθέτησαν τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια δολάρια σε τουλάχιστον δύο λογαριασμούς που συνδέονταν με τον Κούσνερ κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ. Σύμφωνα με αναφορές που κυκλοφόρησαν μετά τη δημοσίευση, ένας λογαριασμός στην First Abu Dhabi Bank (περίπου 750 εκατομμύρια) ανήκε σε φιλανθρωπικό ίδρυμα των Εμιράτων και ο Κούσνερ ήταν συνυπογράφων, ενώ άλλος περίπου 1 δισεκατομμύριο βρισκόταν στην Κεντρική Τράπεζα του Ισραήλ. Οι κατηγορίες συνδέονται με ισχυρισμούς για επιρροή στην αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή, σε συνεργασία με πρόσωπα όπως ο πρώην CEO της Blackwater Erik Prince.

Ο Cole βασίζεται κυρίως σε ανώνυμες πηγές. Ο δικηγόρος του Κούσνερ είχε δηλώσει στον συγγραφέα ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι λογαριασμοί και ότι ο πελάτης του δεν παραβίασε νόμους.

Η άμεση απάντηση του Κούσνερ

Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση, ο Τζάρεντ Κούσνερ απάντησε δημόσια στην πλατφόρμα X, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τις καταγγελίες:

«Αυτό το απόσπασμα προέρχεται από ένα βιβλίο που περιέχει εξωφρενικές και κατηγορηματικά ψευδείς καταγγελίες. Αρνηθήκαμε κάθε ισχυρισμό επίσημα, όμως ο συγγραφέας δεν παρείχε ούτε ένα στοιχείο επαληθεύσιμης απόδειξης για να τους υποστηρίξει. Δεν δόθηκαν τραπεζικές καταστάσεις, αρχεία μεταφορών χρημάτων, αριθμοί λογαριασμών, ημερομηνίες συναλλαγών ή άλλες επαληθεύσιμες λεπτομέρειες για να στηριχθούν αυτές οι εξαιρετικές κατηγορίες.

Τα παραπάνω δεν συνέβησαν ποτέ.

Είναι βαθιά απογοητευτικό που το Vanity Fair θα δημοσίευε τέτοιες εξαιρετικές κατηγορίες χωρίς να τις επαληθεύσει ανεξάρτητα. Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μυθοπλασία που παρουσιάζεται ως γεγονός.»

Σε προηγούμενη ανάρτησή του την ίδια ημέρα, ο Κούσνερ είχε προσθέσει ότι κατά την περίοδο που αφορούν οι κατηγορίες ήταν «ένας από τους πιο ελεγχόμενους ανθρώπους στον κόσμο», υποκείμενος σε έντονη κάλυψη από τα μέσα, πολλαπλές κοινοβουλευτικές έρευνες και την έρευνα του ειδικού εισαγγελέα. Είχε συνεργαστεί εθελοντικά, δίνοντας πάνω από 30 ώρες κατάθεσης, και καμία από αυτές τις κατηγορίες δεν εμφανίστηκε τότε «επειδή κανένα από αυτά τα γεγονότα δεν συνέβη». Χαρακτήρισε τις καταγγελίες «μείγμα φαντασίας, μυθοπλασίας και προπαγάνδας».

Ο δικηγόρος του, Chad Mizelle, δήλωσε επίσης: «Η κεντρική κατηγορία αυτού του βιβλίου είναι κατηγορηματικά ψευδής. Δεν πρόκειται για ζητήματα ερμηνείας ή διαφορετικών αναμνήσεων: δεν υπάρχουν τραπεζικοί λογαριασμοί. Δεν υπάρχουν. Πρόκειται για εξωφρενικούς και συκοφαντικούς ισχυρισμούς χωρίς ούτε ένα στοιχείο απόδειξης.»

Πλαίσιο και αντιδράσεις

Το βιβλίο του Cole (που κυκλοφορεί στα τέλη Οκτωβρίου 2026) παρουσιάζεται ως αποκάλυψη μιας «μυστικής συνωμοσίας» μεταξύ Κούσνερ, MBZ και MBS για τη χρηματοδότηση κρυφής ατζέντας που επηρέασε τον Λευκό Οίκο και αναδιαμόρφωσε τη Μέση Ανατολή. Οι σχέσεις του Κούσνερ με χρήματα από τον Κόλπο είχαν ήδη προκαλέσει κριτική στο παρελθόν, ιδιαίτερα μετά την επένδυση 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων του σαουδαραβικού κρατικού επενδυτικού ταμείου στην εταιρεία του Affinity Partners μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση.

Οι αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε άλλα μέσα ήταν άμεσες, με κάποιους να χαρακτηρίζουν τις καταγγελίες «τρελές» και να καλούν σε έρευνες, ενώ άλλοι σημείωναν την απουσία συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων (αριθμών λογαριασμών, εγγράφων κ.λπ.) που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς του βιβλίου. Ο Κούσνερ τόνισε ότι το Vanity Fair δημοσίευσε τις κατηγορίες χωρίς ανεξάρτητη επαλήθευση.

Η υπόθεση αναδεικνύει για άλλη μια φορά τις εντάσεις γύρω από τις σχέσεις Αμερικανών αξιωματούχων με ξένα κεφάλαια και τη δυσκολία διάκρισης μεταξύ τεκμηριωμένων ερευνών και ισχυρισμών που στηρίζονται κυρίως σε ανώνυμες πηγές.

“`