Γέροι στον δρόμο για χρέη του παιδιού τους – Τράπεζες, πολιτικοί και υποκρισία

Η έξωση ενός υπερήλικου ζεύγους από το ιδιόκτητο, μέχρι δέσμευσης αυτού ως εγγύηση,

σπίτι τους λόγω μη καταβολής των δόσεων ενός δανείου που εισέπραξε ο, προφανώς, «ατσίδας» υιός τους, απασχολεί την Ελληνική κοινωνία.

Δεν είναι και η πρώτη φορά που γέροι γονείς, αγρίως εκβιαζόμενοι από το παιδί τους, προβαίνουν σε ανάλογη προς αυτό διευκόλυνση.

Εδώ όμως τίθεται κοινωνικό ζήτημα επιβίωσης ζεύγους ηλικιωμένων που χωρίς να φταίνε θα βρεθούν στον δρόμο. Και οι μόνοι φταίχτες όπως ο αφανής υιός, του υπό έξωση ζεύγους υπερηλίκων, και η Τραπεζα που εισέπραξαν …… «κύριοι». Κανένας όμως δεν λέει οτι οι Τράπεζες δεν θα έπρεπε να δέχονται τέτοιου είδους εγγυήσεις, προς αποφυγή δημιουργίας μελλοντικών Κοινωνίας προβλημάτων. Με πρώτους πρώτους φταίχτες τους πολιτικούς (βασανιστές) μας που μέχρι σήμερα εμείς τους ψηφίζουμε, και αυτοί αδιαφορούν να λάβουν μέτρα πρόληψης κοινωνικών προβλημάτων, και οι Τράπεζες, τι να τις νοιάζει, ξεσαλώνουν από νομότυπη αναλγησία.

Αυτά τα ολίγα ζήσαμε χτες, από τους δέκτες των τηλεοράσεων μας,

σε στιγμιότυπα βλέποντας τους δύο βασικούς φταίχτες να διαγωνίζονται επί του θέματος στην σχετική συζήτηση μέσα στην Βουλή. Ιδιαίτερη εντύπωση μάλιστα προξένησε ο Προεδρος του ΠΑΣΟΚ που αγανακτισμένος, δήθεν, κατακεραύνωνε την κυβέρνηση που μέχρι τώρα δεν προστάτευσε τους υπό έξωση ηλικιωμένους. Ποιος; Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χωρίς να εξηγήσει για το πως αυτό επιτυγχάνεται. Αυτό λοιπόν για να πετύχει θα πρέπει να κυλίσει το χρέος του δανειολήπτη στον φορολογούμενο. Και ο φορολογούμενος Έλλην σίγουρα κατά πλειοψηφία θα το αποδεχτεί για να μην βρεθούν στο δρόμο δυο άνθρωποι «εγγυητές» ακούσια θύματα, στα γεράματα τους.

Όμως ο γιός αυτών δεν είναι δα και ο μόνος δανειολήπτης που εξαπατά τον εγγυητή του. Τείνει να εξελιχθεί σε επιδημία αφού:

Είναι, εκτός των πολιτών, και ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (και της Ν.Δ.)

σήμερα που συστηματικά πράττει (πράττουν) όχι μόνον τα ίδια αλλά και τα τρισχειρότερα.

Και,ασταμάτητος τα συνεχίζει χρεώνοντας τον εγγυητή του, που μοιραίος και άβουλος, χειρότερα από του επί του θέματος ζεύγος, σίγουρα κάποτε θα κινδυνεύσει και αυτός να βρεθεί (ήδη κάποτε κινδύνευσε, αλλά σφίχτηκε και το άντεξε) στον δρόμο. Συνεπώς όχι «αστειότητες» από του βήματος της Βουλής Νίκο Ανδρουλάκη, που κάποτε δήλωσες ότι τα χρέη του «κινήματος» θα εξοφληθούν, και μόλις το είπες, το ξέχασες. Αλλά ο άκων εγγυητής λαός περιμένει για να ακούσει περιστολή δαπανών της παράταξης που ηγείσαι, όμως αντ αυτής…. «τσικουδιά». Αιδώς. (Αργείοι)!