ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026
12η ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ™

Κεφάλαιο Πέμπτο: Να σπάσουμε τη γραμμή παραγωγής της υποταγής

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Πρόσθεσε το olympia.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Κεφάλαιο Πέμπτο: Να σπάσουμε τη γραμμή παραγωγής της υποταγής

Μας έχουν βάλει σε μια ευθεία, όπως τα προϊόντα που παράγονται στις εργοστασιακές γραμμές, έτοιμα προς κατανάλωση.

Ας αρνηθούμε να ακολουθήσουμε τη γραμμή του καθωσπρεπισμού και της επίπλαστης πολιτικής ορθότητας που μας επιβάλλουν. Ας αρνηθούμε να γίνουμε πειθήνιοι και διχασμένοι, εγκλωβισμένοι πίσω από «δικαιώματα» που λειτουργούν ως λέξεις-σύμβολα χωρίς καμία ουσία. Είναι καιρός να αποδομήσουμε αυτό το αφήγημα.

Είναι καιρός να ενωθεί ο λαός σφιχτά μεταξύ του σε φασκιές, είναι καιρός η κοινωνία να κυοφορήσει το καινούργιο — αυτό ακριβώς που φοβούνται όσοι προσπαθούν να μας κρατήσουν σκυφτούς με το άλλοθι μιας κίβδηλης δημοκρατίας. Χωρίς φόβο και χωρίς ανοχή στην κοροϊδία, στεκόμαστε απέναντί τους αδιάλλακτοι, όπως στάθηκαν κι εκείνοι απέναντί μας, μετατρέποντας τις ζωές μας σε ένα διαρκές παιχνίδι επιβίωσης.

Η κάλπικη βιτρίνα και η αλήθεια

Αρκεί να κοιτάξει κανείς γύρω του για να νιώσει το μέγεθος της υποκρισίας. Η καθημερινότητα του εργαζόμενου, του μικρομεσαίου και του νέου ανθρώπου έχει καταντήσει ένας καθημερινός αγώνας επιβίωσης, την ώρα που τα κέντρα αποφάσεων μοιράζουν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Όταν η αξιοπρέπεια κοστολογείται και οι θεσμοί λειτουργούν ερήμην της κοινωνίας, η σιωπή βαραίνει σαν συνενοχή.
Στους πολιτικάντηδες —αυτούς τους πρόθυμους διαχειριστές συμφερόντων που δεν υπολογίζουν ούτε πατρίδα, ούτε κοινωνία, ούτε φυσικά έθνος, παρά μόνο το χρήμα και το κέρδος τους— αξίζει να γυρίσουμε την πλάτη, όπως ακριβώς μας τη γυρνούν κι εκείνοι. Για να γεννηθεί κάτι αληθινό, χρειάζεται να αλλάξει εκ βάθρων το παλιό. Διότι, όπως ξέρουμε όλοι, αν βάψεις πάνω από τη μούχλα, πάλι μούχλα θα βγει μετά από λίγο, όσο λευκός και καθαρός κι αν φαίνεται ο τοίχος τις πρώτες μέρες.

Όλοι στο ίδιο έργο θεατές

Μοιάζουν όλοι να παίζουν στο ίδιο σενάριο — δεξιοί και αριστεροί, κεντρώοι και ακραίοι. Αυτοί οι επαγγελματίες της πολιτικής δεν είναι κομμάτι του λαού, αλλά μέρος του προβλήματος. Η λύση μπορεί να έρθει μόνο από τους ίδιους τους πολίτες, αυτούς που δεν έχουν απωλέσει αυτή την ιδιότητα και δεν έχουν μετατραπεί σε πελάτες, καθώς και από αυτούς που διαφυλάττουν την ακεραιότητα κάθε χώρας και που, όταν χρειαστεί, δίνουν όλη τους την ψυχή και την αφοσίωση στον τόπο τους.

Η αλλαγή δεν έρχεται ποτέ από εκείνους που δημιούργησαν το αδιέξοδο, αλλά από την αφύπνιση όσων αρνούνται να συμβιβαστούν.

Μόνοι μας, λοιπόν. Όλοι εμείς που έχουμε βαθιά ανάγκη για πραγματική ελευθερία και απεχθανόμαστε κάθε εξαναγκασμό που επιχειρεί να μας ποδηγετήσει. Ξεκινάμε σπάζοντας πρώτα τις εσωτερικές γραμμές φόβου που φύτεψαν στην ίδια μας την ψυχοσύνθεση. Κι έπειτα, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, βάζει το λιθαράκι του για να σπάσει η γενική αδράνεια. Χωρίς κομματικές ταμπέλες και κάλπικες υποσχέσεις, αλλά μέσα από μικρές παρέες και ζωντανές κοινότητες, μέσα από την αλληλεγγύη και το πάθος για αλήθεια.

Ως ελεύθερες μονάδες εντασσόμαστε σε ομάδες, κοινότητες, παρέες, συντεχνίες με έναν κοινό στόχο: τη διαμόρφωση ενός συνειδητοποιημένου ανθρώπου. Εκείνου που αναγεννά την κοινωνία μέσα από τη χαρά της δημιουργίας, γιατί η δουλειά έχει νόημα μόνο όταν εξελίσσει τον άνθρωπο και τον κάνει να νιώθει ζωντανός.

Σε συνδυασμό με τη γνώση και το διάβασμα που ανοίγουν τους ορίζοντες του εργαζόμενου, ώστε να μην είναι πια ένα απλό γρανάζι που πηγαινοέρχεται μηχανικά στη δουλειά του, αλλά μια αληθινή δύναμη σώματος και πνεύματος.

Ένας ελεύθερος, νέος άνθρωπος.

Συντεχνίτης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *