17 Νοεμβρίου: Η πρώτη σύλληψη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Σήμερα είναι 17 Νοεμβρίου, οπότε καλό είναι να θυμόμαστε την Ιστορίας μας.
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, μαθητής Πάφου, συνελήφθη στις 17 Νοεμβρίου 1955,
κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης. Δύο Άγγλους στρατιώτες κακοποιούσαν συμμαθητή του και προσπάθησε να τον ελευθερώσει. Συνελήφθη όμως ο ίδιος.
Γράφει ο Ανδρέας Σταλιδης από το antibaro.gr
Η δίκη του ορίστηκε για τις 6 Δεκεμβρίου 1955.
Όντας βέβαιος ότι θα καταδικαστεί, έφυγε στα βουνά την παραμονή της δίκης του και στις 16 Δεκεμβρίου 1955 επικηρύχθηκε.
Εντάχθηκε στις αντάρτικες μονάδες της Πάφου και πάντα δήλωνε ότι δεν θα παραδινόταν ποτέ, αλλά θα έπεφτε μόνο «στο πεδίον της μάχης».
Παράλληλα με την αγωνιστική του δράση συνέχισε την ποιητική του δημιουργία την οποία είχε αρχίσει από τα πρώτα μαθητικά του χρόνια.
Το βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 1956 έπεσε σε ενέδρα αγγλικής στρατιωτικής περιπόλου, η οποία ενεργούσε «βάσει ληφθεισών πληροφοριών». Κατά τη σύλληψή του δήλωσε: «Είμαι ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και πολεμώ για την πατρίδα μου».
Στις 25 Φεβρουαρίου έγινε το δικαστήριο. Δήλωσε : «Γνωρίζω ότι το δικαστήριον θα μου επιβάλη την ποινήν του θανάτου. Εκείνο το οποίο θέλω να πω είναι τούτο: Ότι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος, ο οποίος ζητεί την ελευθερία του. Τίποτε άλλο»
Καταδικάστηκε σε απαγχονισμό για τις 14 Μαρτίου 1957.
✅Στο μεσοδιάστημα, οι δικηγόροι του Φοίβος Κληρίδης και Λέλλος Δημητριάδης έστειλαν επιστολή στην Βασίλισσα της Αγγλίας, Ελισάβετ Β, να του αποδώσει χάρη.
Απόσπασμα από την επιστολή τους:
«Εκ μέρους του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και του πατέρα του, o οποίος για χρόνια υπηρέτησε πιστά ως αστυνομικός και της μητέρας του, κάνουμε τελευταία έκκληση στην Μεγαλειότητά σας να μην απαγχονιστεί στις Κεντρικές Φυλακές στις 14.3.1957. Ήταν ένοχος μόνο για κατοχή όπλου δίχως σφαίρες και παραδόθηκε δίχως αντίσταση, παρακαλούμε την Μεγαλειότητά σας να εισηγηθείτε έλεος (mercy)«.
Παρόμοιες επιστολές, εκκλήσεις. ψηφίσματα και πιέσεις προς τη Βασίλισσα για να αποδωθεί χάρη έστειλαν και οι
✅Η Βουλή των Ελλήνων, Έλληνες Βουλευτές και η ελληνική κυβέρνηση
✅Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής της Πενσυλβάνια James G. Fulton (σε πανηγυρικό λόγο στο Κογκρέσο στις 28 Φεβρουαρίου 1957)
✅Ένας άλλος Αμερικανός Γερουσιαστής με 4 βουλευτές των ΗΠΑ την παραμονή, στις 13 Μαρτίου 1957
✅Βρετανοί βουλευτές κυρίως από το Εργατικό Κόμμα, όπως πχ η Μπάρμαρκα Καστλ. ο Φένερ Μπρόκγουεϊ και άλλοι
✅Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δωρόθεος
✅Ο Χωρεπίσκοπος Σαλαμίνος Γεννάδιος, ως τοποτηρητής του Αρχιεπισκόπου Κύπρου (ο Μακάριος βρισκόταν εξόριστος στις Σεϋχέλλες)
✅Εκκλησιαστικές επιτροπές της Κύπρου
✅Η οικογένειά του, συμμαθητές και κάτοικοι του χωριού Τσιάδα της Πάφου και πλήθος απλών πολιτών.
Ο ίδιος ο Ευαγόρας την τελευταία ημέρα έγραψε αυτό
«Τους χαιρετισμούς μου εις όλους και εύχομαι σύντομα την ελευθερία της Κύπρου. Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο. Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».
Το πιο γνωστό ποίημά του
Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
θα πάρω μονοπάτια,
να βρω τα σκαλοπάτια
που πάν’ στη λευτεριά.
Θ’ αφήσω αδέλφια, συγγενείς,
τη μάνα, τον πατέρα,
μες στα λαγκάδια πέρα
και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για την λευτεριά
θα ‘χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι,
βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά,
θα ‘ρθει το καλοκαίρι,
τη λευτεριά να φέρει
σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
θα πάρω μονοπάτια,
να βρω τα σκαλοπάτια
που πάν’ στη λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ,
θα μπω σ’ ένα παλάτι,
το ξέρω, θα ‘ν’ απάτη,
δεν θα ‘ν’ αληθινό.
Μες στο παλάτι θα γυρνώ
ώσπου να βρω το θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο
να κάθεται σ’ αυτόν.
Κόρη πανώρια, θα της πω,
άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου,
μονάχα αυτό ζητώ.